Εγγυήσεις και επιστροφές προϊόντων

Αυτό το κεφάλαιο σας βοηθά να κάνετε ένα πράγμα σωστά: να βρείτε ένα κατάστημα στη Γερμανία για να επισκευάσει, να αντικαταστήσει ή να σας επιστρέψει τα χρήματα για ένα ελαττωματικό προϊόν και να ξέρετε πότε το δικαιούστε αυτό και πότε απλώς ζητάτε μια χάρη. Σχεδόν κάθε νεοφερμένος στην αγγλική γλώσσα φτάνει με δύο υποθέσεις σχετικά με τις εγγυήσεις και τις επιστροφές προϊόντων, και οι δύο είναι λανθασμένες στη Γερμανία. Η πρώτη είναι ότι η εγγύηση είναι κάτι που σας δίνει ο κατασκευαστής και ότι όταν λήξει δεν έχετε επιλογές. Η δεύτερη είναι ότι μπορείτε να επιστρέψετε μια αγορά σε ένα κατάστημα και να πάρετε τα χρήματά σας πίσω επειδή αλλάξατε γνώμη. Η γερμανική νομοθεσία λέει κάτι σχεδόν το αντίθετο και στις δύο περιπτώσεις, και το κενό κοστίζει στους ανθρώπους χρήματα κάθε εβδομάδα.

Όλα τα παρακάτω βασίζονται στον Bürgerliches Gesetzbuch, τον γερμανικό αστικό κώδικα, που συνήθως συντομεύεται σε BGB. Οι αριθμοί των άρθρων δίνονται ώστε να μπορείτε να τους παραθέσετε, επειδή η παράθεσή τους λειτουργεί. Ένας Γερμανός υπάλληλος λιανικής που ακούει την «Παράγραφος 439» συμπεριφέρεται διαφορετικά από κάποιον που ακούει τη φράση «αλλά στη χώρα μου». Αυτές είναι γενικές πληροφορίες για προσανατολισμό και όχι νομικές συμβουλές. Όταν εμπλέκονται πραγματικά χρήματα ή μια πραγματική διαφορά, χρησιμοποιήστε τις πηγές στο τέλος και ζητήστε μια γνώμη.

Το Gewährleistung και το Garantie δεν είναι το ίδιο πράγμα

Αυτή η μοναδική διάκριση είναι το κεφάλαιο. Μάθετε την και θα κερδίσετε τις περισσότερες διαφορές χωρίς μάχη. Η Gewährleistung είναι η νόμιμη εγγύησή σας, που παρέχεται από τα άρθρα §§434 και 437 BGB. Ισχύει κατά του πωλητή, δηλαδή του καταστήματος που πήρε τα χρήματά σας, όχι του κατασκευαστή. Διαρκεί δύο χρόνια. Ισχύει αυτόματα σε κάθε αγορά, δεν κοστίζει τίποτα, κανείς δεν χρειάζεται να σας το υποσχεθεί και, σύμφωνα με το άρθρο §476 BGB, μια επιχείρηση δεν μπορεί να την αποκλείσει ή να την υποβαθμίσει εις βάρος σας πριν αναφέρετε το ελάττωμα. Οποιαδήποτε πινακίδα καταστήματος, μέχρι την παραλαβή ή ένα σύνολο όρων που ορίζει διαφορετικά, δεν είναι εκτελεστή έναντι ενός καταναλωτή.

Η εγγύηση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Σύμφωνα με το άρθρο §443 BGB, είναι μια εθελοντική υπόσχεση, που συνήθως δίνεται από τον κατασκευαστή και μερικές φορές από τον πωλητή, και προσφέρεται επιπλέον των νόμιμων δικαιωμάτων σας. Το άτομο που την παρέχει αποφασίζει τι καλύπτει, πόσο διαρκεί και τι πρέπει να κάνετε για να την διεκδικήσετε. Μπορεί να είναι ένα έτος, μπορεί να είναι πέντε, μπορεί να εξαιρεί την μπαταρία, μπορεί να απαιτεί να έχετε καταχωρίσει το προϊόν ηλεκτρονικά. Το καθοριστικό της χαρακτηριστικό είναι ότι είναι προαιρετική. Κανείς δεν χρειάζεται να σας δώσει μία και το άρθρο 443 αναφέρει ρητά ότι τα δικαιώματα που απορρέουν από μια Εγγύηση ισχύουν «unbeschadet der gesetzlichen Ansprüche», δηλαδή χωρίς να θίγονται οι νόμιμες αξιώσεις σας. Μια Εγγύηση μπορεί μόνο να προσθέσει στη θέση σας. Δεν μπορεί ποτέ να αφαιρέσει από αυτήν.

