Δικαιώματα και Κανόνες Πεζών

Το περπάτημα είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος μετακίνησης σε μια γερμανική πόλη και συνοδεύεται από ένα σύνολο γραπτών κανόνων και ένα σύνολο άγραφων συνηθειών που αιφνιδιάζουν τους νεοφερμένους. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί τα δικαιώματα των πεζών στη Γερμανία, τα καθήκοντά τους και τις μικρές παραβάσεις που διαπράττουν οι αλλοδαποί χωρίς να το συνειδητοποιούν. Οι γραπτοί κανόνες περιλαμβάνονται στο Straßenverkehrsordnung (StVO, οι κανονισμοί οδικής κυκλοφορίας), το ίδιο βιβλίο κανόνων που διέπει τους οδηγούς και τους ποδηλάτες. Οι άγραφες συνήθειες περιλαμβάνονται στον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι σε μια διάβαση. Η κατανόηση σας προστατεύει, σας αποτρέπει από το να σας επιβληθεί πρόστιμο και σας βοηθά να ερμηνεύσετε μια κατάσταση όπως την κάνουν ήδη οι άνθρωποι γύρω σας. Αυτές είναι γενικές οδηγίες, όχι νομικές συμβουλές.

Γιατί όλοι περιμένουν σε κόκκινο φανάρι

Το μεγαλύτερο πολιτισμικό σοκ για τους νεοφερμένους πεζούς είναι ότι οι Γερμανοί περιμένουν σε κόκκινο φανάρι πεζών ακόμα και όταν ο δρόμος είναι εντελώς άδειος. Η διέλευση σε κόκκινο Fußgängerampel (φανάρι πεζών) δεν είναι απλώς αποδοκιμαστική. Είναι ένα Ordnungswidrigkeit, μια μικρή κανονιστική παράβαση, και επιφέρει πρόστιμο. Ο Bußgeldkatalog (ο εθνικός πίνακας προστίμων κυκλοφορίας) ορίζει την ποινή στα 5 ευρώ για διέλευση με κόκκινο, η οποία αυξάνεται στα 10 ευρώ εάν η διέλευση προκαλέσει ή συμβάλει σε ατύχημα. Τα ποσά είναι μικρά, αλλά το θέμα είναι ότι η παράβαση είναι πραγματική και η αστυνομία την επιβάλλει, ειδικά στα κέντρα των πόλεων και κοντά σε σχολεία. Το να είσαι ξένος δεν είναι δικαιολογία που δέχονται οι αστυνομικοί.

Αυτό που εκπλήσσει τους ανθρώπους περισσότερο από το πρόστιμο είναι η κοινωνική πίεση. Οι ενήλικες στέκονται και περιμένουν σε μια άδεια διάβαση τα μεσάνυχτα επειδή απλώς αυτό γίνεται, και η πίεση είναι ισχυρότερη όταν παρακολουθούν παιδιά. Οι Γερμανοί λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την ιδέα να είναι ένα πρότυπο για τα παιδιά, με το σκεπτικό ότι ένα παιδί που βλέπει έναν ενήλικα σταυρό στο κόκκινο θα αντιγράψει τον ενήλικα σε έναν πολυσύχναστο δρόμο μια μέρα. Αν βγείτε έξω στο κόκκινο, περιμένετε αποδοκιμαστικά βλέμματα και μερικές φορές μια αιχμηρή κουβέντα από έναν άγνωστο, ειδικά αν μια οικογένεια στέκεται δίπλα σας. Δεν χρειάζεται να αποκτήσετε τη συνήθεια να το σέβεστε, αλλά το να γνωρίζετε γιατί το άτομο δίπλα σας στέκεται ακίνητο σας εμποδίζει να το εκλάβετε ως δειλία. Όταν το φανάρι σας είναι πράσινο, διασχίστε το χωρίς δισταγμό. όταν είναι κόκκινο, η τοπική κίνηση είναι να περιμένετε.

