Small Talk στις γερμανικές κοινωνικές καταστάσεις

Λίγες συμβουλές για τη Γερμανία επαναλαμβάνονται πιο συχνά ή γίνονται λιγότερο κατανοητές από τη φράση «Οι Γερμανοί δεν κάνουν ψιλοκουβέντα». Θα την ακούσετε πριν φτάσετε και θα την ακούσετε ξανά την πρώτη φορά που μια φιλική ανοιχτή κουβέντα θα έρθει αμέσως. Ο ισχυρισμός δεν είναι απολύτως αληθής και το να την πιστεύετε κυριολεκτικά θα σας κοστίσει συζητήσεις που θα μπορούσατε να είχατε κάνει. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί πώς λειτουργούν στην πραγματικότητα οι ψιλοκουβέντες στη Γερμανία: γιατί νιώθετε διαφορετικά, ποια θέματα ανοίγουν μια πόρτα, ποια κλείνουν μια πόρτα, οι λίγες φράσεις που βοηθούν και πώς μια ελαφριά ανταλλαγή μετατρέπεται στο είδος της πραγματικής συζήτησης που οι Γερμανοί πραγματικά εκτιμούν. Για τους ευρύτερους κανόνες της γερμανικής συμπεριφοράς - χαιρετισμούς, ακρίβεια, σωστή προσφώνηση - δείτε το συνοδευτικό κεφάλαιο Γερμανική κοινωνική εθιμοτυπία; εδώ μένουμε με την ίδια τη συζήτηση.

Ο Μύθος, Διορθωμένος

Οι Γερμανοί κάνουν όντως ψιλοκουβέντα. Δεν ασχολούνται τόσο πολύ με αυτήν, την αγγίζουν λίγο αργότερα και έχουν χαμηλή ανοχή σε αισθήσεις που δεν έχουν πραγματικό νόημα. Αυτή είναι όλη η διαφορά, και είναι μικρότερη από ό,τι υποδηλώνει ο μύθος. Αυτό που προκαλεί σύγχυση στους ανθρώπους δεν είναι η απουσία ανάλαφρης συζήτησης, αλλά η αναντιστοιχία των προσδοκιών: σε πολλούς αγγλόφωνους πολιτισμούς, η ψιλοκουβέντα είναι ένα κοινωνικό λιπαντικό που εφαρμόζετε αυτόματα, ένα ρεύμα φιλικού θορύβου που σημαίνει «Είμαι ακίνδυνος και σε διαθέτω θετικά». Στη Γερμανία, το ίδιο ρεύμα μπορεί να εκληφθεί ως κενό ή ακόμα και ελαφρώς ανειλικρινές, επειδή οι λέξεις αναμένεται να σημαίνουν αυτό που λένε. Ένας Γερμανός δεν είναι ψυχρός όταν παραλείπει την προθέρμανση. Απλώς δεν αποδίδει ζεστασιά που δεν έχει νιώσει ακόμα.

Η μόνη παρεξήγηση που προκαλεί τις περισσότερες τριβές είναι ο χαιρετισμός «Wie geht's?» – κυριολεκτικά «Πώς πάει;». Στη Γερμανία, αυτή είναι συχνά μια πραγματική ερώτηση, όχι ένα τελετουργικό γεια. Ρωτήστε την αδιάφορα και μπορεί να λάβετε μια γνήσια απάντηση, μερικές φορές μια ειλικρινή για μια άσχημη μέση ή μια αγχωτική εβδομάδα, επειδή το άτομο υποθέτει ότι θέλατε να μάθετε. Απαντήστε αντανακλαστικά με ένα κοφτό «καλά, εσύ;» και μπορεί να φανείτε σαν να αγνοείτε την ερώτηση. Η λύση είναι εύκολη μόλις τη δείτε. Μην χρησιμοποιείτε το «Wie geht's?» ως υποκατάστατο του «γεια» – ένα απλό «Guten Tag» ή «Hallo» κάνει αυτή τη δουλειά. Και όταν κάποιος σας ρωτήσει, δώστε μια σύντομη αλλά ειλικρινή απάντηση: «Ganz gut, danke» (αρκετά καλό, ευχαριστώ) ή «Muss gehen» (δεν μπορώ να παραπονεθώ) είναι αρκετό, και αντιμετωπίζει την ερώτησή του ως την πραγματική που έπρεπε να είναι.

