Υπαίθριες αγορές και καταστήματα με είδη ειδών διατροφής

Οι αγορές μεταχειρισμένων ειδών στη Γερμανία είναι πραγματικά καλές. Οι αγορές είναι μεγάλες, το απόθεμα πλούσιο και οι τιμές για έπιπλα, ποδήλατα, εργαλεία, βιβλία και ρούχα είναι πολύ χαμηλότερες από ό,τι θα πληρώνατε καινούργια. Αυτό που τραβάει την προσοχή των ανθρώπων που έχουν φτάσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι τα ψώνια. Είναι αυτό που συμβαίνει μετά. Στις υπαίθριες αγορές και σε μεγάλο μέρος του κόσμου των μεταχειρισμένων ειδών συνήθως αγοράζετε από ιδιώτη και όχι από κατάστημα, και αυτό το γεγονός αφαιρεί σχεδόν κάθε καταναλωτικό δικαίωμα που έχετε συνηθίσει. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί πού να πάτε, πώς να καταλάβετε από ποιον αγοράζετε στην πραγματικότητα, ποια προστασία διατηρείτε και τι εγκαταλείπετε, πώς να πουλήσετε τα δικά σας πράγματα χωρίς να γίνετε κατά λάθος επιχείρηση και πώς να αποφύγετε τις συγκεκριμένες απάτες που στοχεύουν τους νεοεισερχόμενους στο διαδίκτυο.

Η Μία Γραμμή που Αποφασίζει τα Πάντα

Το γερμανικό δίκαιο προστασίας καταναλωτών δεν σας προστατεύει επειδή είστε καταναλωτής. Σας προστατεύει επειδή η άλλη πλευρά είναι μια επιχείρηση. Οι δύο ορισμοί βρίσκονται στις παραγράφους §13 και §14 του BGB: ένας Verbraucher είναι ένα ιδιώτης που ενεργεί εκτός οποιουδήποτε επαγγέλματος και ένας Unternehmer είναι ένα άτομο ή μια εταιρεία που ενεργεί στο πλαίσιο άσκησης επαγγέλματος ή αυτοαπασχόλησης. Η προστασία του καταναλωτή δεσμεύει τον Unternehmer. Δεν αναφέρει τίποτα για έναν ιδιώτη.

Έτσι, όταν και οι δύο πλευρές της συμφωνίας είναι ιδιώτες, ολόκληρος ο προστατευτικός μηχανισμός απλώς δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει Widerrufsrecht, το δικαίωμα υπαναχώρησης δεκατεσσάρων ημερών. Δεν υπάρχει προστασία από τον αποκλεισμό της ευθύνης. Και στην πράξη δεν υπάρχει Gewährleistung, η νόμιμη ευθύνη για ελαττώματα, επειδή ένας ιδιώτης πωλητής επιτρέπεται να το αποκλείσει εντελώς και ουσιαστικά όλοι το κάνουν. Τη στιγμή που παραδίδετε τα μετρητά σε ένα περίπτερο της Flohmarkt, η συμφωνία είναι οριστική. Εάν η λάμπα δεν λειτουργεί όταν την φέρετε σπίτι, αυτή είναι πλέον η λάμπα σας. Τίποτα δεν είναι σπασμένο σε αυτό και κανείς δεν σας έχει εξαπατήσει. Έτσι ορίζει ο νόμος.

Δύο πράγματα ακολουθούν που εκπλήσσουν τους ανθρώπους. Πρώτον, η ίδια σπασμένη λάμπα που αγοράζεται από ένα κατάστημα θα ήταν μια απλή αξίωση, επομένως η ταυτότητα του ατόμου από το οποίο αγοράσατε έχει μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το ελάττωμα. Δεύτερον, η απουσία δικαιώματος επιστροφής δεν έχει καμία σχέση με τα μεταχειρισμένα αγαθά. Δεν υπάρχει Widerrufsrecht για οποιαδήποτε αυτοπρόσωπη αγορά, καινούργιου ή μεταχειρισμένου, σε υπαίθρια αγορά ή σε πολυκατάστημα. Το δικαίωμα δεκατεσσάρων ημερών είναι δικαίωμα πώλησης από απόσταση. Υπάρχει επειδή δεν μπορούσατε να ελέγξετε τα αγαθά πριν αγοράσετε. Το να στέκεστε μπροστά στο αντικείμενο αντιμετωπίζεται ως έλεγχος αρκετά. Το κεφάλαιό μας για νόμοι για την προστασία των καταναλωτών παρουσιάζει πλήρως αυτό το πλαίσιο και αξίζει να το διαβάσετε πριν από την πρώτη σας αγορά, επειδή όλα τα παρακάτω είναι συνέπεια αυτού.

Πώς να ενημερώσετε έναν ιδιώτη πωλητή από έναν χειριστή

Δεδομένου ότι όλο το ερώτημα στρέφεται στο ποιος πουλάει, η εκμάθηση της ανάγνωσης ενός πάγκου είναι η πιο χρήσιμη δεξιότητα σε μια γερμανική υπαίθρια αγορά. Οι δύο τύποι βρίσκονται δίπλα-δίπλα στην ίδια αγορά και μοιάζουν με μια ματιά.

Ένας ιδιώτης πωλητής αδειάζει ένα νοικοκυριό. Το απόθεμα είναι ασυνάρτητο: μια μηχανή ψωμιού, μερικά παιδικά ρούχα, ένα κουτί με καλώδια, τρία βάζα, μια μπότα του σκι. Υπάρχει ένα από κάθε πράγμα. Οι τιμές είναι εικασίες, συχνά γραμμένες σε ταινία κάλυψης, και ο πωλητής θα αναφέρει έναν αριθμό αντί να συμβουλευτεί μια λίστα. Συχνά κάθονται σε μια πτυσσόμενη καρέκλα και φαίνονται ελαφρώς βαριεστημένοι, επειδή έρχονται εδώ μία φορά, όχι εβδομαδιαίως. Δέχονται μετρητά και τίποτα άλλο, και δεν μπορούν να σας δώσουν απόδειξη επειδή δεν έχουν βιβλίο αποδείξεων.

Ένας gewerblicher Händler, ένας εμπορικός έμπορος, μοιάζει με ένα μικρό μαγαζί που έχει αποσυσκευαστεί σε ένα τραπέζι. Το απόθεμα έχει ένα θέμα: μόνο βινύλιο, μόνο εργαλεία, μόνο στρατιωτικά, μόνο vintage τζιν, και υπάρχουν πολλαπλάσια και μεγέθη. Υπάρχουν τυπωμένες ετικέτες τιμών ή τιμοκατάλογος. Συχνά υπάρχει ένας αναγνώστης καρτών, ένα κανονικό ταμείο, ένα όνομα επιχείρησης στην τέντα ή στο φορτηγό, και μερικές φορές μια τυπωμένη απόδειξη. Η ένδειξη που δεν αποτυγχάνει ποτέ είναι η επανάληψη: ρωτήστε αν είναι εδώ την επόμενη εβδομάδα. Ένας έμπορος έχει μια προσφορά και ένα πρόγραμμα. Οι μεγαλύτερες αγορές χωρίζουν τα δύο σε διαφορετικές ζώνες, και ο ιστότοπος της αγοράς συνήθως αναφέρει ποιο τμήμα είναι ποιο.