Πού και πώς επιτρέπεται η διέλευση

Μακριά από το κοινωνικό ζήτημα, ο κανονισμός StVO ορίζει με σαφήνεια πού και πώς μπορείτε να διασχίσετε την οδό. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του StVO, εάν ισχύει για εσάς φανάρι πεζών, πρέπει να το υπακούσετε. Όπου δεν υπάρχει φανάρι αλλά το απαιτεί η κυκλοφοριακή κατάσταση, αναμένεται να χρησιμοποιήσετε μια κοντινή διάβαση αντί να μπείτε στον δρόμο όπου θέλετε. Στις διασταυρώσεις πρέπει να χρησιμοποιείτε τις σηματοδοτημένες διαβάσεις πεζών ή τις σημάνσεις διαβάσεων στα φανάρια, εάν υπάρχουν. Οπουδήποτε αλλού μπορείτε να διασχίσετε τον δρόμο, αλλά πρέπει να το κάνετε αμέσως (zügig, χωρίς να αργοπορείτε), από τη συντομότερη διαδρομή και περίπου σε ορθή γωνία με την κυκλοφορία, αντί να περπατάτε διαγώνια. Ο κανόνας προϋποθέτει ότι θα παρακολουθείτε την κυκλοφορία και θα επιλέγετε ένα ασφαλές κενό. Δεν σας δίνει άδεια να περπατήσετε μπροστά από κινούμενα αυτοκίνητα.

Η διάβαση που μπερδεύει περισσότερο τους νεοφερμένους είναι η Fußgängerüberweg, η σηματοδοτημένη διάβαση που όλοι αποκαλούν Zebrastreifen (διάβαση ζέβρας) από τις ασπρόμαυρες ρίγες της. Εδώ οι πεζοί έχουν σχεδόν απόλυτη προτεραιότητα. Σύμφωνα με το άρθρο 26 του StVO, τα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων των ποδηλατών, πρέπει να πλησιάζουν μια Zebrastreifen μόνο με μέτρια ταχύτητα και πρέπει να σταματούν και να σας επιτρέπουν να διασχίσετε εάν σαφώς το επιθυμείτε. Η παγίδα βρίσκεται στην τελευταία φράση: η προτεραιότητά σας ξεκινά μόνο όταν κάνετε αναγνωρίσιμη την πρόθεσή σας να διασχίσετε, πλησιάζοντας το πεζοδρόμιο και κοιτάζοντας σαν να πρόκειται να φύγετε. Ένας οδηγός δεν υποχρεούται να διαβάσει τη σκέψη σας ενώ στέκεστε και κουβεντιάζετε στο πεζοδρόμιο. Κάντε ένα βήμα μπροστά με σαφή πρόθεση και η κυκλοφορία πρέπει να δώσει προτεραιότητα. Αν περιπλανηθείτε αβέβαια, μπορεί να συνεχιστεί η ροή. Μια Zebrastreifen δεν είναι το ίδιο με ένα πράσινο φανάρι, οπότε κάντε οπτική επαφή πριν την εμπιστευτείτε, αλλά μόλις δεσμευτείτε, η προτεραιότητα είναι δική σας.

Στροφή στην κυκλοφορία και τα δικαιώματα που έχετε έναντι των οδηγών

Ένα από τα πιο χρήσιμα δικαιώματα που πρέπει να κατανοήσετε είναι επίσης ένα από τα πιο επικίνδυνα στην πράξη, επειδή οι οδηγοί το αγνοούν συστηματικά. Όταν το φανάρι πεζών είναι πράσινο και κατεβαίνετε από το πεζοδρόμιο, τα αυτοκίνητα που στρίβουν στον παράδρομο που διασχίζετε πρέπει να σας αφήσουν πρώτα. Αυτό δεν είναι ευγενικό. Είναι το άρθρο 9 Absatz 3 StVO, το οποίο ορίζει ότι ένας οδηγός που στρίβει πρέπει να δείχνει ιδιαίτερη προσοχή στους πεζούς και, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του κανονισμού, «όταν δεν υπάρχει λόγος», πρέπει να περιμένει εάν είναι απαραίτητο. Ένας οδηγός που στρίβει δεξιά στο μονοπάτι σας ή στρίβει αριστερά στον δρόμο που διασχίζετε, πρέπει να σας δώσει προτεραιότητα, παρόλο που ο οδηγός έχει επίσης πράσινο φανάρι για τη στροφή. Σύμφωνα με το νόμο, ο πεζός που διασχίζει τον παράδρομο κερδίζει.