Αυτή η ίδια προσδοκία ειλικρίνειας εξηγεί γιατί η υποτίμηση κερδίζει στη Γερμανία και ο ενθουσιασμός μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ. Αν περιγράψετε ένα συνηθισμένο γεύμα ως «καταπληκτικό» και μια αξιοπρεπή ταινία ως «απίστευτη», ένας Γερμανός ακροατής αναπροσαρμόζει σιωπηλά: αν όλα είναι καταπληκτικά, η λέξη δεν σημαίνει τίποτα, πώς θα καταλάβουν πότε το εννοείτε πραγματικά; Ο έπαινος που μετριέται είναι έπαινος που είναι αξιόπιστος. Τίποτα από αυτά δεν κάνει τους Γερμανούς εχθρικούς. Τους κάνει κυριολεκτικούς, και μόλις σταματήσετε να ερμηνεύετε την κυριολεξία ως ψυχρότητα, οι συζητήσεις ανοίγουν.

Τι λειτουργεί πραγματικά ως ανοιχτήρι

Η ασφαλέστερη φράση έναρξης στη Γερμανία είναι η ίδια που λειτουργεί σχεδόν παντού: das Wetter, ο καιρός. Είναι ουδέτερος, κοινόχρηστος και δεν δεσμεύει κανέναν σε τίποτα, γι' αυτό ακριβώς λειτουργεί ως πόρτα και όχι ως προορισμός. Το «Schönes Wetter heute, oder?» (ωραίος καιρός σήμερα, έτσι δεν είναι;) ή ένα ειρωνικό σχόλιο όταν βρέχει σπάνια θα είναι ανεπιθύμητα. Σχεδόν εξίσου αξιόπιστη είναι η άμεση κοινή κατάσταση - αυτό στο οποίο στέκεστε και οι δύο. Ένα καθυστερημένο τρένο, μια αργή ουρά, μια γεμάτη πλατφόρμα, το γεγονός στο οποίο έχετε εμφανιστεί και οι δύο: το να δείχνεις την περίσταση που μοιράζεστε είναι το πιο φυσικό ξεκίνημα που υπάρχει, επειδή είναι προφανώς πραγματικό και προφανώς αμοιβαίο. Το «Wissen Sie, ob der Zug Verspätung hat?» (γνωρίζετε αν το τρένο έχει καθυστέρηση;) είναι ψιλή κουβέντα και μια γνήσια ερώτηση ταυτόχρονα, που είναι το γερμανικό sweet spot.

Πέρα από τον καιρό και το εδώ και τώρα, μερικά θέματα μπορούν να προωθήσουν αξιόπιστα μια συζήτηση. Οι Γερμανοί ταξιδεύουν με ενθουσιασμό και συζητούν γι' αυτά με χαρά, επομένως οι διακοπές και το Urlaub - πού έχετε πάει, πού πηγαίνετε - είναι ζεστά εδάφη. Το φαγητό και οι τοπικές σπεσιαλιτέ λειτουργούν καλά, ειδικά η φιλική αντιπαλότητα μεταξύ των περιοχών για το ψωμί, το λουκάνικο, την μπύρα ή το σωστό όνομα για ένα ψωμάκι. Τα χόμπι ανοίγουν τους ανθρώπους μόλις περάσει το πρώτο λεπτό, και το ποδόσφαιρο, ή ο αθλητισμός γενικότερα, είναι κοινό έδαφος για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα γύρω από έναν αγώνα ή ένα τουρνουά. Αυτό που έχουν κοινό αυτά τα θέματα είναι ότι είναι πραγματικά χωρίς να είναι προσωπικά. Δίνουν στο άλλο άτομο κάτι συγκεκριμένο να πει.

