Γερμανικές Τεχνικές Συνεντεύξεων Εργασίας

Μια συνέντευξη για δουλειά στα γερμανικά δεν είναι απλώς μια συζήτηση με διαφορετικούς τρόπους. Λειτουργεί με βάση ένα σύνολο νομικών κανόνων που οι περισσότεροι άνθρωποι που φτάνουν από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Ινδία ή την Αυστραλία δεν έχουν συναντήσει ποτέ: ένας εργοδότης δεν μπορεί να σας κάνει καθόλου συγκεκριμένες ερωτήσεις, επιτρέπεται να απαντήσετε σε ορισμένες ερωτήσεις ψευδώς χωρίς καμία συνέπεια, θα σας ζητηθεί να αναφέρετε ένα ποσό μισθού αντί να διαπραγματευτείτε ένα εύρος και η εταιρεία που σας προσκάλεσε μπορεί να σας οφείλει τα έξοδα ταξιδιού σας, ανεξάρτητα από το αν λάβετε τη δουλειά ή όχι. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί αυτούς τους κανόνες και τις συμβάσεις της ίδιας της αίθουσας, ώστε να μπαίνετε γνωρίζοντας τι αναμένεται και τι δικαιούστε.

Σχεδόν τίποτα από αυτά δεν έχει να κάνει με την αυτοπεποίθηση ή το χάρισμα. Η κουλτούρα των συνεντεύξεων εδώ ανταμείβει την προετοιμασία, την ακρίβεια και μια ορισμένη αυτοσυγκράτηση που μπορεί να σας φαίνεται ψυχρή αν έχετε συνηθίσει σε ένα πιο ενεργητικό στυλ. Τα καλά νέα είναι ότι αυτά είναι πράγματα που μαθαίνονται, συγκεκριμένα και όχι χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Τίποτα εδώ δεν είναι νομική συμβουλή. Εάν πιστεύετε ότι απορρίφθηκες για παράνομο λόγο ή ένας εργοδότης αρνείται τα έξοδα που σου οφείλονται, μιλήστε σε έναν Fachanwalt für Arbeitsrecht (δικηγόρο που ειδικεύεται στο εργατικό δίκαιο) ή στο συνδικάτό σας.

Τι είναι στην πραγματικότητα μια συνέντευξη για δουλειά στη Γερμανία

Η γερμανική λέξη είναι Vorstellungsgespräch, που κυριολεκτικά σημαίνει «εισαγωγική συζήτηση». Το όνομα είναι πιο ακριβές από το «συνέντευξη». Στις περισσότερες γερμανικές εταιρείες, η συνάντηση είναι μια άσκηση επαλήθευσης: η γραπτή σας αίτηση έχει ήδη κάνει τους ισχυρισμούς και το Vorstellungsgespräch υπάρχει για να ελέγχει ότι αυτοί οι ισχυρισμοί ισχύουν, ότι κατανοείτε λεπτομερώς την εργασία και ότι θα είστε αξιόπιστοι. Δεν είναι πρωτίστως ένα στάδιο στο οποίο πουλάτε μια αφήγηση για τον εαυτό σας.

Αυτό δημιουργεί το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι ξένοι υποψήφιοι. Στην αμερικανική και βρετανική παράδοση των συνεντεύξεων, αναμένεται να μεταφράζετε κάθε εργασία σε ένα επίτευγμα, να μιλάτε με όρους αντίκτυπου και μετασχηματισμού και να προβάλλετε ενθουσιασμό σε επίπεδο που θα θεωρούνταν φυσιολογικό εκεί και υπερβολικό εδώ. Στη Γερμανία, αυτή η δήλωση συχνά θεωρείται ασήμαντη. Ένας συνεντευξιαστής που ακούει ότι «φέρατε επανάσταση» σε μια διαδικασία δεν θα σκεφτεί ότι είστε φιλόδοξος. Θα σκεφτεί ότι υπερβάλλετε και θα αρχίσει να υποτιμά όλα τα άλλα που λέτε. Το ένστικτο της υπερβολής είναι ακριβώς το ένστικτο της καταστολής.

Αυτό που την αντικαθιστά είναι η εξειδίκευση. Αντί να λέτε ότι ένα έργο ήταν μια τεράστια επιτυχία, πείτε τι έκανε το σύστημα πριν, τι αλλάξατε, πόσο χρόνο χρειάστηκε, τι πήγε στραβά στην πορεία και ποιο ήταν το μετρήσιμο αποτέλεσμα. Οι Γερμανοί συνεντευξιαστές ανταποκρίνονται καλά σε έναν υποψήφιο που αυτοπροσδοκεί τη δυσκολία, τον περιορισμό ή την αποτυχία, επειδή αυτό σηματοδοτεί ότι και η υπόλοιπη αφήγηση είναι ειλικρινής. Το να λέτε ξεκάθαρα ότι δεν έχετε κάνει κάτι και να περιγράφετε πώς θα προσεγγίζατε την εκμάθησή του, σας κοστίζει πολύ λιγότερο εδώ από μια σίγουρη μπλόφα που ξετυλίγεται κάτω από μια ερώτηση παρακολούθησης. Οι συνεντευξιαστές θέτουν ερωτήσεις παρακολούθησης και τις θέτουν με ακρίβεια.

Να περιμένετε δομή. Πολλοί εργοδότες, ειδικά οι μεγαλύτεροι και οτιδήποτε στον δημόσιο τομέα, χρησιμοποιούν ένα σταθερό σύνολο ερωτήσεων που τίθενται σε κάθε υποψήφιο με την ίδια σειρά, εν μέρει για λόγους δικαιοσύνης και εν μέρει επειδή μια δομημένη διαδικασία είναι πιο εύκολο να υπερασπιστεί κανείς εάν ένας απορριφθείς υποψήφιος ισχυριστεί ότι έχει γίνει διάκριση. Μπορεί να υπάρχει μια ομάδα, που συχνά περιλαμβάνει κάποιον από το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού (HR), το άτομο που θα ήταν ο διευθυντής σας (Fachvorgesetzter) και, σε εταιρείες με συμβούλιο εργαζομένων, μερικές φορές ένα μέλος του Betriebsrat. Η συζήτηση μπορεί να φαίνεται επίσημη και ακόμη και λίγο άτονη σε σύγκριση με αυτό που έχετε συνηθίσει. Αυτό δεν είναι σημάδι ότι τα πράγματα πηγαίνουν άσχημα.