Στην πραγματικότητα, πολλοί οδηγοί στρίβουν χωρίς να κοιτάζουν σωστά για πεζούς, επομένως αντιμετωπίζετε το δεξί οδόστρωμα ως κάτι που πρέπει να ελέγξετε και όχι ως κάτι στο οποίο μπορείτε να βασιστείτε τυφλά. Αυτό ισχύει με επιπλέον δύναμη σε ένα Grünpfeil, το μικρό πράσινο βέλος σε μια πινακίδα ή σηματοδότη που επιτρέπει σε έναν οδηγό να στρίψει δεξιά με κόκκινο αφού σταματήσει: ο οδηγός μπορεί να προχωρήσει μόνο αφού δώσει προτεραιότητα στους πεζούς και στην διασταυρούμενη κυκλοφορία, και οι δυο σας μπορεί να καταλήξετε να θέλετε το ίδιο κομμάτι ασφάλτου την ίδια στιγμή. Ρίξτε μια ματιά στους μπροστινούς τροχούς ενός αυτοκινήτου που περιμένει πριν περάσετε μπροστά του, επειδή οι τροχοί αρχίζουν να κινούνται πριν από το καπό. Το καθήκον είναι του οδηγού, αλλά ο τραυματισμός θα είναι δικός σας. Για την πλήρη εικόνα του τι πρέπει να κάνουν οι οδηγοί στις διαβάσεις και πώς λειτουργούν τα πρόστιμα από την πλευρά του οδηγού, δείτε το κεφάλαιο μας για οδήγηση στη Γερμανία; αυτό το κεφάλαιο καλύπτει σκόπιμα την πλευρά του πεζού στην ίδια συνάντηση.

Πεζοδρόμια, Ποδηλάτες και Ηλεκτρικά Σκούτερ

Όπου υπάρχει Gehweg (πεζοδρόμιο ή πεζοδρόμιο), το άρθρο 25 του StVO ορίζει ότι πρέπει να το χρησιμοποιείτε αντί να περπατάτε στον δρόμο. Σε επαρχιακό δρόμο ή οπουδήποτε δεν υπάρχει πεζοδρόμιο ή άκρη του δρόμου, περπατήστε στην αριστερή πλευρά στραμμένο προς τα αντίθετα ερχόμενα οχήματα, όπου αυτό είναι λογικό, ώστε να μπορείτε να βλέπετε τα αυτοκίνητα που πλησιάζουν και να μπορούν να σας βλέπουν. Ακούγεται παράλογο αν έχετε συνηθίσει να παραμένετε δεξιά, αλλά το να στρίβετε προς την κυκλοφορία είναι η ασφαλέστερη και η νόμιμα αναμενόμενη επιλογή εκτός κατοικημένων περιοχών.

Το πεζοδρόμιο είναι επίσης το σημείο όπου συμβαίνουν οι πιο έντονες καθημερινές συγκρούσεις, επειδή οι πεζοί και οι ποδηλάτες συχνά στριμώχνονται στην ίδια λωρίδα. Ένα Radweg (ποδηλατόδρομος) είναι για ποδήλατα και το περπάτημα σε αυτό είναι ένα πραγματικό παράπτωμα, όχι απλώς κακοί τρόποι. Μπορεί να σας επιβληθεί πρόστιμο γι' αυτό. Σε ένα gemeinsamer Geh- und Radweg (κοινόχρηστο μονοπάτι για πεζούς και ποδηλάτες, που σηματοδοτείται από μια ενιαία πινακίδα που συνδυάζει τα σύμβολα των πεζών και των ποδηλάτων), και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιούν το πλήρες πλάτος, αλλά κανένα δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το άλλο και οι ποδηλάτες πρέπει να προσαρμόζουν την ταχύτητά τους ανάλογα με τους πεζούς. Διατηρήστε μια προβλέψιμη γραμμή, ακούστε το κουδούνι και μην παρεκκλίνετε από τη λωρίδα ποδηλάτων κοιτάζοντας το τηλέφωνό σας. Το κεφάλαιό μας για ποδηλατική κουλτούρα και διαδρομές καλύπτει λεπτομερώς τα καθήκοντα του ποδηλάτη σε αυτά τα κοινόχρηστα μονοπάτια. Από την πλευρά των πεζών, ο κανόνας που πρέπει να θυμάστε είναι ότι η σηματοδοτημένη λωρίδα ποδηλάτου δεν είναι δική σας για να την περπατήσετε.