Και να που χάνονται τα χρήματα. Τα γερμανικά καταστήματα λένε συνεχώς «η εγγύηση έχει λήξει» - η εγγύηση έχει λήξει - και συχνά το λένε στον τέταρτο μήνα μιας διετούς νόμιμης περιόδου. Συνήθως λένε την αλήθεια για την Εγγύηση και συνήθως είναι άσχετη. Η μονοετής υπόσχεση του κατασκευαστή για τη λήξη του φορητού υπολογιστή σας δεν έχει καμία επίδραση στη διετή εγγύηση σας έναντι του καταστήματος. Η σωστή απάντηση είναι ήρεμη και συγκεκριμένη: «Η εγγύηση του κατασκευαστή δεν με ενδιαφέρει. Δεν μπορώ να εγγυηθώ σύμφωνα με το §437 BGB ότι εγώ είμαι ο πωλητής». Σε γενικές γραμμές: Δεν ρωτάω για την εγγύηση του κατασκευαστή, διεκδικώ τα νόμιμα δικαιώματά μου εναντίον σας ως πωλητή. Το προσωπικό που απευθύνεται στον κατασκευαστή συχνά δεν είναι ανέντιμο, απλώς δεν έχει εκπαιδευτεί πέρα ​​από τη λέξη Εγγύηση. Ζητήστε έναν Filialleiter, τον διευθυντή του υποκαταστήματος, και επαναλάβετε το.

Ακολουθεί μια πρακτική συνέπεια. Εάν ένα προϊόν αποτύχει και και οι δύο δρόμοι είναι ανοιχτοί, σκεφτείτε ποια είναι ευκολότερη παρά ποια είναι ισχυρότερη. Η Εγγύηση ενός κατασκευαστή συχνά περιλαμβάνει μια κομψή διαδικτυακή πύλη, μια προπληρωμένη ετικέτα αποστολής και καμία διαφωνία σχετικά με το ποιος πρέπει να αποδείξει τι. Η Gewährleistung σημαίνει να μιλάς σε ένα κατάστημα που μπορεί να μην θέλει να μιλήσει. Είστε ελεύθεροι να χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε από τις δύο, με οποιαδήποτε σειρά, και η χρήση της μίας δεν ακυρώνει την άλλη.

Τι πραγματικά μετράει ως ελάττωμα

Ένα Sachmangel, ένα ελάττωμα υλικού, ορίζεται στο §434 BGB και είναι ευρύτερο από το «δεν ανάβει». Η διάταξη χωρίζεται σε τρία κριτήρια. Οι υποκειμενικές απαιτήσεις ρωτούν εάν το αντικείμενο έχει την συμφωνημένη ποιότητα και είναι κατάλληλο για τη χρήση που αναλαμβάνει η σύμβαση. Οι αντικειμενικές απαιτήσεις ρωτούν εάν είναι κατάλληλο για συνήθη χρήση και έχει την ποιότητα που συνηθίζεται σε αντικείμενα αυτού του τύπου, την οποία μπορεί να αναμένει ο αγοραστής. Οι απαιτήσεις συναρμολόγησης καλύπτουν την εγκατάσταση και τις οδηγίες.

Το αντικειμενικό κριτήριο είναι αυτό που οι άνθρωποι υποχρησιμοποιούν. Το §434(3) αναφέρει ρητά ότι η αναμενόμενη ποιότητα κρίνεται με αναφορά σε δημόσιες δηλώσεις που κάνει ο πωλητής, από οποιονδήποτε άλλον στην αλυσίδα εφοδιασμού ή για λογαριασμό του, ιδιαίτερα στη διαφήμιση ή στην ετικέτα. Εάν το κουτί αναφέρει ότι τα ακουστικά είναι ανθεκτικά στο νερό και φθαρούν σε ψιχάλα, η διαφήμιση αποτελεί μέρος του προτύπου. Η ίδια διάταξη κατατάσσει την αντοχή, την Haltbarkeit, μεταξύ των συνηθισμένων χαρακτηριστικών που μπορεί να περιμένει ένας αγοραστής. Αυτό έχει τεράστια σημασία: ένα πλυντήριο ρούχων που φθαρεί στους δεκαεννέα μήνες δεν είναι προφανώς «απλώς κακή τύχη», επειδή ένας αγοραστής μπορεί να περιμένει ότι ένα πλυντήριο ρούχων θα διαρκέσει περισσότερο από αυτό, και εάν δεν το κάνει, το προϊόν αναμφισβήτητα δεν πληρούσε ποτέ το αντικειμενικό πρότυπο κατά την παράδοση.

Αυτό που δεν αποτελεί ελάττωμα είναι η φυσιολογική φθορά, η ζημιά που προκαλέσατε εσείς και η κακή χρήση. Τα αναλώσιμα εξαρτήματα που προορίζονται να εξαντληθούν συνήθως βρίσκονται επίσης εκτός αυτού. Και ένα ελάττωμα για το οποίο σας ενημέρωσε ο πωλητής πριν από την αγορά, με τον συγκεκριμένο και ξεχωριστά συμφωνημένο τρόπο που απαιτεί το §476(1), δεν αποτελεί επίσης ελάττωμα. Αυτή είναι η νομική βάση για το μοντέλο οθόνης με έκπτωση ή την ανοιχτά περιγραφόμενη γρατσουνιά: ισχύει μόνο εάν σας ενημερώθηκε για τη συγκεκριμένη απόκλιση πριν συμφωνήσετε και είχε οριστεί ρητά και ξεχωριστά στη σύμβαση. Μια γενική φράση στους όρους που λέει «πωλήθηκε όπως φαίνεται» δεν το επιτυγχάνει αυτό.