Η διαφορά αξίζει πραγματικά χρήματα. Αγοράστε το ίδιο χαλασμένο πικάπ από τον ιδιωτικό πάγκο και δεν έχετε καμία απολύτως αξίωση. Αγοράστε το από τον έμπορο δίπλα του και έχετε πλήρη εγγύηση, επειδή είναι Unternehmers σύμφωνα με την §14 και ο νόμος τους δεσμεύει ακριβώς όπως δεσμεύει ένα πολυκατάστημα. Αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια και οι έμποροι το γνωρίζουν, γι' αυτό και ορισμένοι από αυτούς προτιμούν να τους θεωρείτε «απλώς έναν τύπο σε μια αγορά». Εάν ένας πωλητής έχει ένα όνομα επιχείρησης, έναν αναγνώστη καρτών και σαράντα από το ίδιο είδος, είναι μια επιχείρηση, όπως και να αυτοαποκαλείται.

Τι κάνει στην πραγματικότητα το "Gekauft wie gesehen".

Θα συναντήσετε μια συγκεκριμένη φόρμουλα, σε χειρόγραφες πινακίδες στις αγορές και στο κάτω μέρος σχεδόν κάθε ιδιωτικής διαδικτυακής καταχώρισης: «Privatverkauf, keine Garantie, keine Rücknahme» ή η παλαιότερη «gekauft wie gesehen», που αγοράζεται όπως φαίνεται. Οι περισσότεροι άνθρωποι, Γερμανοί και ξένοι, πιστεύουν ότι αυτή η φράση είναι ένα μαγικό ξόρκι που τερματίζει κάθε ευθύνη. Αξίζει να γνωρίζουμε τι κάνει πραγματικά κάθε μέρος, επειδή η δημοφιλής εκδοχή είναι λάθος και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Η φράση «Δεν υπάρχει εγγύηση» είναι σχεδόν χωρίς νόημα. Η εγγύηση είναι μια εθελοντική υπόσχεση που ένας πωλητής επιλέγει να δώσει επιπλέον του νόμου. Ένας ιδιώτης δεν επρόκειτο ποτέ να σας δώσει μια, επομένως η άρνησή του να σας δώσει δεν αλλάζει τίποτα. Ακούγεται εντυπωσιακό και δεν αποδίδει.

Η φράση «Gekauft wie gesehen» (απόδειξη ευθύνης) κάνει λιγότερα από όσα νομίζουν οι άνθρωποι. Από μόνη της, τα δικαστήρια την ερμηνεύουν ως αποκλεισμό της ευθύνης μόνο για ελαττώματα που ένας μέσος αγοραστής θα είχε παρατηρήσει σε μια σωστή επιθεώρηση, χωρίς να φέρει μαζί του έναν ειδικό. Καλύπτει την γρατσουνιά που θα μπορούσατε να δείτε και το τσιπ που θα μπορούσατε να έχετε δει. Δεν καλύπτει ένα κρυφό ελάττωμα, ένα versteckter Mangel, που καμία λογική ματιά δεν θα αποκάλυπτε. Ένας πωλητής που θέλει έναν πραγματικά πλήρη αποκλεισμό πρέπει να το πει, με διατύπωση όπως «unter Ausschluss jeglicher Gewährleistung», αποκλείοντας κάθε ευθύνη για ελαττώματα. Μεταξύ δύο ιδιωτών, αυτός ο πλήρης αποκλεισμός είναι απολύτως νόμιμος και, μόλις καταγραφεί, η θέση σας είναι αυτή που θα ήταν ούτως ή άλλως: τίποτα.

Και μετά υπάρχει το όριο που δεν υπολείπεται καμία φόρμουλα. Το §444 BGB ορίζει ότι ένας πωλητής δεν μπορεί να επικαλεστεί κανέναν αποκλεισμό ή περιορισμό των δικαιωμάτων του αγοραστή όταν απέκρυψε δολίως το ελάττωμα, arglistig verschwiegen ή όταν έδωσε Εγγύηση για την ποιότητα των αγαθών. Arglist σημαίνει ότι γνώριζε και σιώπησε ή απάντησε σε μια άμεση ερώτηση με ένα ψέμα. Ένας ιδιώτης πωλητής που γνωρίζει ότι ο κινητήρας είναι σπασμένος, γράφει «gekauft wie gesehen» και λέει ότι τίποτα δεν έχει προστατεύσει τον εαυτό του καθόλου. Ο αποκλεισμός καταρρέει. Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία για τις μεγαλύτερες ιδιωτικές αγορές, ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο ή μια μοτοσικλέτα, όπου αξίζει να τίθενται άμεσες, συγκεκριμένες, απαντήσιμες ερωτήσεις και να θυμόμαστε τις απαντήσεις, επειδή ένα ψέμα σε απάντηση σε μια άμεση ερώτηση είναι ακριβώς αυτό για το οποίο έχει κατασκευαστεί το §444.

Να είστε ρεαλιστές όσον αφορά την επιβολή του νόμου. Το άρθρο 444 είναι ένα πραγματικό δικαίωμα και αξίζει να το γνωρίζετε. Είναι επίσης σχεδόν άχρηστο εναντίον ενός αγνώστου σε μια αγορά που πήρε τα είκοσι ευρώ σας σε μετρητά, του οποίου το όνομα δεν γνωρίζετε και τον οποίο δεν θα ξαναδείτε ποτέ. Το δικαίωμα επιβιώνει· ο εναγόμενος όχι. Αντιμετωπίστε το άρθρο 444 ως κάτι που σας βοηθά σε μια ιδιωτική πώληση όπου γνωρίζετε ποιος είναι ο πωλητής και έχετε τα στοιχεία του γραπτώς, και αντιμετωπίστε μια αγορά μετρητών στην πράξη ως οριστική, ανεξάρτητα από το τι επιτρέπει τεχνικά ο νόμος. Το κεφάλαιό μας για εγγυήσεις και επιστροφές προϊόντων καλύπτει σωστά τον μηχανισμό Gewährleistung, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί στην πραγματικότητα μια αξίωση όταν έχετε έναν.

Όταν ένας ιδιώτης πωλητής παύει να είναι ιδιώτης

Υπάρχει μια γραμμή που οι άνθρωποι διασχίζουν χωρίς να την προσέχουν, και κινείται και προς τις δύο κατευθύνσεις: μπορεί να μετατρέψει το άτομο που σας πουλάει σε μια επιχείρηση με υποχρεώσεις, και μπορεί να κάνει το ίδιο και σε εσάς.