Ακρίβεια, η χειραψία και η λέξη Sie

Φτάστε πέντε με δέκα λεπτά πριν από την καθορισμένη ώρα. Αυτό είναι ένα πιο στενό χρονικό διάστημα από ό,τι ακούγεται και λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η αργοπορία είναι σχεδόν απαράδεκτη και ερμηνεύεται ως δήλωση για το πώς θα χειριστείτε τις προθεσμίες. Αλλά η άφιξη μισή ώρα νωρίτερα είναι επίσης λάθος: βάζει τον ρεσεψιονίστ και τον συνεντευξιαστή σας στη δύσκολη θέση είτε να σας αφήσουν να κάθεστε εκεί είτε να αναδιαμορφώσουν το πρωινό τους για εσάς. Η πρακτική λύση είναι να ταξιδέψετε νωρίς, να περιμένετε κάπου κοντά και να παρουσιαστείτε στη ρεσεψιόν πέντε με δέκα λεπτά πριν από την ώρα που αναγράφεται στην πρόσκληση. Εάν έχετε πραγματικά καθυστέρηση από τρένο, τηλεφωνήστε εκ των προτέρων αντί να στείλετε email. Η ίδια η κλήση είναι η ευγένεια.

Συνήθως θα κάνετε χειραψία. Το γερμανικό Handschlag είναι σταθερό, σύντομο, με ένα ή δύο χτυπήματα, με οπτική επαφή, και προσφέρεται σε όλους στην αίθουσα και όχι μόνο στο πιο ανώτερο άτομο. Περιμένετε λίγο για να δείτε αν τείνεται ένα χέρι, επειδή ορισμένοι χώροι εργασίας έχουν εγκαταλείψει σιωπηλά την πρακτική από το 2020, και ακολουθήστε ό,τι κάνει η αίθουσα. Μην εκπλαγείτε από ένα χτύπημα στο τραπέζι αντί για χειραψία στο τέλος μιας ομαδικής συνάντησης. Αυτή είναι μια συνηθισμένη γερμανική χειρονομία ευχαριστίας και όχι μια περιφρόνηση.

Να απευθύνεστε σε όλους ως Sie, το επίσημο «εσύ», και συνεχίστε να το χρησιμοποιείτε. Τα αγγλικά κρύβουν εντελώς αυτή τη διάκριση, επομένως είναι εύκολο να υποτιμήσετε πόση δουλειά απαιτεί. Το Sie είναι η προεπιλογή για κάθε άγνωστο σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον και η μετάβαση στο du είναι μια απόφαση που προσφέρει το ανώτερο άτομο, όχι μια απόφαση που παίρνετε εσείς. Ορισμένες εταιρείες, ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνολογίας και στις νεοσύστατες επιχειρήσεις, λειτουργούν εξ ολοκλήρου με το du και θα σας το πουν μέσα στο πρώτο λεπτό. Εάν σας προσκαλέσουν να χρησιμοποιήσετε το du, αποδεχτείτε το και χρησιμοποιήστε το. Διαφορετικά, μείνετε με το Sie για όλη τη συζήτηση, συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων της ηλικίας σας. Κανείς δεν έχει απορριφθεί ποτέ επειδή ήταν πολύ επίσημος σε μια πρώτη συνέντευξη.

Οι τίτλοι έχουν μεγαλύτερη σημασία εδώ από ό,τι στο Ηνωμένο Βασίλειο ή τις ΗΠΑ. Αν ο συνεντευξιαστής σας είναι ο Δρ. Σμιτ, είναι η κυρία Δρ. Σμιτ ή ο κύριος Δρ. Σμιτ, όχι η Άννα ή ο Μιχαήλ και όχι απλώς η κυρία Σμιτ, αν γνωρίζετε ότι υπάρχει διδακτορικό. Στον ακαδημαϊκό χώρο, την ιατρική, τη νομική, τη μηχανική και σε μεγάλο μέρος της γερμανικής βιομηχανίας, ένα διδακτορικό που έχει κερδηθεί είναι μέρος του ονόματος και εμφανίζεται σε επαγγελματικές κάρτες, πινακίδες ονόματος και έγγραφα ταυτότητας. Ο καθηγητής ξεπερνά τον Δρ. σε ιεραρχία και τον αντικαθιστά στη διεύθυνση. Ελέγξτε την υπογραφή του email πρόσκλησης και την ιστοσελίδα της εταιρείας πριν φύγετε, επειδή η σωστή χρήση του τίτλου είναι ένα μικρό σημάδι ότι δώσατε προσοχή και η παράλειψή του μπορεί να εκληφθεί ως αμέλεια στις πιο παραδοσιακές γωνιές της γερμανικής επαγγελματικής ζωής.

Ντυθείτε συντηρητικά στην πρώτη σας συνάντηση, εκτός αν έχετε συγκεκριμένο λόγο να μην το κάνετε. Οι τραπεζικές εργασίες, οι ασφάλειες, η νομική και η δημόσια διοίκηση παραμένουν επίσημες. Η μηχανική, η βιομηχανία και η μεσαία αγορά βρίσκονται κάπου στη μέση. Οι νεοσύστατες επιχειρήσεις και μεγάλο μέρος του τεχνολογικού τομέα είναι πραγματικά χαλαρές. Αν δεν μπορείτε να το μάθετε, κάντε ένα βήμα πιο επίσημα από όσο νομίζετε ότι χρειάζεται. Το να είστε ελαφρώς υπερβολικά ντυμένοι είναι αόρατο, ενώ το να είστε υποντυμένοι όχι.

Οι ερωτήσεις που δεν μπορεί να σας κάνει ένας εργοδότης

Αυτό είναι το μέρος που δεν έχει αντίστοιχο στις χώρες καταγωγής των περισσότερων αναγνωστών και είναι το πιο χρήσιμο σε αυτό το κεφάλαιο. Η γερμανική νομοθεσία δεν αποθαρρύνει απλώς ορισμένες ερωτήσεις συνέντευξης. Τις καθιστά παράνομες και σας παρέχει μια λύση όταν σας τίθενται.