Λίγη τοπική γνώση μετατρέπει αυτά τα ψωμάκια από γενικά σε γνήσια. Οι περιφερειακοί ανταγωνισμοί είναι στοργικοί και ατελείωτοι: το αν ένα ψωμάκι είναι Brötchen, Semmel ή Schrippe εξαρτάται από το πού βρίσκεστε, ένας Βερολινέζος στο Βερολίνο είναι Pfannkuchen, και κάθε περιοχή είναι ήσυχα σίγουρη ότι το ψωμί της, η μπύρα της και το τοπικό της πιάτο είναι τα καλύτερα της χώρας. Το να δείξετε ότι έχετε παρατηρήσει αυτές τις διαφορές ή να ρωτήσετε ποια εκδοχή είναι σωστή εκεί που ζείτε, σηματοδοτεί ότι δίνετε προσοχή στο μέρος αντί να το αντιμετωπίζετε ως εναλλάξιμο, και αυτό γίνεται αποδεκτό. Η άλλη δεξιότητα που αξίζει να αναπτύξετε είναι η ανάγνωση της απάντησης. Μια σύντομη, κλειστή απάντηση και μια επιστροφή στην εφημερίδα του σημαίνει ότι το άτομο δεν έχει διάθεση, και αυτό είναι εντάξει - το αφήνετε να περάσει χωρίς να το πάρετε προσωπικά. Μια απάντηση ερώτησης ή μια απάντηση με μια λεπτομέρεια είναι μια ευκαιρία. Οι Γερμανοί συνήθως θα σας πουν αρκετά ξεκάθαρα, με λόγια ή στη γλώσσα του σώματος, αν θέλουν να συνεχίσουν να μιλάνε, κάτι που σας γλιτώνει από τις εικασίες.

Ένα πράγμα που ανησυχεί πολλούς νεοφερμένους είναι το πόσο άνετα νιώθουν οι Γερμανοί με τη σιωπή. Μια παύση σε μια γερμανική συζήτηση δεν είναι μια αποτυχία που πρέπει να διορθωθεί αμέσως. Τα κενά επιτρέπονται. Οι άνθρωποι τα χρησιμοποιούν για να σκεφτούν και κανείς δεν υποθέτει ότι μια αμήχανη σιωπή σημαίνει ότι η συζήτηση έχει σβήσει. Αν νιώθετε την τάση να γεμίσετε κάθε κενό με περισσότερες λέξεις, αντισταθείτε. Το να αφήσετε μια σιωπή να καθίσει δεν είναι αγενές εδώ - μπορεί να σηματοδοτήσει ότι είστε χαλαροί και ότι παίρνετε τα λόγια του άλλου αρκετά σοβαρά ώστε να τα σκεφτείτε πριν απαντήσετε. Το να μάθετε να νιώθετε άνετα σε μια ήσυχη στιγμή είναι μια από τις πιο χρήσιμες δεξιότητες συζήτησης που μπορείτε να αποκτήσετε στη Γερμανία.

Τι να αφήσετε στην άκρη, ειδικά νωρίς

Η πιο ξεκάθαρη γραμμή σεβασμού είναι τα χρήματα. Ο μισθός ειδικότερα αντιμετωπίζεται ως πραγματικά προσωπικός και το να ρωτάς τι κερδίζει κάποιος - μια αρκετά συνηθισμένη ερώτηση σε ορισμένους πολιτισμούς - καταλήγει να είναι ενοχλητικό από οποιονδήποτε δεν είναι στενός φίλος. Η γραμμή δεν αφορά τους αριθμούς γενικά, κάτι που μπερδεύει τους ανθρώπους: Οι Γερμανοί θα συγκρίνουν ευχαρίστως ενοίκια, θα παραπονεθούν για την τιμή κάποιου πράγματος ή θα σας πουν ακριβώς πόσο τους κόστισε μια επισκευή. Οι τιμές είναι θεμιτές, ενώ το προσωπικό εισόδημα όχι. Λάβετε υπόψη τη διαφορά και θα αποφύγετε το πιο συνηθισμένο αρχικό λάθος.