Τίποτα στο να αυτοαποκαλείσαι ιδιωτικός δεν σε καθιστά ιδιωτικό. Το BGH περιγράφει την εμπορική δραστηριότητα ως οποιαδήποτε ανεξάρτητη, διαρκή δραστηριότητα που ασκείται με σκοπό το κέρδος και την υπέρβαση του απλώς ιδιωτικού πλαισίου. Τα δικαστήρια εφαρμόζουν αυτό το πρότυπο σε διαδικτυακούς πωλητές εδώ και δύο δεκαετίες και το μοτίβο είναι σταθερό. Αυτό που σταθμίζουν είναι η διάρκεια και η ένταση της πώλησης, η οργανωτική προσπάθεια πίσω από αυτήν, το εάν τα αγαθά αγοράστηκαν ειδικά για να πωληθούν, εάν η γκάμα περιλαμβάνει νέα αγαθά, πόσες καταχωρίσεις εμφανίζονται ταυτόχρονα, ο όγκος των πωλήσεων και ο αριθμός των αξιολογήσεων που ελήφθησαν. Οι αναφερόμενες περιπτώσεις δίνουν μια ιδέα για την κλίμακα: το BGH αντιμετώπισε 91 πωλήσεις σε πέντε εβδομάδες ως εμπορικές. Το Landgericht Hanau διαπίστωσε 25 πωλήσεις σε δύο μήνες αρκετές όπου τα αγαθά είχαν αγοραστεί για μεταπώληση. Το Landgericht Köln χαρακτήρισε έναν πωλητή που είχε 77 ταυτόχρονες καταχωρίσεις με 125 αξιολογήσεις σε ένα έτος ως εμπορικές.

Παρατηρήστε ότι αυτοί οι αριθμοί δεν συμφωνούν μεταξύ τους, και αυτό είναι το θέμα. Δεν υπάρχει όριο. Καμία καταμέτρηση πωλήσεων δεν αποτελεί ασφαλές καταφύγιο, και όποιος σας λέει ότι ο μαγικός αριθμός είναι 30 ή 40 το έχει μπερδέψει αυτό με κάτι άλλο. Τα κριτήρια είναι ποιοτικά, και η αγορά πραγμάτων με σκοπό την πώλησή τους είναι ο παράγοντας που τραβάει περισσότερο, επειδή μετατρέπει το καθάρισμα της σοφίτας σας σε εμπόριο.

Για εσάς ως αγοραστή, αυτά είναι περιστασιακά καλά νέα. Ένας πωλητής που είναι νόμιμα Unternehmer σας οφείλει Gewährleistung είτε έχει παραδεχτεί την ιδιότητά του είτε όχι, και η γραμμή "Privatverkauf" στο κάτω μέρος της καταχώρισής του δεν τον σώζει εάν η πραγματική του συμπεριφορά τον καθιστά έμπορο. Για εσάς ως πωλητή, είναι μια προειδοποίηση και οι συνέπειες δεν είναι μόνο φόροι. Ένας αναταξινομημένος πωλητής οφείλει το πλήρες πακέτο εμπόρου: μια Gewerbeanmeldung, ένα Impressum, σωστή Widerrufsbelehrung και Gewährleistung για όλα όσα έχει πουλήσει. Τα λάθη που κάνουν προσελκύουν μια Abmahnung, μια επίσημη προειδοποιητική επιστολή από έναν ανταγωνιστή ή έναν σύνδεσμο που συνοδεύεται από έξοδα. Πρόκειται για μια πραγματική οικιακή βιομηχανία στη Γερμανία και οι ιδιώτες πωλητές που σιωπηλά μετατράπηκαν σε καταστήματα είναι ο αγαπημένος τους στόχος.

Πού να πάτε πραγματικά: Υπαίθριες αγορές και εναλλακτικές λύσεις

Ο κόσμος των μεταχειρισμένων προϊόντων εδώ δεν είναι ένα ενιαίο πράγμα, και οι χώροι διαφέρουν μεταξύ τους ακριβώς στον άξονα που έχει σημασία, που είναι το αν ο πωλητής είναι επιχείρηση.

Η Flohmarkt ή Trödelmarkt είναι η κλασική: μια υπαίθρια αγορά, κυρίως ιδιώτες πωλητές, μετρητά, αναμενόμενο παζάρι, που πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο. Trödel σημαίνει σκουπίδια, περίπου, και μια Trödelmarkt τείνει να είναι η πιο χαοτική, λιγότερο επιμελημένη πλευρά της ίδιας ιδέας. Εδώ βρίσκετε έπιπλα, ποδήλατα, εξοπλισμό κουζίνας και δίσκους στις χαμηλότερες τιμές και με τη λιγότερη προστασία. Οι αγορές είναι συνηθισμένες τις Κυριακές, κάτι που είναι πραγματικά χρήσιμο σε μια χώρα όπου τα καταστήματα είναι κλειστά, αλλά μην το παρακάνετε αυτό. Η εξαίρεση δεν είναι αυτόματη. Μια αγορά που έχει οριστεί επίσημα βάσει του §69 GewO, μια Marktfestsetzung, παίρνει το ωράριο λειτουργίας της από αυτόν τον ορισμό και όχι από τον Ladenschlussgesetz, και αυτό είναι που της επιτρέπει να λειτουργεί την Κυριακή. Το αν επιτρέπεται η λειτουργία της Κυριακής ελέγχεται με βάση τον Feiertagsgesetz του κάθε κρατιδίου όταν χορηγείται ο ορισμός, επομένως ποικίλλει ανά ομόσπονδο κράτος και ανά αγορά, και μια καθαρά ιδιωτική υπαίθρια αγορά δεν μπορεί να οριστεί εξαρχής. Στην πράξη: Οι αγορές της Κυριακής είναι κανονικές και νόμιμες όταν έχουν οργανωθεί σωστά, αλλά οι ίδιοι οι κανόνες κλεισίματος της Κυριακής παραμένουν αμετάβλητοι, κάτι που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιό μας. συμβουλές για ψώνια παντοπωλείου καλύπτει μαζί με το ερώτημα μετρητά έναντι κάρτας.