Ο κεντρικός νόμος είναι ο Allgemeines Gleichbehandlungsgesetz, ο Γενικός Νόμος περί Ίσης Μεταχείρισης, που ονομάζεται παγκοσμίως AGG. Η παράγραφος 1 του κατονομάζει ακριβώς επτά προστατευόμενους λόγους: Rasse (φυλή) και ethnische Herkunft (εθνοτική καταγωγή), Geschlecht (φύλο), Religion oder Weltanschauung (θρησκεία ή φιλοσοφική πεποίθηση), Behinderung (αναπηρία), Alter (ηλικία) και sexuelle Identität (σεξουαλική ταυτότητα). Η παράγραφος 7 απαγορεύει τη μειονεκτική μεταχείριση οποιουδήποτε για αυτούς τους λόγους και η απαγόρευση αυτή ισχύει για τη διαδικασία πρόσληψης, όχι μόνο για άτομα που ήδη απασχολούνται. Ένα ερώτημα που υπάρχει για την εξαγωγή ενός από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι επομένως ένα αγενές ερώτημα. Είναι παράνομο.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να ρωτήσει εάν είστε έγκυος ή σχεδιάζετε παιδιά. Τα δικαστήρια αντιμετωπίζουν το ζήτημα της εγκυμοσύνης ως διάκριση λόγω φύλου βάσει των άρθρων 1 και 7 του AGG, επειδή μόνο οι γυναίκες μπορούν να το θέσουν. Αυτό που εκπλήσσει περισσότερο τους ανθρώπους είναι ότι αυτό ισχύει ακόμη και όταν η θέση είναι befristet, μια σύμβαση ορισμένου χρόνου, ακόμη και όταν η κενή θέση υπάρχει ειδικά για να καλύψει τη γονική άδεια κάποιου άλλου. Το διαισθητικό επιχείρημα του εργοδότη, ότι μια εγκυμοσύνη θα ακύρωνε ολόκληρο το νόημα μιας εννέαμηνης σύμβασης, έχει απορριφθεί: το ερώτημα παραμένει απαράδεκτο. Ερωτήσεις σχετικά με τον οικογενειακό σας σχεδιασμό, την οικογενειακή σας κατάσταση ή τις ρυθμίσεις για τη φροντίδα των παιδιών εμπίπτουν στο ίδιο πεδίο.

Ένας εργοδότης δεν μπορεί να ρωτήσει για τη θρησκεία σας, την Weltanschauung σας, την εθνική σας καταγωγή ή τη σεξουαλική σας ταυτότητα. Ούτε, κατά κανόνα, μπορούν να ρωτήσουν για τη συμμετοχή σας σε συνδικάτο (Gewerkschaftszugehörigkeit) ή την κομματική σας συμμετοχή. Σημειώστε τη νομική διαφορά εδώ, επειδή αξίζει να την κατανοήσετε: η συμμετοχή σε συνδικάτο και σε κόμμα δεν αναφέρεται στο AGG §1. Το απαράδεκτό τους προέρχεται από το allgemeines Persönlichkeitsrecht, το γενικό δικαίωμα προσωπικότητας βάσει του Grundgesetz, το οποίο προστατεύει πληροφορίες που απλώς δεν αφορούν τον εργοδότη. Το αποτέλεσμα για εσάς είναι το ίδιο, αλλά η συλλογιστική διαφέρει. Υπάρχει μια μικρή εξαίρεση για τους Tendenzbetriebe, οργανισμούς με δηλωμένο θρησκευτικό ή πολιτικό χαρακτήρα, όπως ένας εργοδότης εκκλησίας, ένα κομματικό γραφείο ή ένα ίδιο το συνδικάτο, όπου μια πραγματική απαίτηση ευθυγράμμισης μπορεί να καταστήσει ένα τέτοιο ερώτημα νόμιμο.

Η αναπηρία αξίζει προσοχής, επειδή η ειλικρινής απάντηση είναι πιο ακριβής από το «ποτέ». Το να ρωτάτε έναν υποψήφιο για εργασία σχετικά με μια Schwerbehinderung, μια αναγνωρισμένη σοβαρή αναπηρία, είναι απαράδεκτο στο στάδιο της πρόσληψης: αποτελεί διάκριση λόγω αναπηρίας βάσει του AGG. Το Bundesarbeitsgericht, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, έθεσε σαφώς τα όρια στην απόφασή του της 16ης Φεβρουαρίου 2012 (6 AZR 553/10). Η ερώτηση καθίσταται επιτρεπτή μόνο αφού η απασχόληση έχει ήδη διαρκέσει έξι μήνες, συνδεδεμένη με την προθεσμία του §90(1)(1) SGB IX, και μόνο τότε για να μπορέσει ο εργοδότης να εκπληρώσει τις δικές του νομικές υποχρεώσεις σχετικά με την εργασία κατάλληλη για την αναπηρία, την εισφορά Ausgleichsabgabe και την πρόσθετη άδεια. Έτσι: όχι στη συνέντευξη, όχι στους πρώτους έξι μήνες σας, και νόμιμη μετά από αυτό. Η ξεχωριστή περίπτωση είναι μια αναπηρία που πραγματικά σας εμποδίζει να εκτελέσετε τα βασικά καθήκοντα της συγκεκριμένης εργασίας, η οποία βάσει του §8 AGG μπορεί να καταστήσει μια στοχευμένη ερώτηση νόμιμη επειδή η απαίτηση είναι πραγματικά επαγγελματική. Ένας εργοδότης αποθήκης μπορεί να ρωτήσει για έναν περιορισμό ανύψωσης. Ένας εργοδότης λογισμικού μπορεί να μην σας ρωτήσει για την κατάσταση αναπηρίας σας επειδή είναι περίεργος.

Ο προηγούμενος μισθός σας είναι απαράδεκτος όταν δεν έχει καμία σχέση με τον νέο ρόλο, κάτι που συνήθως ισχύει. Προηγούμενες καταδίκες είναι απαράδεκτες εκτός εάν είναι σχετικές με την εν λόγω θέση εργασίας: μια εταιρεία μεταφορών μπορεί νόμιμα να ρωτήσει έναν οδηγό για τροχαίες παραβάσεις και ένας εργοδότης που προσλαμβάνει έναν λογιστή μπορεί να ρωτήσει για καταδίκες για απάτη, αλλά ένα γενικό «έχετε ποινικό μητρώο;» δεν είναι νόμιμο. Οι χρόνιες ασθένειες είναι απαράδεκτες εκτός εάν επηρεάζουν την καταλληλότητά σας για τη συγκεκριμένη εργασία ή θέτουν σε πραγματικό κίνδυνο τους συναδέλφους.

Das Recht Zur Lüge: Το δικαίωμα στο ψέμα

Αυτό είναι το σημείο που πραγματικά εκπλήσσει τους ανθρώπους από αγγλοαμερικανικές νομικές κουλτούρες. Εάν μια ερώτηση είναι απαράδεκτη, το γερμανικό δίκαιο δεν σας επιτρέπει απλώς να την αρνηθείτε. Σας επιτρέπει να την απαντήσετε με αναλήθεια.

Αυτό είναι το Recht zur Lüge, το δικαίωμα στο ψέμα, που αναγνωρίστηκε από το Bundesarbeitsgericht και επιβεβαιώθηκε στην απόφασή του της 15ης Νοεμβρίου 2012 (6 AZR 339/11). Η λογική είναι πρακτική παρά κυνική. Η απλή άρνηση απάντησης, λέγοντας «αυτή η ερώτηση δεν επιτρέπεται», είναι τεχνικά δικαίωμά σας, αλλά όλοι στην αίθουσα γνωρίζουν ότι η άρνηση λειτουργεί ως απάντηση. Μια έγκυος υποψήφια που αρνείται να συζητήσει την εγκυμοσύνη την έχει ουσιαστικά αποκαλύψει και θα απορριφθεί σιωπηλά για έναν λόγο που κανείς δεν καταγράφει. Ένα δικαίωμα που μπορεί να ασκηθεί μόνο με κόστος την εργασία δεν είναι καθόλου δικαίωμα. Έτσι, τα δικαστήρια επιτρέπουν την ψευδή απάντηση και αφαιρούν την ένδικη προστασία του εργοδότη γι' αυτήν.