Άλλα πράγματα είναι καλύτερο να τα κρατάτε πίσω μέχρι να γνωρίσετε κάποιον. Οι προσωπικές ερωτήσεις σε έναν σχεδόν άγνωστο - η κατάσταση της σχέσης, τα οικογενειακά σχέδια, η υγεία, η θρησκεία - μοιάζουν με το να ξεπερνάτε ένα όριο που δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί. Η πολιτική και η θρησκεία με άτομα που μόλις γνωρίσατε είναι συνήθως καλύτερο να μην υπάρχουν, αν και με μια σημαντική προειδοποίηση: αυτό δεν είναι αηδία. Μόλις οι Γερμανοί νιώσουν άνετα μαζί σας, πολλοί θα συζητήσουν για την πολιτική εύκολα και με πραγματική όρεξη, και το να παρασυρθούν σε αυτό είναι ένα σημάδι αποδοχής, όχι μια προειδοποίηση. Το θέμα είναι απλώς ότι η συζήτηση έρχεται μετά τη σχέση, όχι πριν από αυτήν.

Δύο συνήθειες που μεταφέρονται από αλλού προκαλούν περισσότερες τριβές από ό,τι αντιλαμβάνονται οι νεοφερμένοι. Η πρώτη είναι ο αναγκαστικός ενθουσιασμός - η υπερβολή που συζητήθηκε παραπάνω, το αντανακλαστικό «φοβερό», τα κομπλιμέντα που εφαρμόζονται σαν μια στρώση χρώματος. Η γερμανική υποτίμηση τον δυσπιστεί σε όλα αυτά και μπορεί να σας κάνει να φαίνεστε λιγότερο ειλικρινείς παρά περισσότερο. Η δεύτερη είναι η άμεση οικειότητα: η ζεστασιά του μικρού ονόματος, το χέρι στον ώμο, η αντιμετώπιση μιας ολοκαίνουργιας γνωριμίας σαν παλιού φίλου. Σε μεγάλο μέρος της γερμανικής κοινωνικής ζωής, αυτό εκλαμβάνεται ως παράσταση παρά ως γνήσια εγγύτητα και μπορεί να απομακρύνει αθόρυβα τους ανθρώπους ακριβώς τη στιγμή που προσπαθούσατε να τους προσελκύσετε. Η ζεστασιά στη Γερμανία κερδίζεται σταδιακά και είναι πιο σταθερή χάρη σε αυτήν.

Μερικές φράσεις και γιατί η αμεσότητα σας βοηθά

Δεν χρειάζεσαι κομψά γερμανικά για να κάνεις ψιλοκουβέντα. χρειάζεσαι μερικές ειλικρινείς, σταθερές στην περίσταση ατάκες και την αυτοπεποίθηση να τις χρησιμοποιήσεις. Το «Ganz schön voll heute, oder?» (αρκετά γεμάτο σήμερα, έτσι δεν είναι;) λειτουργεί σε οποιοδήποτε πολυσύχναστο μέρος. Το «Wissen Sie, ob der Zug Verspätung hat?» (γνωρίζεις αν το τρένο έχει καθυστέρηση;) μετατρέπει την αναμονή σε ανταλλαγή. Το «Waren Sie schon mal hier?» (έχεις ξαναπάει εδώ;) ανοίγει πράγματα σε μια εκδήλωση ή σε έναν νέο χώρο. Παρατηρήστε ότι αυτές είναι ερωτήσεις που το άλλο άτομο μπορεί πραγματικά να απαντήσει, γι' αυτό και υπάρχει μια ανοιχτή ερώτηση. Διατηρήστε την ευγενική φόρμα Sie με άτομα που δεν γνωρίζετε - είναι η ασφαλής προεπιλογή δημόσια και στη δουλειά, και κανείς δεν προσβάλλεται ποτέ από αυτό. Το πιο άτυπο du είναι κάτι που κάνετε με φίλους, νεότερους σε χαλαρά περιβάλλοντα ή όταν σας το προτείνει ένας Γερμανός. Αφήστε τον να κάνει πρώτα την κίνηση.