Ένα Sozialkaufhaus είναι ένα κοινωνικό πολυκατάστημα, που συνήθως λειτουργεί από φιλανθρωπικό ίδρυμα ή δημοτικό έργο απασχόλησης, και πουλάει έπιπλα και είδη οικιακής χρήσης σε πολύ χαμηλές τιμές. Ένα Kleiderkammer είναι το αντίστοιχο ένδυσης, που συχνά λειτουργεί από τον DRK, τον Γερμανικό Ερυθρό Σταυρό. Η πρόσβαση είναι το θέμα που πρέπει να ελεγχθεί και δεν υπάρχει εθνικός κανόνας: ορισμένα απαιτούν ένα Berechtigungsschein, ένα κουπόνι δικαιώματος ή άλλη απόδειξη χαμηλού εισοδήματος. πολλά είναι ανοιχτά σε όλους. και μερικά είναι ανοιχτά σε όλους, αλλά κρατούν δωρεάν ή μειωμένα αγαθά για άτομα που μπορούν να επιδείξουν ένα Bedürftigkeitsnachweis, απόδειξη ανάγκης. Εξαρτάται αποκλειστικά από τον οργανισμό και τον τρόπο χρηματοδότησής του. Ρίξτε μια ματιά στον ιστότοπο ή τηλεφωνήστε πριν πάτε και, αν δεν έχετε ανάγκη, να γνωρίζετε ότι στα καταστήματα που βασίζονται σε εισοδηματικά κριτήρια, ανταγωνίζεστε για απόθεμα με άτομα που έχουν.

Τα φιλανθρωπικά καταστήματα, όπως τα καταστήματα της Oxfam και τα καταστήματα που λειτουργούν από τις DRK, Caritas και Diakonie, είναι ό,τι πιο κοντινό στο βρετανικό ή αμερικανικό μοντέλο: σταθερές τιμές, χωρίς παζάρια, ανοιχτά σε όλους, χωρίς απόδειξη για οτιδήποτε, και τα έσοδα χρηματοδοτούν το έργο του οργανισμού. Οι τιμές είναι υψηλότερες από ένα Sozialkaufhaus και η διαλογή είναι καλύτερη. Αυτές είναι επιχειρήσεις με τη νομική έννοια, οπότε έχετε την Gewährleistung σας.

Ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών είναι ένα επιμελημένο εμπορικό κατάστημα, συνήθως ενδυμάτων, συχνά vintage ή επώνυμων σχεδιαστών. Επειδή είναι gewerblich, έχετε την πλήρη νόμιμη θέση και εδώ είναι που ένας συγκεκριμένος κανόνας κερδίζει την ισχύ του. Σύμφωνα με το άρθρο §476(2) BGB, ένας έμπορος που πωλεί μεταχειρισμένα είδη μπορεί να συντομεύσει την προθεσμία παραγραφής για αξιώσεις ελαττωμάτων σε ένα έτος, αλλά μόνο εάν πληρούνται και οι δύο προϋποθέσεις: ενημερωθήκατε συγκεκριμένα για τη συντόμευση πριν κάνετε τη συμβατική σας δήλωση και η συντόμευση συμφωνήθηκε ρητά και ξεχωριστά στη σύμβαση. Το ένα έτος είναι ένα κατώτατο όριο, όχι ένα σημείο εκκίνησης για διαπραγμάτευση. Δεν μπορεί να μειωθεί περαιτέρω και δεν μπορεί να παραιτηθεί. Ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών που κρεμάει μια πινακίδα "gekauft wie gesehen" στο ταμείο δεν επιτυγχάνει τίποτα, επειδή το άρθρο §476(1) απαγορεύει σε έναν έμπορο να αποκλείσει την Gewährleistung από έναν καταναλωτή πριν καν γνωστοποιηθεί ένα ελάττωμα. Η πινακίδα είναι διακόσμηση. Τα δικαιώματά σας είναι άθικτα.

Τα Kilo-Läden πωλούν ρούχα με βάση το βάρος, κάτι που ακούγεται σαν κόλπο και στην πραγματικότητα είναι ένα μοντέλο διαλογής: το απόθεμα είναι χύμα, η τιμή ανά κιλό είναι σταθερή και η δουλειά είναι δική σας. Είναι εμπορικά καταστήματα, επομένως ισχύουν οι παραπάνω κανόνες, αν και κανείς δεν υποβάλλει ρεαλιστικά αξίωση Gewährleistung για ένα μπλουζάκι δύο ευρώ.

Αγορά μεταχειρισμένων ειδών στο διαδίκτυο

Οι περισσότερες αγορές μεταχειρισμένων αγαθών στη Γερμανία γίνονται πλέον μέσω τηλεφώνου και οι πλατφόρμες ταξινομούνται με βάση την ίδια ερώτηση ιδιωτικού έναντι εμπορικού χαρακτήρα.

Το Kleinanzeigen είναι ο γίγαντας και το όνομα αξίζει να εξηγηθεί, επειδή το μισό διαδίκτυο εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το παλιό. Ήταν eBay Kleinanzeigen μέχρι τις 16 Μαΐου 2023, όταν η επωνυμία eBay καταργήθηκε και ο ιστότοπος έγινε απλώς Kleinanzeigen στο kleinanzeigen.de. Δεν επρόκειτο για αλλαγή ιδιοκτησίας εκείνη τη στιγμή, αλλά για συμβατικό καθαρισμό: Η Adevinta, ο νορβηγικός όμιλος αγοράς, είχε αγοράσει την επιχείρηση αγγελιών του eBay το 2020 με όρους που απαιτούσαν την απόσυρση του ονόματος eBay έως τον Ιούνιο του 2024. Οι λογαριασμοί, το ιστορικό συνομιλιών, οι αξιολογήσεις και οι λειτουργίες πληρωμής παρέμειναν αμετάβλητα. Είναι το προεπιλεγμένο μέρος για να αγοράσετε έπιπλα, ποδήλατα και συσκευές τοπικά και αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ιδιώτες πωλητές, πράγμα που σημαίνει ότι είναι σε μεγάλο βαθμό μη προστατευτική περιοχή.

Η Vinted είναι ένδυση, με ενσωματωμένη προστασία αγοραστή και πληρωμένη από τον αγοραστή ως αμοιβή επιπλέον της τιμής. Η Momox και τα καταστήματα medimops της λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση: είναι μια εταιρεία που αγοράζει τα βιβλία, τα μέσα και τα ρούχα σας σε μια σταθερή τιμή και τα μεταπωλεί. Αυτή η κατεύθυνση έχει νομική σημασία. Όταν πουλάτε στην Momox είστε ο ιδιώτης πωλητής και όταν αγοράζετε από την medimops αγοράζετε από μια επιχείρηση και έχετε την Gewährleistung σας, κάτι που είναι σπάνιο στον κόσμο των μεταχειρισμένων.

Έπειτα, υπάρχει και το στρώμα πεζοδρομίου. Σε πολλές γειτονιές οι άνθρωποι αφήνουν έξω χρήσιμα αντικείμενα με μια πινακίδα που γράφει «Zu verschenken», για να τα χαρίσουν, ή σε ένα κουτί με την ίδια ένδειξη. Αυτό είναι ένα από τα πραγματικά όμορφα πράγματα στις γερμανικές πόλεις και είναι νομικά καθαρό: ο ιδιοκτήτης έχει εγκαταλείψει την ιδιοκτησία σκόπιμα και σκοπεύει να πάρει το αντικείμενο ο καθένας. Πάρ' το, είναι δικό σου, και γι' αυτό υπάρχει η πινακίδα. Το Sperrmüll είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, το οποίο αξίζει το δικό του κεφάλαιο, επειδή οι περισσότερες συμβουλές στην αγγλική γλώσσα κάνουν λάθος.