Η συνέπεια είναι το σημαντικό μισό. Κανονικά, εάν αποκτήσετε μια σύμβαση με απάτη, ο εργοδότης μπορεί να την ακυρώσει αναδρομικά σύμφωνα με το άρθρο 123 BGB, δηλώνοντας μια Anfechtung wegen arglistiger Täuschung, μια αποφυγή δόλιας ψευδούς δήλωσης. Το να ψεύδεστε για ένα πτυχίο που δεν κατέχετε ή για μια εμπειρία που δεν είχατε ποτέ, σας εκθέτει ακριβώς σε αυτό, οποιαδήποτε στιγμή, ακόμη και χρόνια αργότερα, και είναι μια τυπική οδός για την απώλεια μιας εργασίας. Αλλά ένα ψέμα σε απάντηση σε μια απαράδεκτη ερώτηση δεν υποστηρίζει μια Anfechtung. Εάν σας ρωτήσουν εάν είστε έγκυος, πείτε όχι και είστε εμφανώς έγκυος τρεις μήνες αργότερα, ο εργοδότης δεν μπορεί να ακυρώσει τη σύμβαση, δεν μπορεί να ζητήσει αποζημίωση και δεν μπορεί να σας απολύσει για το ψέμα. Ο νόμος αντιμετωπίζει την ερώτηση ως λάθος, όχι ως απάντηση.

Δύο προειδοποιήσεις. Πρώτον, αυτή η προστασία είναι ακριβώς τόσο ευρεία όσο και το απαράδεκτο. Αν πείτε ψέματα για κάτι που ο εργοδότης είχε το δικαίωμα να ζητήσει, του έχετε δώσει ένα όπλο. Όλο το δόγμα βασίζεται στο σε ποια πλευρά της γραμμής βρίσκεται η ερώτηση, γι' αυτό και αξίζει να ξαναδιαβάσετε την προηγούμενη ενότητα. Δεύτερον, το να έχεις δίκιο δεν είναι το ίδιο με το να νιώθεις άνετα. Πολλοί υποψήφιοι προτιμούν μια εκτροπή από μια καθαρή αναλήθεια, και μια ήρεμη ανακατεύθυνση λειτουργεί καλά στην πράξη: «Αυτό δεν είναι κάτι που επηρεάζει τον τρόπο που θα έκανα αυτή τη δουλειά. Μπορώ να επιστρέψω στο θέμα της δομής της ομάδας;» Αυτή η απάντηση σας κρατάει ειλικρινείς, διατηρεί την αίθουσα ευγενική και διατηρεί την νομική σας θέση άθικτη. Εάν τέθηκε μια παράνομη ερώτηση και απορριφθήκατε, η AGG μπορεί να υποστηρίξει μια αξίωση αποζημίωσης, και η Antidiskriminierungsstelle des Bundes, η ομοσπονδιακή υπηρεσία κατά των διακρίσεων, δημοσιεύει οδηγίες σχετικά με το τι μπορούν και τι δεν μπορούν να ζητήσουν οι εργοδότες. Λάβετε υπόψη ότι οι αξιώσεις της AGG έχουν σύντομες προθεσμίες, γεγονός που αποτελεί λόγο για να λάβετε γρήγορα συμβουλές αντί να σκέφτεστε.

Τα ερωτήματα που έχουν το δικαίωμα να θέσουν

Η εικόνα που σας δείχνετε στον καθρέφτη έχει εξίσου μεγάλη σημασία, επειδή αν αντιμετωπίσετε κάθε άβολη ερώτηση ως παράνομη, θα χάσετε προσφορές. Ένας εργοδότης μπορεί να σας ρωτήσει, χωρίς περιορισμό, για τα επαγγελματικά σας προσόντα, την εκπαίδευσή σας, το εργασιακό σας ιστορικό, τις συγκεκριμένες δεξιότητές σας και τις γνώσεις σας στον τομέα. Μπορεί να σας ρωτήσει για κενά στο βιογραφικό σας και να περιμένει μια ευθεία απάντηση. Μπορεί να σας ρωτήσει για τις γλωσσικές σας ικανότητες, στα γερμανικά και στα αγγλικά, όπου η θέση εργασίας τις χρειάζεται.

Μπορεί να σας ρωτήσουν εάν δεσμεύεστε από μια Wettbewerbsverbot, μια ρήτρα μη ανταγωνισμού με τον τρέχοντα ή τον προηγούμενο εργοδότη σας, επειδή μια εκτελεστή θα μπορούσε να σας εμποδίσει να κάνετε την εργασία σας. Απαντήστε με ειλικρίνεια: ο εργοδότης έχει έννομο συμφέρον και ένα ψέμα εδώ αποτελεί κίνδυνο Anfechtung. Μπορεί να σας ρωτήσουν για καταδίκες σχετικές με την εργασία και για μια κατάσταση υγείας που επηρεάζει πραγματικά την εργασία. Μπορεί να σας ρωτήσουν γιατί φύγατε από την τελευταία σας θέση και μπορεί να σας ζητήσουν το Arbeitszeugnis σας, τη γραπτή αναφορά του εργοδότη που λαμβάνουν αυτοδικαίως οι Γερμανοί εργαζόμενοι, της οποίας η κωδικοποιημένη γλώσσα αποκωδικοποιείται στο κεφάλαιό μας για το... σύνταξη βιογραφικού σε γερμανικό στιλ (Lebenslauf).

Και μπορεί να σας ρωτήσουν για το δικαίωμά σας στην εργασία. Αυτό είναι που οι αλλοδαποί υποψήφιοι συνήθως θεωρούν ότι εισάγει διακρίσεις, και δεν είναι. Ένας εργοδότης μπορεί νόμιμα να σας ρωτήσει για την Staatsangehörigkeit (ιθαγένειά) σας, το Aufenthaltstitel (τίτλος διαμονής) σας και την Arbeitserlaubnis (άδεια εργασίας) σας, επειδή η απασχόληση κάποιου που δεν έχει άδεια εργασίας είναι από μόνη της παράνομη και εκθέτει την εταιρεία σε κυρώσεις. Ο εργοδότης έχει σαφές έννομο συμφέρον, επομένως η ερώτηση είναι επιτρεπτή και θα πρέπει να την απαντήσετε πλήρως και με ακρίβεια. Δεν υπάρχει δικαίωμα να ψεύδεστε εδώ.