Τα ηλεκτρικά πατίνια (ηλεκτρικά όρθια πατίνια, νόμιμα Elektrokleinstfahrzeuge σύμφωνα με τον κανονισμό eKFV) αποτελούν ένα πραγματικό παράπονο για τους πεζούς, και ο νόμος είναι με το μέρος των πεζών. Ένα ηλεκτρικό πατίνι απαγορεύεται εντελώς από το Gehweg: όπου υπάρχει ποδηλατόδρομος ή λωρίδα ποδηλάτων, πρέπει να το χρησιμοποιεί, διαφορετικά ανήκει στο δρόμο, ποτέ στο πεζοδρόμιο, ακόμη και με τον κινητήρα σβηστό. Οι αναβάτες πρέπει να είναι τουλάχιστον 14 ετών και, επειδή ένα ηλεκτρικό πατίνι μετράει ως μηχανοκίνητο όχημα, φέρει τα ίδια όρια κατανάλωσης αλκοόλ με ένα αυτοκίνητο, όχι τα πιο χαλαρά όρια για τους ποδηλάτες: 0.5 μόρια ως το γενικό όριο, 1.1 μόρια ως το σημείο όπου γίνεται ποινικό αδίκημα και μηδενική ανοχή για τους αρχάριους οδηγούς που βρίσκονται ακόμη σε περίοδο δοκιμασίας. Κάθε νόμιμο ηλεκτρικό πατίνι πρέπει επίσης να φέρει ένα Versicherungsplakette, ένα μικρό ετήσιο αυτοκόλλητο ασφάλισης στο πίσω μέρος, το οποίο είναι αυτό που πληρώνει εάν ένας αναβάτης σας χτυπήσει. Εάν ένα σκούτερ είναι παρκαρισμένο στη μέση του πεζοδρομίου, έχετε το δικαίωμα να το μετακινήσετε στην άκρη.

Δρόμοι με παιδότοπο και ζώνες με ήπια κυκλοφορία

Μια ζώνη που οι ξένοι παρερμηνεύουν τακτικά είναι η verkehrsberuhigter Bereich, η περιοχή με ήπια κυκλοφορία που σηματοδοτείται από μια μπλε τετράγωνη πινακίδα που δείχνει ένα σπίτι, έναν ενήλικα, ένα παιδί που παίζει με μια μπάλα και ένα αυτοκίνητο (Zeichen 325.1). Συχνά την αποκαλούν Spielstraße, δρόμο με παιχνίδια, και το όνομα είναι ακριβές: εδώ η κανονική ιεραρχία του δρόμου αντιστρέφεται. Οι πεζοί και τα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν όλο το πλάτος του δρόμου και τα παιδιά επιτρέπεται ρητά να παίζουν οπουδήποτε σε αυτόν, όχι μόνο στο πεζοδρόμιο. Τα αυτοκίνητα είναι επισκέπτες. Πρέπει να οδηγούν με Schrittgeschwindigkeit, ρυθμό βαδίσματος, τον οποίο τα δικαστήρια θεωρούν περίπου 7 έως 10 χιλιόμετρα την ώρα, και δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο ή να εμποδίζουν τους πεζούς. Εάν είναι απαραίτητο, το αυτοκίνητο περιμένει.

Το λάθος που κάνουν οι νεοφερμένοι είναι και στις δύο κατευθύνσεις. Κάποιοι περπατούν μέσα από έναν τέτοιο δρόμο το ίδιο νευρικά όσο και σε οποιονδήποτε άλλο, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι ολόκληρη η επιφάνεια είναι δική τους για χρήση. Άλλοι, φτάνοντας με αυτοκίνητο, περνούν με κανονική ταχύτητα και μπερδεύονται όταν τους κορνάρουν ή τους τιμωρούν με πρόστιμο. Αν ζείτε σε έναν από αυτούς τους δρόμους, μπορείτε να αφήσετε τα παιδιά να παίζουν μπροστά στο σπίτι με τον νόμο πίσω σας. Η μόνη ευγένεια που ζητούν οι κανόνες από τους πεζούς σε αντάλλαγμα είναι να μην εμποδίζουν περιστασιακά αργά αυτοκίνητα από καθαρή βλακεία. Είναι ένας πραγματικά διαφορετικός χώρος, και μόλις αναγνωρίσετε την πινακίδα, θα τον φερθείτε όπως οι γείτονές σας.