Το Κεφάλαιο Ασφάλειας Kleinanzeigen

Εδώ είναι που οι ξένοι «καίγονται», και οι απάτες είναι αρκετά τυποποιημένες που η γνώση τεσσάρων από αυτούς καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου.

Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, πάνω απ' όλα τα άλλα σε αυτό το κεφάλαιο: μην πληρώνετε ποτέ μέσω PayPal "Geld an Freunde und Familie", χρήματα σε φίλους και συγγενείς. Αυτή η επιλογή δεν προσφέρει καμία προστασία αγοραστή. Έχει σχεδιαστεί για να μοιράζεται έναν λογαριασμό εστιατορίου με κάποιον που γνωρίζετε. Εάν τα αγαθά δεν φτάσουν ποτέ ή φτάσουν σπασμένα ή δεν υπήρξαν ποτέ, δεν υπάρχει τρόπος προστασίας αγοραστή για να πάρετε τα χρήματά σας πίσω. Αυτό δεν είναι παρενέργεια της απάτης. είναι ολόκληρη η απάτη. Ένας πωλητής που ζητά "Freunde und Familie" σας ζητά να παραιτηθείτε από τη μόνη προστασία που είχατε και ο λόγος που δίνουν είναι πάντα ο ίδιος, ότι γλιτώνει την αμοιβή και θα μετακυλίσει την εξοικονόμηση. Η συμβουλή του Verbraucherzentrale είναι ξεκάθαρη και σωστή: πληρώστε μόνο μέσω "Waren & Dienstleistungen", αγαθών και υπηρεσιών. Αρνηθείτε την προσφορά "Freunde und Familie" κάθε φορά, από κάθε πωλητή, όσο φιλικό, όσο εύλογο κι αν είναι το προφίλ, και αντιμετωπίστε το ίδιο το αίτημα ως το τέλος της συζήτησης και όχι ως κάτι για το οποίο πρέπει να διαπραγματευτείτε.

Ο δεύτερος είναι ο ψεύτικος Spediteur και σας στοχεύει όταν πουλάτε. Ένας αγοραστής, συνήθως στο εξωτερικό, είναι ενθουσιώδης, δεν παζαρεύει και δεν μπορεί να παραλάβει αυτοπροσώπως, επομένως θα στείλει μια μεταφορική εταιρεία. Προσφέρονται να σας στείλουν τα έξοδα μεταφοράς εκ των προτέρων και λαμβάνετε μια επίσημη επιβεβαίωση ότι τα χρήματα είναι καθ' οδόν, συχνά περισσότερα από όσα συμφωνήθηκαν, με αίτημα να προωθηθεί η διαφορά στην μεταφορική εταιρεία. Δεν υπάρχει μεταφορική εταιρεία και δεν υπάρχει αγοραστής. Η επιβεβαίωση είναι πλαστή, δεν φτάνουν ποτέ χρήματα και αυτά που προωθείτε είναι δικά σας. Οποιαδήποτε συναλλαγή όπου σας ζητείται να πληρώσετε χρήματα για να λάβετε χρήματα είναι απάτη, χωρίς εξαίρεση. Η ρουτίνα υπερπληρωμής είναι το ίδιο κόλπο με διαφορετική ιστορία συγκάλυψης.

Το τρίτο είναι το ψεύτικο Nachnahme, πληρωμή κατά την παράδοση, που παρουσιάζεται ως ασφαλής συμβιβασμός. Δεν είναι. Το Nachnahme σημαίνει ότι πληρώνετε τον courier όταν φτάνει το δέμα, αλλά πληρώνετε πριν το ανοίξετε, επομένως πληρώνετε για ένα σφραγισμένο κουτί και όχι για το περιεχόμενό του. Οι απατεώνες στέλνουν τούβλα και χαρτί. Το Nachnahme προστατεύει τον πωλητή και δεν κάνει τίποτα απολύτως για εσάς.

Το τέταρτο είναι απλώς η ψεύτικη καταχώριση: ένα επιθυμητό αντικείμενο, με τιμή σαφώς χαμηλότερη από την αγορά, από έναν νέο λογαριασμό, με φωτογραφίες που εμφανίζονται αλλού στο διαδίκτυο, και έναν πωλητή που βιάζεται και θέλει προκαταβολή για να το κρατήσει. Αναζητήστε τη φωτογραφία. Κοιτάξτε την παλαιότητα του λογαριασμού. Κανείς δεν πουλάει κάτι καλό φθηνά σε έναν άγνωστο βιαστικά.

Ενάντια σε όλα αυτά, η πλατφόρμα προσφέρει την «Sicher bezahlen», μια ασφαλή πληρωμή, και αξίζει να κατανοήσετε γιατί υπάρχει αντί να την απορρίψετε ως χρέωση. Εκτελεί την πληρωμή μέσω της Adyen, ενός ιδρύματος πληρωμών με άδεια από την ολλανδική κεντρική τράπεζα, το οποίο διατηρεί τα χρήματά σας σε μεσεγγύηση. Ο πωλητής δεν πληρώνεται όταν πληρώνετε. Πληρώνεται όταν επιβεβαιώσετε ότι λάβατε το προϊόν και είναι όπως περιγράφεται, ή όταν η Kleinanzeigen επιλύσει μια διαφορά, ή αυτόματα μετά από δεκατέσσερις ημέρες εάν ξεχάσετε να επιβεβαιώσετε. Είναι δωρεάν για τον πωλητή και ο αγοραστής πληρώνει το τέλος, γι' αυτό ακριβώς οι πωλητές που σκοπεύουν να σας εξαπατήσουν θα εφεύρουν λόγους για να το αποφύγουν. Για οτιδήποτε αποστέλλεται, σε οποιονδήποτε δεν έχετε συναντήσει, το τέλος είναι φθηνή ασφάλιση και η άρνησή του είναι κάτι που θα μετανιώσετε. Για μια τοπική παραλαβή όπου στέκεστε στην κουζίνα του πωλητή κοιτάζοντας τον καναπέ, τα μετρητά επί τόπου είναι μια χαρά, επειδή επιθεωρείτε τα προϊόντα και πληρώνετε ταυτόχρονα.

Μία προειδοποίηση για να μην υπερεκτιμηθεί η προστασία: Το "Sicher bezahlen" είναι μια υπηρεσία πλατφόρμας, όχι ένα νόμιμο δικαίωμα, και σας προστατεύει από το να μην λάβετε το αντικείμενο ή να λάβετε κάτι διαφορετικό από αυτό που περιγράφηκε. Δεν μετατρέπει έναν ιδιώτη πωλητή σε επιχείρηση. Μόλις λάβετε το πράγμα που αγοράσατε, στην κατάσταση στην οποία περιγράφηκε, εξακολουθεί να αποτελεί ιδιωτική πώληση χωρίς Gewährleistung και χωρίς Widerruf.