Η διαχωριστική γραμμή βρίσκεται ανάμεσα στην άδεια εργασίας και την εθνική καταγωγή. Οι ερωτήσεις «Έχετε τίτλο διαμονής που επιτρέπει αυτήν την απασχόληση και μέχρι πότε ισχύει;» είναι νόμιμες. Οι ερωτήσεις «Από πού κατάγεστε πραγματικά;», «ποιο είναι το υπόβαθρό σας;» ή ερωτήσεις που διερευνούν την εθνικότητά σας, την προφορά σας ή το όνομά σας δεν είναι, επειδή στοχεύουν σε ένα χαρακτηριστικό του AGG §1 και όχι στη νόμιμη ικανότητά σας να αναλάβετε την εργασία. Στην πράξη, οι περισσότεροι εργοδότες ζητούν τη νόμιμη εκδοχή αδέξια και όχι κακόβουλα, και η καλύτερη απάντηση είναι μια καθαρά τεκμηριωμένη απάντηση: αναφέρετε τον τίτλο σας, την ημερομηνία ισχύος του και αν επιτρέπει την εργασία χωρίς περαιτέρω όρους. Εάν η άδειά σας σας συνδέει με συγκεκριμένη απασχόληση ή απαιτεί τη συγκατάθεση της Bundesagentur για μια αλλαγή, πείτε το ξεκάθαρα αντί να ελπίζετε ότι θα περάσει απαρατήρητη, γιατί θα εμφανιστεί ούτως ή άλλως στο στάδιο της σύμβασης. Το κεφάλαιό μας για εύρεση εργασίας για αγγλόφωνους στη Γερμανία καλύπτει λεπτομερώς τις οδούς αδειοδότησης και την αναγνώριση των αλλοδαπών προσόντων.

Die Gehaltsvorstellung: Θα σας ζητηθεί ένας αριθμός

Οι Γερμανοί εργοδότες ζητούν την Gehaltsvorstellung σας, την προσδοκώμενη μισθολογική σας απαίτηση, και πολύ συχνά την ζητούν γραπτώς πριν καν φτάσετε σε συνέντευξη. Οι αγγελίες εργασίας την ζητούν συνήθως στην ίδια την αίτηση, μαζί με την πιθανότερη ημερομηνία έναρξης. Αυτό πιάνει άσχημα τους Άγγλους υποψηφίους, επειδή η τακτική που διδάσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ είναι η εκτροπή: ποτέ μην αναφέρετε τον πρώτο αριθμό, ζητήστε το εύρος τους, κρατήστε τη θέση σας κρυφή. Αν το εφαρμόσετε εδώ, δεν θα μοιάζετε με έξυπνο διαπραγματευτή. Φαίνεστε αόριστοι ή με κάποιον που δεν έχει κάνει τη βασική εργασία, και σε μια διαδικασία που επιβραβεύει την προετοιμασία, αυτό είναι ένα πραγματικό κόστος. Ένας Γερμανός recruiter που ζητά έναν αριθμό συνήθως κάνει κάτι συνηθισμένο, δηλαδή ελέγχει αν είστε στην ομάδα πριν κάποιος από τους δύο αφιερώσει μια μέρα σε αυτό.

Ονομάστε λοιπόν έναν αριθμό και να είστε σε θέση να πείτε από πού προήλθε. Το ισχυρότερο σημείο που έχετε στη διάθεσή σας είναι το Tarifvertrag, η συλλογική σύμβαση εργασίας που διαπραγματεύεται μεταξύ ενός συνδικάτου και μιας ένωσης εργοδοτών, η οποία καλύπτει ένα σημαντικό μερίδιο της γερμανικής απασχόλησης και καθορίζει τους μισθούς ανά βαθμό. Εάν ο εργοδότης είναι tarifgebunden, δεσμεύεται από μια τέτοια συμφωνία, η μισθολογική κλίμακα δημοσιεύεται, η διαπραγμάτευσή σας αφορά ουσιαστικά σε ποια Entgeltgruppe (ομάδα αμοιβών) και σε ποια Stufe (βήμα εντός αυτής) θα ενταχθείτε, και το να υποστηρίξετε έναν αριθμό εκτός της κλίμακας είναι άσκοπο. Ο δημόσιος τομέας λειτουργεί με βάση το TVöD και το TV-L. Ο κλάδος έχει τις δικές του συμφωνίες. Μάθετε εάν ο εργοδότης δεσμεύεται από μία πριν απαντήσετε, επειδή αλλάζει καν την ουσία της συζήτησης. Όπου δεν ισχύει Tarifvertrag, χρησιμοποιήστε δημοσιευμένα στοιχεία μισθών για τον ρόλο, την περιοχή και το μέγεθος της εταιρείας και θυμηθείτε ότι το Μόναχο, η Φρανκφούρτη και η Στουτγάρδη πληρώνουν σημαντικά περισσότερα από τη Λειψία ή το Ρόστοκ για την ίδια εργασία.

Αναφέρετε το ποσό σας ως ετήσιο ακαθάριστο μισθό: Bruttojahresgehalt. Αυτό δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στους νεοεισερχόμενους. Οι συζητήσεις για τις αμοιβές στα γερμανικά διεξάγονται σε brutto, προ φόρων και κοινωνικών εισφορών, ενώ ο αριθμός που πραγματικά λαμβάνετε είναι καθαρός. Η διαφορά είναι μεγάλη και δεν είναι ένα σταθερό ποσοστό, επειδή το καθαρό σας εισόδημα εξαρτάται από την Steuerklasse (φορολογική σας κατηγορία), το φορολογικό σας καθεστώς στην εκκλησία, την ασφάλιση υγείας σας και το αν έχετε παιδιά. Δύο συνάδελφοι με ίδιους ακαθάριστους μισθούς μπορούν να πάρουν σπίτι αισθητά διαφορετικά ποσά. Εάν κάποιος σας αναφέρει ένα μηνιαίο ποσό, προσδιορίστε εάν το έτος διαρκεί δώδεκα πληρωμές ή περιλαμβάνει ένα δέκατο τρίτο μήνα ή ένα μπόνους Weihnachtsgeld, καθώς αυτό αλλάζει το ετήσιο σύνολο κατά μεγάλο ποσοστό. Το κεφάλαιό μας για κατανόηση των γερμανικών φόρων εξηγεί τις φορολογικές κατηγορίες και τι προκύπτει από την κορυφή.