Το άλλο πράγμα που αξίζει να εσωτερικεύσετε είναι ότι η γερμανική αμεσότητα είναι με το μέρος σας. Επειδή η κουλτούρα δεν περιμένει μια συζήτηση να είναι τυλιγμένη σε μαλθακότητα και αντιστάθμιση, μπορείτε απλώς να πείτε το επιχείρημά σας. Δεν χρειάζεται να πείτε «Απλώς αναρωτιόμουν αν ίσως θα μπορούσατε...»· το «Könnten Sie mir helfen?» (θα μπορούσατε να με βοηθήσετε;) είναι πλήρες και απόλυτα ευγενικό. Το να δηλώσετε αυτό που εννοείτε απλά δεν είναι αγενές εδώ και σας γλιτώνει από την εξαντλητική δουλειά της μετάφρασης περίτεχνης ευγένειας αγγλικού τύπου σε μια γλώσσα που δεν την απαιτεί. Αυτό το κεφάλαιο διατηρεί σκόπιμα τη γλώσσα ελαφριά - για την βαθύτερη υφή της γερμανικής συνομιλίας, τα τροπικά μόρια όπως «doch» και «mal», και πώς μετατοπίζεται πραγματικά το μητρώο, βλ. οι πολιτισμικές αποχρώσεις της γερμανικής γλώσσας, και για ένα ευρύτερο απόθεμα έτοιμων γραμμών, το κεφάλαιο για βασικές γερμανικές φράσεις για την καθημερινή ζωή.

Από το Wetter σε ένα πραγματικό Gespräch

Το πιο χρήσιμο πράγμα που πρέπει να καταλάβετε για την ψιλή συζήτηση στη Γερμανία είναι ότι είναι μια πόρτα, όχι ένα δωμάτιο στο οποίο πρέπει να μείνετε. Είναι σύντομη εκ κατασκευής και μετά κάνει ένα από τα δύο πράγματα: τελειώνει ευγενικά ή εμβαθύνει σε μια Gespräch - μια πραγματική, ουσιαστική συζήτηση. Εδώ είναι που οι Γερμανοί επενδύουν την ενέργειά τους στη συζήτηση και είναι η ανταμοιβή για το ότι κάνουν σωστά το ελαφρύ κομμάτι. Το σχόλιο για τον καιρό ή το κοινό παράπονο για το τρένο δεν είναι το θέμα. είναι η λαβή που χρησιμοποιείτε για να ανοίξετε την πόρτα σε κάτι που αξίζει να συζητηθεί.

Η μετάβαση από το ένα άτομο στο άλλο είναι ως επί το πλείστον θέμα παρακολούθησης μιας συζήτησης αντί για επαναφορά σε μια νέα ευχάριστη ατμόσφαιρα. Αν ο καιρός ωθεί κάποιον να αναφέρει μια πεζοπορία, ρωτήστε για το ταξίδι. Αν το καθυστερημένο τρένο προκαλεί μια παρατήρηση σχετικά με τη μετακίνησή του, ρωτήστε τον από πού έρχεται και τι κάνει εκεί. Ψάχνετε για την πρώτη γνήσια λεπτομέρεια που προσφέρει το άλλο άτομο και στη συνέχεια δείχνετε πραγματικό ενδιαφέρον για αυτήν αντί να επιστρέφετε σε ασφαλείς γενικότητες. Κάντε μια ερώτηση παρακολούθησης που δείχνει ότι ακούγατε, προσφέρετε κάτι δικό σας σε αντάλλαγμα και η ανταλλαγή αρχίζει να έχει το δικό της βάρος.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα βοηθάει. Και οι δύο περιμένετε ένα καθυστερημένο περιφερειακό τρένο και λέτε «Wissen Sie, ob der Zug Verspätung hat;» Ο άλλος σηκώνει τους ώμους του και αναφέρει ότι χρησιμοποιεί αυτή τη φράση κάθε εβδομάδα για δουλειά. Αντί να επιστρέψετε στον καιρό, ακολουθείτε το νήμα: «Ah, und was machen Sie beruflich;» – και τι κάνετε; Λένε ότι διδάσκουν, εσείς λέτε τι κάνετε, και ο ένας από τους δύο αναφέρει κάτι που ανοίγει ένα πραγματικό θέμα – την κατάσταση των σχολείων, μια κοινή απογοήτευση με τον σιδηρόδρομο, ένα μέρος που και οι δύο γνωρίζετε. Πέντε λεπτά αργότερα έχετε μια πραγματική συζήτηση, και τίποτα από αυτά δεν απαιτούσε μια έξυπνη αρχική φράση. Απαιτούσε μόνο να αντιμετωπίσετε το πρώτο πραγματικό πράγμα που είπαν ως άξιο παρακολούθησης. Αυτός είναι ολόκληρος ο μηχανισμός, και λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε ένα πάρτι, στο Kaffeeküche ή πάνω από έναν φράχτη κήπου.