Sperrmüll, και γιατί το κράσπεδο δεν είναι ελεύθερο

Το Sperrmüll είναι ογκώδη απόβλητα: έπιπλα, στρώματα, συσκευές που ένα νοικοκυριό βγάζει στο πεζοδρόμιο για συλλογή. Μοιάζει με ένα «ελεύθερο για όλους», και οι συμβουλές στα αγγλικά για τους νεοφερμένους λένε συνήθως ότι οτιδήποτε στο πεζοδρόμιο είναι θεμιτό. Αυτή δεν είναι η νομική θέση, και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι αυτό είναι μάλλον ασαφές παρά δωρεάν.

Η συλλογιστική δεν είναι καθόλου ρομαντική. Όταν ένα νοικοκυριό κάνει κράτηση για μια συλλογή Sperrmüll στον δημοτικό ή ιδιωτικό Entsorger, η κυριότητα του σωρού μεταβιβάζεται σε αυτήν την εταιρεία. Το νοικοκυριό δεν έχει εγκαταλείψει τα αντικείμενα στον κόσμο. Τα έχει παραδώσει σε έναν εργολάβο που πληρώνεται για να τα παραλάβει και ο οποίος μπορεί να έχει εμπορικό συμφέρον σε ό,τι περιέχεται σε αυτά. Έτσι, ο σωρός δεν είναι herrenlos, χωρίς ιδιοκτήτη, και ο κανόνας περί εγκαταλελειμμένης περιουσίας που καθιστά νόμιμο το κουτί "Zu verschenken" δεν τον καλύπτει. Επιπλέον, οι περισσότεροι δήμοι το ρυθμίζουν άμεσα στο Abfallsatzung τους, τον τοπικό κανονισμό περί αποβλήτων, και πολλοί απαγορεύουν τόσο την παραλαβή όσο και την αναζήτηση, επειδή ένας αναζητούμενος σωρός πρέπει να αναδιαταχθεί πριν φορτωθεί.

Στην πράξη, η επιβολή είναι ήπια. Οι δήμοι γενικά το αντιμετωπίζουν ως Ordnungswidrigkeit, ένα κανονιστικό αδίκημα με Bußgeld και όχι ως ποινικό ζήτημα, και κάποιος που παίρνει μια καρέκλα για το διαμέρισμά του, με την πρώτη παράβαση, συνήθως θα τιμωρηθεί με μια μήνυση αντί για πρόστιμο. Μια καταγγελία για το Diebstahl είναι δυνατή ανάλογα με το τι κλάπηκε και από ποιον, και οι άνθρωποι που φτάνουν με ένα βαν για να αποσυναρμολογήσουν συστηματικά τις στοίβες είναι αυτοί που προκαλούν πραγματικά προβλήματα. Οι κανόνες βρίσκονται στα τοπικά Satzungen, επομένως διαφέρουν πραγματικά από πόλη σε πόλη και δεν υπάρχει εθνική απάντηση να σας δοθεί.

Τι σημαίνει αυτό για εσάς: δεν είναι το έγκλημα του αιώνα, αλλά δεν είναι ούτε δικαίωμά σας, και δεν πρέπει να εκπλαγείτε αν σας πουν να το βάλετε πίσω. Αν θέλετε την έκδοση χωρίς ρίσκο, το κουτί «Zu verschenken» είναι αυτό που χρειάζεστε, όπως και τα κουτιά Verschenke και τα ράφια με τα δώρα που λειτουργούν επίσημα σε πολλές γειτονιές και σε ορισμένα Wertstoffhöfe. Το κεφάλαιό μας για κανόνες διάθεσης και ανακύκλωσης αποβλήτων καλύπτει τον τρόπο με τον οποίο κρατείται στην πραγματικότητα η συλλογή Sperrmüll και τι ανήκει σε αυτήν.

Πουλώντας τα δικά σας πράγματα

Τελικά θα βρεθείτε στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, και τα δύο ερωτήματα που θέτουν οι άνθρωποι είναι αν χρειάζεται να καταχωρίσουν μια επιχείρηση και αν οφείλουν φόρους. Για μια συνηθισμένη εκκαθάριση, οι απαντήσεις είναι όχι και όχι, αλλά και οι δύο αξίζουν τη συλλογιστική τους.

Δεν χρειάζεστε Gewerbeanmeldung, άδεια εγγραφής επιχείρησης, για να πουλάτε περιστασιακά τα δικά σας μεταχειρισμένα αντικείμενα. Το άδειασμα του κελαριού σας από βιβλία, ρούχα και έπιπλα είναι ιδιωτικό, και σε μια ιδιωτική αγορά Trödelmarkt οι περίπτεροι δεν χρειάζονται ούτε Gewerbeanmeldung ούτε Reisegewerbekarte, την άδεια πλανόδιου εμπορίου. Ο διοργανωτής είναι αυτός που πρέπει να ειδοποιήσει την αγορά στο Bürger- und Ordnungsamt, όχι εσείς. Αυτό που αλλάζει την απάντηση είναι το μοτίβο που περιγράφηκε προηγουμένως: τακτική πώληση, προσφορά νέων αγαθών ή αγορά αντικειμένων ειδικά για να τα πουλήσετε. Σημειώστε μια παγίδα που επισημαίνεται στις οδηγίες του IHK, επειδή πιάνει συλλέκτες: η πώληση μιας μόνο μεγάλης ιδιωτικής συλλογής σταδιακά σε μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να χαρακτηριστεί ως εμπορική, ακριβώς επειδή είναι βιώσιμη.

Η κράτηση ενός περιπτέρου είναι μια συνηθισμένη διαδικασία. Οι αγορές κάνουν μια Anmeldung, μια εγγραφή, εκ των προτέρων, online ή τηλεφωνικά, και χρεώνουν ένα Standgebühr, μια χρέωση περιπτέρου, συνήθως ανά τρέχον μέτρο τραπεζιού και συχνά περισσότερο αν θέλετε να παρκάρετε το αυτοκίνητό σας πίσω από το γήπεδο. Οι δημοφιλείς αγορές ξεπουλάνε. Φέρνετε το δικό σας τραπέζι και φέρνετε πολύ περισσότερα ψιλά από όσα νομίζετε ότι χρειάζεστε, επειδή ο πρώτος σας πελάτης θα σας δώσει ένα πενήντα για ένα βιβλίο των δύο ευρώ.