Πριν ονομάσετε ένα σχήμα, υπολογίστε τι σημαίνει στο χέρι σας. Το Brutto-Netto-Rechner στο Werkzeu.ge είναι μια αριθμομηχανή ακαθάριστου προς καθαρό ποσό που εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και δεν απαιτεί λογαριασμό για να χρησιμοποιηθεί: βρίσκεται στο επίπεδο Gast, το δωρεάν χωρίς εγγραφή, και μπορείτε να το βρείτε στη διεύθυνση werkzeu.ge/de/tools/steuern/brutto-netto-rechnerΕισαγάγετε έναν ακαθάριστο μισθό με την κατηγορία φορολογίας, την πολιτεία και τα στοιχεία ασφάλισης και θα δείτε τι καταβάλλεται στον λογαριασμό σας, που είναι ο μόνος τρόπος για να συγκρίνετε μια γερμανική προσφορά με αυτά που κερδίζετε τώρα. Το Werkzeu.ge δημιουργήθηκε από την Cryon UG, την εταιρεία πίσω από το WeLiveIn.de. Βρίσκεται σε beta έκδοση και οι δικοί του όροι αναφέρουν ότι τα εργαλεία ενδέχεται να είναι ελλιπή, η δωρεάν έκδοση περιέχει διαφημίσεις και δεν αποτελεί ρητά φορολογική ή νομική συμβουλή: χρησιμοποιεί τους επίσημους τύπους και δεν αντικαθιστά έναν Steuerberater. Η τρέχουσα τιμολόγηση για τα πληρωμένα επίπεδα είναι werkzeu.ge/en/pricing.

Μια εφαρμόσιμη απάντηση ακούγεται κάπως έτσι: «Με βάση τον Tarifvertrag για αυτόν τον τομέα και τα επτά χρόνια που εργάζομαι στη θέση, υπολογίζω σε περίπου 68,000 ευρώ ακαθάριστα ετησίως και είμαι ανοιχτός να συζητήσω τον ακριβή βαθμό». Δώσατε έναν αριθμό, δείξατε το σκεπτικό σας και αφήσατε χώρο. Αυτό εδώ θεωρείται επαρκές με έναν τρόπο που το «πόσο πληρώνεται η θέση;» δεν ισχύει.

Ποιος σε πληρώνει για να φτάσεις εκεί

Σχεδόν κανένας ξένος υποψήφιος δεν το γνωρίζει αυτό, και αξίζει πραγματικά χρήματα. Εάν μια εταιρεία σας προσκαλέσει σε μια συνέντευξη, γενικά πρέπει να σας επιστρέψει τα εύλογα έξοδα συμμετοχής σας, ανεξάρτητα από το αν θα λάβετε τη δουλειά ή όχι.

Η βάση είναι το άρθρο 670 BGB, το οποίο ορίζει ότι όταν κάποιος που ενεργεί κατόπιν αιτήματος άλλου υποβάλλεται σε έξοδα που δικαιούνταν, υπό τις περιστάσεις, να θεωρήσει απαραίτητα, το άτομο που υπέβαλε το αίτημα οφείλει να τα επιστρέψει. Τα γερμανικά δικαστήρια και η νομική επιστήμη εφαρμόζουν αυτό στο Vorstellungsgespräch: η πρόσκληση είναι το αίτημα, το ταξίδι σας είναι το έξοδο. Το Bundesarbeitsgericht επιβεβαίωσε την αρχή το 1988 (5 AZR 433/87) και το κριτήριο είναι αυτό που ο υποψήφιος θα μπορούσε εύλογα να θεωρήσει απαραίτητο. Αυτό καλύπτει το ταξίδι επιστροφής και, όπου η απόσταση το δικαιολογεί, τη διανυκτέρευση και το εύλογο κόστος γευμάτων. Δεν περιορίζεται στους επιτυχόντες υποψηφίους και ισχύει για κάθε υποψήφιο που προσκαλείται, όχι μόνο για αυτόν που προσλαμβάνεται.

Υπάρχει μια μεγάλη εξαίρεση και πρέπει να την διαβάσετε προσεκτικά. Ο εργοδότης μπορεί να εξαιρέσει, να περιορίσει ή να μειώσει αυτόν τον φόρο εκ των προτέρων και η συνήθης θέση είναι σε μια γραμμή στο email πρόσκλησης. Διατύπωση όπως «Reisekosten können leider nicht erstattet werden» (δυστυχώς τα έξοδα ταξιδιού δεν μπορούν να επιστραφούν) ή ένα καθορισμένο ανώτατο όριο ισχύει εάν σας φτάσει πριν από το ταξίδι σας. Ένας εργοδότης δεν μπορεί να σας το επιβάλει αργότερα. Διαβάστε λοιπόν προσεκτικά την πρόσκληση. Εάν δεν αναφέρει τίποτα για τα έξοδα, η προεπιλογή είναι ότι μπορείτε να διεκδικήσετε και η αξίωση είναι πραγματική και όχι μια χάρη που ζητάτε.

Πρακτικά: φυλάξτε κάθε απόδειξη, χρησιμοποιήστε μια λογική κατηγορία ταξιδιού αντί για την πιο ακριβή διαθέσιμη και ρωτήστε για τη διαδικασία όταν επιβεβαιώσετε το ραντεβού. Μια σύντομη γραμμή όπως «Μπορείτε να μου πείτε κάτι, πώς θα φέρετε την Επιστροφή του Ταξιδιού στο χέρι;» είναι απολύτως φυσιολογική και δεν ερμηνεύεται ως αρπαγή. Πολλές εταιρείες έχουν έτοιμη μια φόρμα. Υποβάλετέ την αμέσως μαζί με τις αποδείξεις σας. Εάν μια εταιρεία που δεν έκανε εκ των προτέρων αποκλεισμό αργότερα αρνηθεί, έχετε νομική αξίωση, αν και για ένα εισιτήριο τρένου πενήντα ευρώ οι περισσότεροι άνθρωποι το ζυγίζουν αυτό με την προσπάθεια. Σημειώστε επίσης ότι εάν ο εργοδότης δεν σας επιστρέψει τα έξοδα αίτησης που δεν έχουν επιστραφεί ενδέχεται να εκπέσουν από τη φορολογική σας δήλωση ως Werbungskosten, οπότε φυλάξτε τις αποδείξεις σε κάθε περίπτωση. Εάν σας προσκαλέσουν να πετάξετε από το εξωτερικό, διευθετήστε ρητά το ζήτημα του κόστους γραπτώς πριν κάνετε κράτηση.