Χιόνι, Πάγος και το Καθήκον να Καθαρίσουμε το Μονοπάτι

Ο χειμώνας μετατρέπει τους κανόνες για το οδόστρωμα σε ζήτημα χρημάτων και ευθύνης, και είναι σημαντικός για εσάς τόσο ως κάποιον που περπατάει όσο και ως κάποιον που ενοικιάζει. Το Räum- und Streupflicht είναι η νόμιμη υποχρέωση να καθαρίζετε το χιόνι και να σκορπίζετε χαλίκι στο Gehweg μπροστά από ένα ακίνητο. Ξεκινά με τον δήμο, αλλά σχεδόν κάθε πόλη την μεταβιβάζει μέσω τοπικού νόμου στον Anlieger, τον ιδιοκτήτη του παρακείμενου ακινήτου, και ο ιδιοκτήτης με τη σειρά του πολύ συχνά την μεταβιβάζει στους ενοικιαστές μέσω μιας ρήτρας στο μισθωτήριο συμβόλαιο. Εάν το Mietvertrag (συμβόλαιο ενοικίασης) σας περιέχει μια τέτοια ρήτρα, τότε το φτυάρισμα του χιονιού έξω από το κτίριό σας ένα χειμωνιάτικο πρωί είναι νομικά δική σας δουλειά, συνήθως σε ένα καθημερινό πρόγραμμα που εκτείνεται καθ' όλη τη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας και συχνά από τις επτά το πρωί μέχρι το βράδυ. Μια αόριστη αναφορά στους κανόνες του σπιτιού συνήθως δεν είναι αρκετή για να σας δεσμεύσει. η υποχρέωση πρέπει να περιλαμβάνεται στο ίδιο το συμβόλαιο.

Αυτό ισχύει και για τους δύο πεζούς. Αν γλιστρήσετε σε ένα παγωμένο σημείο που θα έπρεπε να είχε καθαριστεί, ίσως μπορέσετε να διεκδικήσετε αποζημίωση, ακόμη και Schmerzensgeld (αποζημίωση για πόνο και ταλαιπωρία) από όποιον είχε την υποχρέωση, γι' αυτό και η εξασφάλιση αποδεικτικών στοιχείων στον τόπο του ατυχήματος, μιας φωτογραφίας της ασαφούς επιφάνειας και του ονόματος ενός μάρτυρα. Αλλά η υποχρέωση δεν είναι απόλυτη, ούτε και η αξίωσή σας. Μία μόνο καθαρισμένη λωρίδα κατά μήκος του πεζοδρομίου μπορεί να είναι αρκετή για να την ικανοποιήσει, και αναμένεται να ασκήσετε τη δική σας Sorgfalt, τη συνήθη φροντίδα, επιλέγοντας κατάλληλα υποδήματα και περπατώντας σύμφωνα με τις συνθήκες. Όπου έχετε υπάρξει απρόσεκτοι οι ίδιοι, ένα δικαστήριο θα μειώσει ή θα ακυρώσει την αξίωσή σας για Mitverschulden, συντρέχον πταίσμα. Επομένως, καθαρίστε τη δική σας πρόσοψη εάν το μισθωτήριο συμβόλαιο την καθιστά δική σας, και περπατήστε προσεκτικά στην πρόσοψη όλων των άλλων.

Προσβασιμότητα και η καθημερινή υφή του περπατήματος

Η γερμανική υποδομή πεζών κατασκευάζεται με γνώμονα την προσβασιμότητα και η παρατήρηση του τρόπου λειτουργίας της βοηθά όλους να τη χρησιμοποιούν καλύτερα. Πολλές διαβάσεις στο Άμπελν διαθέτουν φανάρια για τυφλούς και άτομα με μειωμένη όραση: έναν απαλό ήχο τικ που επιταχύνεται όταν το φανάρι γίνεται πράσινο και ένα μικρό απτικό βέλος ή δονούμενη πλάκα στην κάτω πλευρά του κουμπιού αιτήματος που δείχνει προς την κατεύθυνση της διάβασης. Οι ανώμαλες επιφάνειες εδάφους στα κράσπεδα, που ονομάζονται Bodenindikatoren (απτική οδοστρωσία), είναι ένα σύστημα καθοδήγησης για λευκά μπαστούνια, οπότε προσπαθήστε να μην στέκεστε πάνω τους ενώ περιμένετε. Υπάρχουν πεσμένα κράσπεδα (abgesenkte Bordsteine) για αναπηρικά αμαξίδια, καροτσάκια και κυλιόμενες αποσκευές και λειτουργούν και ως το σημείο όπου το πεζοδρόμιο είναι επίπεδο για όλους. Τα φανάρια πεζών μπορεί να φαίνονται σύντομα αν περπατάτε αργά και είναι εντάξει να ολοκληρώσετε τη διάσχιση σε ένα φανάρι που έχει αλλάξει αφού έχετε ήδη ξεκινήσει. Οι οδηγοί πρέπει να σας αφήσουν να ολοκληρώσετε τη διάσχιση που ξεκινήσατε νόμιμα.