Το φορολογικό ζήτημα έχει μια ευρέως παρεξηγημένη απάντηση. Οι ιδιωτικές πωλήσεις εμπίπτουν στο άρθρο 23 EStG, private Veräußerungsgeschäfte, το οποίο φορολογεί ένα κέρδος όταν πουλάτε κάτι εντός ενός έτους από την αγορά του, το Spekulationsfrist. Υπάρχει όμως μια πρόταση που οι άνθρωποι παραβλέπουν, το άρθρο 23(1) Satz 1 Nr. 2 Satz 2, η οποία εξαιρεί εντελώς από τον κανόνα τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, Gegenstände des täglichen Gebrauchs. Ο παλιός σας καναπές, το ποδήλατό σας, τα παλτά των παιδιών σας που έχουν μεγαλώσει και το μεταχειρισμένο σας τηλέφωνο είναι καθημερινά αντικείμενα, επομένως βρίσκονται εκτός του άρθρου 23, ανεξάρτητα από τον χρόνο και ό,τι κι αν πουλήσουν. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο δεν μπορείτε να αφαιρέσετε τη ζημία όταν πουλάτε το μεταχειρισμένο αυτοκίνητό σας για λιγότερο από ό,τι πληρώσατε, γι' αυτό και γράφτηκε εξαρχής η εξαίρεση. Αυτό στο οποίο στοχεύει στην πραγματικότητα το άρθρο 23 είναι πράγματα που δεν είναι καθημερινά αγαθά και των οποίων η αξία μπορεί να αυξηθεί: χρυσός, κοσμήματα, έργα τέχνης, αντίκες, συλλεκτικά αντικείμενα.

Για αυτά τα στοιχεία οι αριθμοί είναι: η περίοδος διακράτησης ενός έτους και ένα Freigrenze 1.000 ευρώ ανά ημερολογιακό έτος. Οι παλαιότεροι οδηγοί αναφέρουν 600 ευρώ. Αυτό το ποσό είναι ξεπερασμένο. Και το Freigrenze δεν σημαίνει έκπτωση. Εάν το συνολικό σας κέρδος από ιδιωτικές πωλήσεις κατά τη διάρκεια του έτους είναι λιγότερο από 1.000 ευρώ, είναι αφορολόγητο, αλλά αν φτάσει τα 1.000 ευρώ, ολόκληρο το κέρδος καθίσταται φορολογητέο, όχι μόνο το μέρος πάνω από τη γραμμή. Ένα Freibetrag θα κάλυπτε το πρώτο κομμάτι. Ένα Freigrenze είναι όλα ή τίποτα.

Ένα ακόμη πράγμα που ανησυχεί άσκοπα τους ανθρώπους. Από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος Plattformen-Steuertransparenzgesetz το 2023, οι πλατφόρμες αναφέρουν έναν πωλητή στην Bundeszentralamt für Steuern μόλις περάσουν 30 συναλλαγές ή 2.000 ευρώ σε ένα ημερολογιακό έτος. Η αναφορά δεν σημαίνει φορολογία. Πρόκειται για ένα όριο γνωστοποίησης και δεν έχει καμία σχέση με το αν οφείλετε κάτι: εάν πουλήσατε καθημερινά οικιακά είδη, δεν οφείλετε τίποτα στις 30 πωλήσεις και τίποτα στις 300, και η αναφορά απλώς δείχνει στην εφορία ένα σύνολο συναλλαγών που δεν φορολογούνται. Μην αφήσετε τον αριθμό να σας τρομάξει ώστε να αντιμετωπίσετε μια νόμιμη εκκαθάριση ως πρόβλημα. Ομοίως, μην ερμηνεύσετε την αναφορά ως άδεια, επειδή τα παραπάνω κριτήρια αναταξινόμησης λειτουργούν ανεξάρτητα από αυτήν. Εάν πουλάτε σε πραγματικό όγκο με σκοπό το κέρδος, ζητήστε συμβουλές από έναν Steuerberater και όχι από ένα όριο.

Πώς να ψωνίσετε πραγματικά σε μια υπαίθρια αγορά

Το πρακτικό επίπεδο είναι εύκολο όταν το νομικό επίπεδο είναι σαφές, και το μεγαλύτερο μέρος του προκύπτει από ένα γεγονός: αφού δεν έχετε καμία ανταπόδοση, όλα πρέπει να συμβούν πριν πληρώσετε.

Φέρτε μετρητά, σε μικρά χαρτονομίσματα και κέρματα. Οι ιδιώτες πωλητές δεν δέχονται κάρτες και αυτοί που λένε ότι δέχονται είναι traders. Το να έχετε μαζί σας μια ποικιλία από πεντάρια και δεκάρια σας βοηθά επίσης να κάνετε παζάρια ήσυχα, επειδή η θέση «έχω δώδεκα ευρώ μαζί μου» είναι πιο πειστική όταν μπορείτε να τα δείξετε.

Ο χρόνος είναι μάλλον θέμα συμβιβασμού παρά μυστικό. Φτάστε νωρίς και έχετε την επιλογή του αποθέματος, μαζί με τους αντιπροσώπους που έφτασαν ακόμα νωρίτερα. Φτάστε την τελευταία ώρα και έχετε τις εκπτώσεις, επειδή ένας πωλητής που κοιτάζει έναν πίνακα με απούλητα πράγματα και ένα αυτοκίνητο για να ξαναγεμίσει θα προτιμούσε πραγματικά να σας δώσει τη λάμπα για τρία ευρώ παρά να την πάρει σπίτι. Σπάνιο πράγμα, πηγαίνετε νωρίς. Ογκώδες πράγμα, πηγαίνετε αργά.

Το παζάρι, Feilschen, είναι αναμενόμενο σε ιδιωτικούς πάγκους και θα έπρεπε να το κάνετε, αλλά η γερμανική εκδοχή είναι πιο ήσυχη και λιγότερο θεατρική από ό,τι σε πολλές χώρες. Ρωτήστε "Was ist Ihr letzter Preis;", ποια είναι η καλύτερη τιμή σας, ή απλώς αναφέρετε έναν αριθμό που είναι κάπως κάτω από την τιμή ζήτησης και μετά σταματήστε να μιλάτε. Μια αντιπροσφορά, ευγενικά, είναι φυσιολογική. Το να καταπιέζεις έναν συνταξιούχο για ένα πιάτο των δύο ευρώ δεν είναι, και ένας πωλητής που νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν απλώς θα αρνηθεί να πουλήσει. Η αγορά πολλών πραγμάτων από έναν πάγκο είναι η φυσική στιγμή για να ζητήσεις έναν στρογγυλό αριθμό για την παρτίδα, και συνήθως λειτουργεί. Οι χώροι με σταθερή τιμή, τα φιλανθρωπικά καταστήματα και οι Sozialkaufhäuser δεν είναι χώροι παζαριού. Το να ρωτάς ότι υπάρχει ένα μικρό κοινωνικό λάθος και όχι μια διαπραγμάτευση.