Δύο πράγματα το κάνουν αυτό ευκολότερο όταν το περιμένετε. Πρώτον, ένας Γερμανός που διαφωνεί μαζί σας, αμφισβητεί τη συλλογιστική σας ή υποστηρίζει ένα σημείο, πολύ συχνά ασχολείται μαζί σας, δεν σας επιτίθεται. Η έντονη διαφωνία είναι ένας φυσιολογικός τρόπος συζήτησης στα γερμανικά και συχνά ένα σημάδι σεβασμού - πιστεύουν ότι η άποψή σας αξίζει τον κόπο μιας πραγματικής απάντησης. Δεχτείτε το ως πρόσκληση και όχι ως προσβολή και κρατήστε τη θέση σας καλοπροαίρετα. Αυτό ακριβώς είναι το είδος της ανταλλαγής που χτίζει μια σχέση. Δεύτερον, ο στόχος είναι το βάθος, όχι το εύρος. Μια μόνο συζήτηση που φτάνει σε κάτι πραγματικό θα σας κάνει περισσότερα από μια ντουζίνα χαρούμενες επιφανειακές ανταλλαγές. Η άμεση συναισθηματική εμπειρία της προσαρμογής σε αυτή την αμβλύτητα έχει τη δική της αντιμετώπιση στο κεφάλαιο προκλήσεις πολιτιστικής προσαρμογής; εδώ αρκεί να γνωρίζουμε ότι αυτό που μοιάζει με τριβή είναι συχνά το άνοιγμα της πόρτας.

Πού συμβαίνει: Δουλειά, γείτονες, καταστήματα και πάρτι

Κάθε περιβάλλον έχει τον δικό του ρυθμό, και γνωρίζοντας τον, σας γλιτώνει από το να παρερμηνεύσετε μια απόλυτα φυσιολογική αλληλεπίδραση ως ψυχρή. Στη δουλειά, η ψιλή συζήτηση είναι πραγματική αλλά μετρημένη. Συνήθως υπάρχει ένας σύντομος γύρος «Guten Morgen» καθώς φτάνουν οι άνθρωποι, και το Kaffeeküche - η κουζίνα του γραφείου όπου πίνεται καφές - είναι το μέρος όπου οι συνάδελφοι ανταλλάσσουν λίγα λόγια για το Σαββατοκύριακο, τον καιρό, ένα έργο. Ο άγραφος κανόνας είναι να μην κουβεντιάζετε υπερβολικά: μια σύντομη, φιλική ανταλλαγή είναι ευπρόσδεκτη, ένας μακρύς προσωπικός μονόλογος όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να εργαστούν δεν είναι. Ταιριάξτε τη διάρκεια αυτού που παίρνετε και θα διαβάσετε σωστά το δωμάτιο.

Οι γείτονες ζεσταίνονται αργά, και αυτό είναι φυσιολογικό και όχι μια περιφρόνηση. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η σχέση μπορεί να είναι ένα νεύμα, ένα «Guten Tag» στις σκάλες, μια σύντομη κουβέντα για την ανακύκλωση ή τον καιρό. Αυτό δεν είναι απόρριψη. είναι το πρώιμο, προσεκτικό στάδιο μιας σύνδεσης που μπορεί να γίνει πραγματικά σταθερή με την πάροδο των μηνών και των ετών. Η συνέπεια έχει μεγαλύτερη σημασία από τη γοητεία εδώ - το ίδιο φιλικό νεύμα, με αξιοπιστία, κάνει περισσότερες από μία μεγάλες εκρήξεις φιλικότητας. Τα καταστήματα και το Bäckerei (αρτοποιείο) είναι λειτουργικά και ευγενικά: ένας χαιρετισμός όταν μπαίνετε, «bitte» και «danke», ένα «Tschüss» ή «Schönen Tag noch» (να έχετε μια όμορφη μέρα) φεύγοντας. Η ανταλλαγή είναι σύντομη εκ κατασκευής, και κανείς δεν περιμένει μια συζήτηση πάνω από τον πάγκο όταν υπάρχει ουρά.