Σε μια Fußgängerzone (πεζοδρομιακή ζώνη), τους εμπορικούς δρόμους χωρίς αυτοκίνητα στην καρδιά των περισσότερων γερμανικών πόλεων, το περπάτημα είναι η προεπιλογή και τα οχήματα αποτελούν την εξαίρεση. Τα οχήματα διανομής επιτρέπονται συνήθως μόνο κατά τη διάρκεια περιορισμένων παραθύρων νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ που εμφανίζονται στην πινακίδα, και οι ποδηλάτες μπορούν να οδηγούν εκεί μόνο όταν το επιτρέπει ρητά μια συμπληρωματική πινακίδα, διαφορετικά πρέπει να κατέβουν και να σπρώξουν. Ένας μικρός κίνδυνος που πρέπει να έχετε υπόψη σας: τα παιδιά κάτω των οκτώ ετών πρέπει να οδηγούν τα ποδήλατά τους στο Gehweg αντί για το δρόμο, και τα παιδιά έως δέκα ετών μπορούν, επομένως ένας μικρός ποδηλάτης που εμφανίζεται στο πεζοδρόμιο πίσω σας κάνει ακριβώς αυτό που απαιτεί ο νόμος. Το κεφάλαιό μας για ποδηλατική κουλτούρα και διαδρομές εξηγεί αυτόν τον κανόνα από την πλευρά του ποδηλάτη. Το περπάτημα είναι επίσης το πρώτο και τελευταίο σκέλος σχεδόν κάθε ταξιδιού με λεωφορείο ή τρένο, επομένως συνδέεται άμεσα με το ευρύτερο δίκτυο που περιγράφεται στο σύστημα δημοσίων μεταφορών κεφάλαιο.

Κάνοντάς το στην πράξη

Οι συνήθειες που σας κρατούν ασφαλείς και χωρίς πρόστιμα στη Γερμανία μαθαίνονται γρήγορα. Περιμένετε στο κόκκινο Fußgängerampel ακόμα και όταν ο δρόμος είναι άδειος, επειδή είναι ταυτόχρονα μια παράβαση που επιδέχεται πρόστιμο και ένας κοινωνικά αποδεκτός κανόνας. Διασχίστε το φανάρι ή τη σηματοδοτημένη διάβαση όταν είναι εύκολα προσβάσιμη και παντού αλλού προχωρήστε γρήγορα και ευθεία αφού ελέγξετε την κυκλοφορία. Εμπιστευτείτε την προτεραιότητά σας σε ένα Zebrastreifen μόνο αφού έχετε δείξει την πρόθεσή σας και έχετε τραβήξει την προσοχή του οδηγού και παρακολουθήστε τα αυτοκίνητα που στρίβουν ακόμα και στο πράσινο, επειδή η νόμιμη υποχρέωση του οδηγού να δώσει προτεραιότητα δεν είναι η ίδια με την πραγματική εκτέλεση της κίνησης του οδηγού. Μείνετε μακριά από τη λωρίδα ποδηλάτων, περιμένετε ηλεκτρικά σκούτερ έξω από το πεζοδρόμιο και διαβάστε την πινακίδα του δρόμου ως πρόσκληση και όχι ως έναν συνηθισμένο δρόμο.

Ως ενοικιαστής, ελέγξτε αν το μισθωτήριο συμβόλαιό σας σας αναθέτει την υποχρέωση χειμερινού καθαρισμού και, αν ναι, λάβετε το σοβαρά υπόψη, επειδή ένας γείτονας που γλιστράει μπορεί να κοιτάξει όποιον δεν καθάρισε το μονοπάτι. Ως πεζός, να έχετε κατά νου τη δική σας ισορροπία και να συλλέγετε αποδεικτικά στοιχεία αν πέσετε σε έδαφος που θα έπρεπε να είναι ασφαλές. Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται να αποστηθιστεί ως νομική εξέταση. Μια εβδομάδα παρακολούθησης της συμπεριφοράς των ανθρώπων γύρω σας στις διαβάσεις θα σας διδάξει τα περισσότερα, και οι γραπτοί κανόνες στις παραγράφους 25, 26 και 9 του StVO συμπληρώνουν τα υπόλοιπα. Περπατήστε με την πεποίθηση ότι ο νόμος προστατεύει τους πεζούς εδώ και με την επίγνωση ότι η προστασία λειτουργεί καλύτερα όταν τη χρησιμοποιείτε σκόπιμα.