Ελέγξτε τα ηλεκτρικά επί τόπου, επειδή η φράση «no Gewährleistung» δεν είναι αφηρημένη. Πολλές αγορές έχουν μια πρίζα κάπου και οι πωλητές έχουν συνηθίσει να τους ρωτούν. Συνδέστε την. Αν δεν μπορείτε να τη δοκιμάσετε, τιμολογήστε την σαν να είναι χαλασμένη και να είστε ευχαριστημένοι αν δεν είναι. Ελέγξτε τα ποδήλατα οδηγώντας τα, όχι κοιτάζοντάς τα, και να γνωρίζετε ότι ένα ύποπτα φθηνό ποδήλατο με φρεσκοβαμμένο μπορεί να έχει κλαπεί, οπότε δεν έχετε αγοράσει τίποτα απολύτως, επειδή δεν μπορείτε να αποκτήσετε νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας για τα κλεμμένα αγαθά, όσο ειλικρινά κι αν πληρώσατε. Ζητήστε την αρχική απόδειξη αγοράς ή τον αριθμό πλαισίου για οτιδήποτε πάνω από την ασήμαντη αξία.

Για τα ρούχα, προσπαθήστε να αγνοήσετε το μέγεθος της ετικέτας. Τα γερμανικά και ευρωπαϊκά μεγέθη διαφέρουν από τα βρετανικά και τα αμερικανικά, τα vintage μεγέθη διαφέρουν από τα σύγχρονα μεγέθη στην ίδια χώρα και τα μεταχειρισμένα ενδύματα έχουν συχνά αλλοιωθεί ή έχουν συρρικνωθεί. Μετρήστε αυτά που έχετε και μεταφέρετε μια μεζούρα ή κρατήστε το ένδυμα κοντά σας. Δεν υπάρχουν αποδυτήρια σε μια αγορά και δεν υπάρχουν επιστροφές πουθενά σε αυτό το κεφάλαιο.

Όσο για τις διάσημες αγορές, αξίζουν ένα πρωινό: το Mauerpark και η Αρένα στο Βερολίνο, η Flohschanze στο Αμβούργο και οι μεγάλες στην Κολωνία, το Μόναχο και το Ρουρ. Αλλά η ειλικρινής συμβουλή είναι ότι οι διάσημες αγορές είναι αυτές που έχουν τουριστικές τιμές και οι καλύτερες αγορές είναι στην συνηθισμένη γειτονιά Trödelmarkt, στις σχολικές και εκκλησιαστικές αγορές και στην Hofflohmärkte όπου ένας ολόκληρος δρόμος ανοίγει τις αυλές του σε ένα Σαββατοκύριακο. Αναζητήστε το όνομα της πόλης σας με "Flohmarkt Termine" για το τρέχον ημερολόγιο αντί να βασίζεστε σε οποιαδήποτε λίστα, συμπεριλαμβανομένης αυτής.

Τι να κάνω μετά

Ξεκινήστε απαντώντας στο μόνο ερώτημα που έχει σημασία πριν αγοράσετε κάτι ακριβό: είναι αυτό το άτομο ιδιώτης ή επιχείρηση; Εάν είναι ιδιώτης, υποθέστε ότι η αγορά είναι οριστική, ελέγξτε ανάλογα και πληρώστε μόνο με μετρητά για κάτι που κατέχετε. Εάν είναι επιχείρηση, έχετε τα ίδια δικαιώματα που θα είχατε σε οποιοδήποτε κατάστημα και ένας πωλητής μεταχειρισμένων ειδών μπορεί να συντομεύσει το χρονικό διάστημα της αξίωσής σας σε ένα έτος σύμφωνα με το §476(2), αλλά μόνο με συγκεκριμένη προειδοποίηση και ρητή ξεχωριστή συμφωνία και δεν μπορεί ποτέ να την καταργήσει.

Στο διαδίκτυο, βάλτε έναν κανόνα και μην τον παραβιάζετε ποτέ: ποτέ, για οτιδήποτε, ανεξάρτητα από τον λόγο που σας δίνεται. Χρησιμοποιήστε την εντολή "Sicher bezahlen" για οτιδήποτε αποστέλλεται και πληρώστε αυτοπροσώπως για οτιδήποτε εισπράττετε. Εάν σας ζητηθεί να στείλετε χρήματα για να λάβετε χρήματα, σας εξαπατούν και θα πρέπει να σταματήσετε.

Αν πουλάτε, μια συνηθισμένη εκκαθάριση δεν χρειάζεται Gewerbeanmeldung και δεν επιφέρει φόρο, επειδή τα καθημερινά οικιακά αγαθά βρίσκονται εντελώς εκτός του §23 EStG. Προσέξτε το μοτίβο και όχι την καταμέτρηση: η αγορά πραγμάτων ειδικά για να τα πουλήσει είναι αυτό που μετατρέπει έναν ιδιώτη πωλητή σε έμπορο, με την Gewerbeanmeldung, το Impressum και την Gewährleistung που συνοδεύουν, και κανένας αριθμός πωλήσεων δεν αποτελεί ασφαλές λιμάνι προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Για το νομικό πλαίσιο που διέπει όλα αυτά, διαβάστε νόμοι για την προστασία των καταναλωτών, γεγονός που εξηγεί γιατί οι ορισμοί των Verbraucher και Unternehmer κάνουν τη δουλειά που κάνουν, και εγγυήσεις και επιστροφές προϊόντων για το πώς υποβάλλεται στην πραγματικότητα μια αξίωση Gewährleistung όταν έχετε ένα. Εάν ο λόγος που αγοράζετε μεταχειρισμένο είναι περιβαλλοντικός και όχι οικονομικός, το κεφάλαιό μας για οικολογικές επιλογές αγορών υιοθετεί το επιχείρημα της επαναχρησιμοποίησης και του Kreislaufwirtschaft που αυτό το κεφάλαιο έχει σκόπιμα αφήσει στην τύχη του υπέρ του πρακτικού κυνηγιού.

Αυτό το κεφάλαιο αφορά γενικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς και πώλησης μεταχειρισμένων ακινήτων στη Γερμανία, όχι νομικές ή φορολογικές συμβουλές. Η γραμμή μεταξύ ιδιωτικού και εμπορικού χαρακτήρα αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα κάθε μεμονωμένης περίπτωσης, οι κανόνες Sperrmüll ισχύουν στα δημοτικά Satzungen και διαφέρουν από πόλη σε πόλη, και οτιδήποτε αφορά πραγματικά χρήματα, κίνδυνο αναταξινόμησης ή διαφορά αξίζει να απευθυνθεί σε έναν Rechtsanwalt, έναν Steuerberater ή στην τοπική σας Verbraucherzentrale, η οποία συμβουλεύει απευθείας τους καταναλωτές και είναι η καλύτερη πηγή στη χώρα για απάτες σε ιδιωτικές πωλήσεις.