Έχετε δεχτεί αίτηση σε εμάς;

Προς το τέλος θα σας ρωτήσουν αν έχετε ερωτήσεις. Αντιμετωπίστε το ως μέρος της αξιολόγησης, γιατί έτσι είναι. Η απάντηση «όχι, νομίζω ότι τα κάλυψες όλα» είναι ένα από τα πιο επιζήμια πράγματα που μπορείτε να πείτε σε μια συνέντευξη στα γερμανικά. Δεν εκλαμβάνεται τόσο αποτελεσματικά. Εκλαμβάνεται ως αδιαφορία και υπονομεύει την εντύπωση της προετοιμασίας ότι όλα τα άλλα στη διαδικασία έχουν σχεδιαστεί για να δοκιμαστούν. Φέρτε τις ερωτήσεις γραπτώς, σε ένα σημειωματάριο και κρατήστε σημειώσεις κατά τη διάρκεια της συνέντευξης: κανείς εδώ δεν το βρίσκει περίεργο και αυτό σηματοδοτεί σοβαρότητα.

Ρωτήστε για την εργασία. Οι καλές ερωτήσεις αφορούν τη συγκεκριμένη μορφή του ρόλου: τι θα περιλαμβάνουν στην πραγματικότητα οι πρώτοι έξι μήνες, πώς είναι δομημένη η ομάδα και σε ποιον θα αναφέρεστε, ποια εργαλεία και διαδικασίες χρησιμοποιούνται, πώς το τμήμα μετράει εάν ο ρόλος είναι επιτυχημένος, ποιο είναι το μεγαλύτερο τρέχον εμπόδιο. Ερωτήσεις που δείχνουν ότι κατανοήσατε την τεχνική ουσία της συζήτησης έχουν μεγαλύτερη επιτυχία από ερωτήσεις σχετικά με τις αξίες της εταιρείας. Εάν η εταιρεία δεσμεύεται από ένα Tarifvertrag, το ερώτημα σε ποια Entgeltgruppe βρίσκεται η θέση είναι μια απόλυτα φυσιολογική και καλά τεκμηριωμένη ερώτηση.

Μπορείτε επίσης εύλογα να ρωτήσετε για τον Probezeit και τη διάρκειά του, για το αν η σύμβαση είναι μόνιμη ή ορισμένου χρόνου, για το μοντέλο του χρόνου εργασίας και για το αν οι υπερωρίες αποζημιώνονται ή πληρώνονται, για το Urlaubsanspruch (δικαίωμα άδειας) πάνω από το νόμιμο ελάχιστο όριο και για το αν υπάρχει Betriebsrat. Αυτά είναι πρακτικά, απολύτως τυποποιημένα και οι απαντήσεις έχουν σημασία για εσάς. Τι αφορά το κεφάλαιό μας; Γερμανικές συμβάσεις εργασίας και δικαιώματα καλύπτει σε βάθος αυτό που σημαίνουν αυτές οι απαντήσεις μόλις φτάσουν στη σύμβαση. Στο στάδιο της συνέντευξης, το θέμα είναι απλώς να ρωτήσετε.

Ρωτήστε ποια είναι τα επόμενα βήματα και μέχρι πότε πρέπει να περιμένετε να ακούσετε. Είναι μια συνηθισμένη ερώτηση κλεισίματος και σας δίνει το χρονοδιάγραμμα που χρειάζεστε για την ενότητα παρακολούθησης παρακάτω. Αποφύγετε να ξεκινήσετε με αργίες και ώρες σε μια πρώτη συνέντευξη, αν μπορείτε: όχι επειδή οι ερωτήσεις είναι ακατάλληλες, αλλά επειδή η αλληλουχία υποδηλώνει ότι το ενδιαφέρον σας ξεκινά από τις συνθήκες και όχι από την εργασία.

Γιατί Γερμανία; Και πώς να απαντήσετε ειλικρινά

Αν είστε ξένος/η, έρχεται κάποια εκδοχή του «Warum Deutschland?», μαζί με το «πόσο καιρό σκοπεύετε να μείνετε;». Αυτά δεν είναι παράνομα. Είναι ο εργοδότης που ανησυχεί, εύλογα, για το αν θα περάσει μήνες προσλαμβάνοντας κάποιον που φεύγει μετά από ένα χρόνο, και η ανησυχία είναι πιο έντονη αν η θέση πήρε πολύ χρόνο για να καλυφθεί.

Απαντήστε συγκεκριμένα και χωρίς κολακεία. Οι συνεντευξιαστές έχουν ακούσει ότι οι υποψήφιοι αγαπούν τον πολιτισμό, τα τρένα και το ψωμί, και αυτό δεν πείθει κανέναν. Αυτό που πείθει είναι ένας συγκεκριμένος, επαληθεύσιμος λόγος: η βιομηχανία είναι εδώ, η ερευνητική ομάδα είναι εδώ, ο σύντροφός σας εργάζεται εδώ, εσείς ήδη ζείτε εδώ και τα παιδιά σας πηγαίνουν σχολείο εδώ, μαθαίνετε γερμανικά εδώ και δύο χρόνια και έχετε φτάσει στο Β1. Οτιδήποτε δείχνει ότι η απόφαση έχει ρίζες και όχι ιδιοτροπία κάνει τη δουλειά. Εάν είστε ήδη εγκατεστημένοι στη Γερμανία, πείτε το νωρίς, γιατί απαντά στην ερώτηση πριν καν τεθεί.

Αν τα γερμανικά σας είναι περιορισμένα, απευθυνθείτε απευθείας αντί να ελπίζετε ότι δεν θα αναφερθούν. Πείτε πού βρίσκεστε, τι κάνετε γι' αυτό και να είστε ακριβείς σχετικά με το επίπεδό σας, καθώς το να ισχυρίζεστε ότι το επίπεδο Β2 είναι κακό και στη συνέχεια να μην απαντάτε σε μια ερώτηση στα γερμανικά είναι ένας κακός τρόπος για να σας ανακαλύψουν. Μερικοί συνεντευξιαστές θα μεταβούν σύντομα στα γερμανικά για να το ελέγξουν. Είναι απολύτως αποδεκτό να πείτε ότι τα γερμανικά σας είναι στο Α2 και βελτιώνονται, ότι παρακολουθείτε ένα μάθημα και ότι μπορείτε να εργαστείτε στα αγγλικά σήμερα. Η κλίμακα CEFR, από A1 έως C2, είναι το πρότυπο εδώ, και η ακριβής αναφορά του επιπέδου σας είναι καλύτερη από το στρογγυλοποίησή του προς τα πάνω.

Να περιμένετε ερωτήσεις σχετικά με τα προσόντα σας από το εξωτερικό και να γνωρίζετε το δικό σας καθεστώς αναγνώρισης πριν ξεκινήσετε. Οι Γερμανοί εργοδότες δίνουν ασυνήθιστη βαρύτητα στα επίσημα πιστοποιητικά και για τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα το ερώτημα δεν αποτελεί προτίμηση αλλά νομική προϋπόθεση άσκησης του επαγγέλματος. Το να μπορείτε να δηλώσετε ότι το πτυχίο σας αναφέρεται στο anabin ή ότι η Anerkennung σας έχει ολοκληρωθεί ή βρίσκεται σε εξέλιξη και σε ποιο στάδιο, μετατρέπει μια αόριστη αμφιβολία σε ένα εδραιωμένο γεγονός. Αυτή η διαδικασία καλύπτεται στο κεφάλαιο εύρεση εργασίας για αγγλόφωνους στη Γερμανία.