Τα πάρτι και οι συγκεντρώσεις κινούνται στην ίδια λογική με την πόρτα. Το μεγάλο δωμάτιο και οι ευγενικές κουβέντες στο άνοιγμα είναι το ρηχό άκρο. Οι πραγματικές συζητήσεις γίνονται σε μικρές ομάδες και, όπως είναι γνωστό, στην κουζίνα, όπου δύο ή τρία άτομα καταλήγουν να μιλάνε για κάτι που πραγματικά τους ενδιαφέρει. Αν μια ομάδα φαίνεται δύσκολο να μπει επιφανειακά, στραφείτε προς μια μικρότερη ομάδα αντί να δουλεύετε σε όλο το δωμάτιο. Και στο Verein - τους συλλόγους και τους συλλόγους που οργανώνουν τόσο μεγάλο μέρος της γερμανικής κοινωνικής ζωής - η μικρή συζήτηση αντικαθίσταται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια την κοινή δραστηριότητα. Δεν χρειάζεται να δημιουργήσετε συζήτηση όταν βρίσκεστε στο ίδιο γήπεδο ποδοσφαίρου, στην ίδια χορωδία ή χτίζετε το ίδιο πράγμα. Η πράξη δημιουργεί τον δεσμό και η συζήτηση ακολουθεί φυσικά. Οι Vereine αξίζουν να κατανοηθούν από μόνες τους, γι' αυτό και αφιερώνουν ένα πλήρες κεφάλαιο. Η κουλτούρα των συλλόγων της Γερμανίας.

Τι να κάνω μετά

Ξεκινήστε με μικρά βήματα και ξεκινήστε με ειλικρίνεια. Την επόμενη φορά που θα στέκεστε στην ουρά ή θα περιμένετε ένα καθυστερημένο τρένο, πείτε μια αλήθεια για την κατάσταση στην οποία βρίσκεστε και οι δύο και δείτε τι θα συμβεί. Αντιμετωπίστε το «Wie geht's?» ως την πραγματική ερώτηση που είναι, μείνετε στο Sie μέχρι κάποιος να σας πει «du» και αφήστε τον έπαινό σας να παραμείνει μετρημένος, ώστε να έχει νόημα. Όταν μια συζήτηση σας προσφέρει μια πραγματική λεπτομέρεια, ακολουθήστε την αντί να καταφύγετε σε μια άλλη ευγένεια - έτσι γίνεται η ψιλή κουβέντα Gespräch.

Δώστε χρόνο στις αργές ρυθμίσεις. Γείτονες, συνάδελφοι και καταστηματάρχες ζεσταίνονται με τον δικό τους ρυθμό, και το αξιόπιστο φιλικό νεύμα κάνει ήσυχη δουλειά για εβδομάδες και μήνες. Αν μια ανοιχτή συζήτηση εξακολουθεί να σας φαίνεται κουραστική, βασιστείτε σε εκείνες τις ρυθμίσεις όπου μια κοινή δραστηριότητα κάνει τη δουλειά για εσάς: ένα Verein, ένας αθλητικός σύλλογος, ένα μάθημα, μια τακτική εθελοντική δέσμευση. Θα διαπιστώσετε ότι οι φιλίες σχηματίζονται γύρω από την πράξη, και η συζήτηση φροντίζει από μόνη της. Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται να είναι τέλειο. Οι Γερμανοί παρατηρούν και εκτιμούν την γνήσια προσπάθεια, μια ειλικρινής προσπάθεια σε ατελή γερμανικά κερδίζει περισσότερη καλή θέληση από μια γυαλισμένη απόδοση στα αγγλικά, και κάθε συζήτηση κάνει την επόμενη ευκολότερη.