Μετά τη συνέντευξη για δουλειά στη Γερμανία

Η αμερικανική παράδοση των ευχαριστήριων σημειωμάτων δεν υπάρχει στην πραγματικότητα στη Γερμανία και αυτό αξίζει να το γνωρίζετε πριν ακολουθήσετε γενικές συμβουλές. Ένα σύντομο, νηφάλιο email που ευχαριστεί τον συνεντευξιαστή για τον χρόνο του είναι ακίνδυνο και ελαφρώς θετικό, ιδιαίτερα σε διεθνείς εταιρείες. Αλλά η εκφραστική παρακολούθηση την ίδια ημέρα που επαναλαμβάνει τον ενθουσιασμό σας, προσθέτει νέα επιχειρήματα και περιγράφει τη συζήτηση ως εμπνευσμένη δεν είναι μια ουδέτερη πράξη εδώ: μπορεί να εκληφθεί ως πιεστικό ή ως έλλειψη εμπιστοσύνης για το πώς πήγε η συνέντευξη. Αν στείλετε κάτι, περιορίστε το σε λίγες γραμμές. Μην το χρησιμοποιήσετε για να αναθεωρήσετε μια απάντηση που θα θέλατε να είχατε δώσει διαφορετικά.

Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να σεβαστείτε το χρονοδιάγραμμα που σας δόθηκε και στη συνέχεια να ενεργήσετε σύμφωνα με αυτό. Αν είπαν δύο εβδομάδες, περιμένετε δύο εβδομάδες. Το να το κυνηγάτε πριν από αυτό είναι αντιπαραγωγικό. Μόλις παρέλθει η καθορισμένη ημερομηνία, μια σύντομη και ευγενική Nachfassen (παρακολούθηση) που ρωτάει για την κατάσταση της αίτησής σας είναι απολύτως φυσιολογική και δεν σας βαρύνει. Οι διαδικασίες πρόσληψης στη Γερμανία είναι συχνά πιο αργές από ό,τι αναμένουν οι υποψήφιοι, ειδικά όταν πρέπει να ζητηθεί η γνώμη ενός Betriebsrat για τον διορισμό, και η σιωπή σημαίνει συχνότερα εσωτερική καθυστέρηση παρά απόφαση εναντίον σας.

Εάν λάβετε μια Απόρριψη (Absage), δεν σας οφείλονται λόγοι και οι περισσότεροι εργοδότες δεν θα δώσουν κανέναν, ακριβώς επειδή ένας λεπτομερής λόγος μπορεί να γίνει αποδεικτικό στοιχείο σε μια αξίωση AGG. Δεν είναι προσωπικός και συνήθως δεν είναι ενημερωτικός. Εάν λάβετε μια Αποδοχή (Zusage), ξεκινά η πραγματική δουλειά: τίποτα δεν έχει διευθετηθεί μέχρι να έχετε τη γραπτή σύμβαση και θα πρέπει να τη διαβάσετε αντί να την υπογράψετε με την πρώτη ευκαιρία. Οι προφορικές υποσχέσεις σχετικά με τον μισθό, τις ώρες εργασίας, το γραφείο στο σπίτι ή την ημερομηνία έναρξης έχουν έναν τρόπο να μην εμφανίζονται στο έγγραφο. Το κεφάλαιό μας για Γερμανικές συμβάσεις εργασίας και δικαιώματα εξηγεί τι πρέπει να περιέχει η σύμβαση και τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει το Probezeit, το οποίο είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεστε εκείνη τη στιγμή.

Τι να κάνω μετά

Πριν από την επόμενη συνέντευξή σας, κάντε τέσσερα συγκεκριμένα πράγματα. Μάθετε αν ο εργοδότης δεσμεύεται από κάποιο Tarifvertrag και, αν ναι, αναζητήστε την μισθολογική κλίμακα για τον βαθμό που στοχεύετε, επειδή αυτό και μόνο το γεγονός αναδιαμορφώνει τη συζήτηση για τον μισθό. Προσδιορίστε το Gehaltsvorstellung σας ως ετήσιο ακαθάριστο ποσό και υποβάλετέ το σε έναν υπολογισμό ακαθάριστου-καθαρού εισοδήματος, ώστε να γνωρίζετε τι σημαίνει στην πράξη. Ξαναδιαβάστε το email πρόσκλησης ειδικά για μια γραμμή που εξαιρεί ή περιορίζει τις ταξιδιωτικές δαπάνες και, αν δεν υπάρχει, κρατήστε τις αποδείξεις σας. Γράψτε πέντε ερωτήσεις σχετικά με την πραγματική εργασία και πάρτε τες μαζί σας.

Στη συνέχεια, ξεκαθαρίστε τη νομική γραμμή, επειδή είναι το κομμάτι που δεν μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε στην αίθουσα. Να γνωρίζετε ότι η εγκυμοσύνη, η θρησκεία, η εθνικότητα, η σεξουαλική ταυτότητα, η συμμετοχή σε κόμμα και συνδικάτο και, στο στάδιο της πρόσληψης, η αναπηρία είναι ερωτήσεις στις οποίες δεν χρειάζεται να απαντήσετε με ειλικρίνεια και ότι ένα ψέμα σε οποιοδήποτε από αυτά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σας αργότερα. Να γνωρίζετε επίσης ότι τα προσόντα σας, μια καταδίκη μη ανταγωνισμού, σχετικές με την εργασία και το δικαίωμά σας στην εργασία είναι ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσετε με ειλικρίνεια, επειδή ένα ψέμα εκεί μπορεί να ακυρώσει τη σύμβασή σας βάσει του §123 BGB οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον. Όλα τα άλλα είναι προετοιμασία: γνωρίστε τον ρόλο, γνωρίστε το δικό σας ιστορικό λεπτομερώς, φτάστε πέντε έως δέκα λεπτά νωρίτερα, χρησιμοποιήστε το Sie και αντισταθείτε στην επιθυμία να υπερβάλλετε. Η Antidiskriminierungsstelle des Bundes δημοσιεύει οδηγίες σχετικά με το τι μπορούν να ζητήσουν οι εργοδότες και, εάν πιστεύετε ότι μια παράνομη ερώτηση σας κοστίζει μια δουλειά, ζητήστε γρήγορα συμβουλές, επειδή οι προθεσμίες του AGG είναι σύντομες.