Οι πρώτοι δώδεκα μήνες: Ποιος πρέπει να αποδείξει τι

Αυτό είναι το γεγονός ότι οι περισσότερες πηγές εξακολουθούν να κάνουν λάθος, συμπεριλαμβανομένης της παλαιότερης έκδοσης αυτής της σελίδας. Σύμφωνα με το §477 BGB, εάν εμφανιστεί κάποιο ελάττωμα εντός ενός έτους από την ημερομηνία Gefahrübergang – η μετάθεση του κινδύνου, η οποία για μια κανονική αγορά είναι όταν το αντικείμενο φτάσει σε εσάς – τεκμαίρεται ότι το αντικείμενο ήταν ήδη ελαττωματικό εκείνη τη στιγμή. Ο πωλητής πρέπει να αποδείξει το αντίθετο, και η απόδειξη αρνητικής απάντησης σχετικά με ένα προϊόν που δεν κατέχει πλέον είναι δύσκολη. Στην πράξη, εντός αυτού του έτους, λέτε ότι το αντικείμενο είναι ελαττωματικό και ότι ο πωλητής έχει το πρόβλημα.

Παλιά ήταν έξι μήνες. Άλλαξε σε δώδεκα την 1η Ιανουαρίου 2022, όταν η Γερμανία εφάρμοσε την Οδηγία της ΕΕ για την Πώληση Αγαθών (Warenkaufrichtlinie). Ένας τεράστιος αριθμός αναρτήσεων ιστολογίου, απαντήσεων σε φόρουμ, έντυπων οδηγών και προσωπικού καταστημάτων εξακολουθεί να αναφέρει έξι. Διαβάστε μόνοι σας το άρθρο §477(1) αν κάποιος διαφωνεί: οι λέξεις είναι «innerhalb eines Jahres seit Gefahrübergang». Ο μόνος κανόνας των έξι μηνών που απομένει σε αυτήν τη διάταξη αφορά τα ζώντα ζώα. Εάν ένας πωλητής στον όγδοο μήνα σας πει ότι το βάρος έχει μετατοπιστεί σε εσάς, εργάζεται με βάση μια έκδοση του νόμου που είναι πλέον παρωχημένη εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια.

Αξίζει να γνωρίζετε δύο βελτιώσεις. Το τεκμήριο καταρρίπτεται εάν είναι ασυμβίβαστο με τη φύση του αντικειμένου ή του ελαττώματος, γι' αυτό και μια ραγισμένη οθόνη τον τρίτο μήνα εξακολουθεί να μοιάζει με σταγόνα και όχι με κατασκευαστικό ελάττωμα. Και για αγαθά με ψηφιακά στοιχεία για τα οποία συμφωνήθηκε συνεχής προμήθεια, το §477(2) επεκτείνει το τεκμήριο για αυτά τα ψηφιακά στοιχεία σε δύο χρόνια. Μετά τους δώδεκα μήνες, το βάρος μετατίθεται σε εσάς και τα δικαιώματά σας παραμένουν αμετάβλητα, αλλά πιο δύσκολο να ασκηθούν. Γι' αυτό υπάρχει μια έκθεση ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, μια Sachverständigengutachten, και είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο το δεύτερο έτος είναι το σημείο όπου η τεκμηρίωση κερδίζει τη δύναμή της. Κρατήστε την απόδειξη, κρατήστε το κουτί και φωτογραφίστε το ελάττωμα την ημέρα που εμφανίζεται.

Η Τάξη που ο Νόμος σε Βάζει να Ακολουθείς

Η γερμανική νομοθεσία σας δίνει μια σκάλα, όχι έναν κατάλογο επιλογών, και το άρθρο 437 του BGB ορίζει τα σκαλοπάτια. Δεν μπορείτε να ανοίξετε με το «Θέλω τα χρήματά μου πίσω». Πρέπει πρώτα να απαιτήσετε Nacherfüllung, συμπληρωματική εκτέλεση, σύμφωνα με το άρθρο 439. Μόνο εάν κλείσει αυτή η οδός, ανοίγουν οι Rücktritt (υπαναχώρηση από τη σύμβαση, η οποία είναι αυτή που οδηγεί στην επιστροφή χρημάτων) και Minderung (μείωση τιμής, άρθρο 441), μαζί με τις αποζημιώσεις Schadensersatz.

Τα καλά νέα βρίσκονται στο άρθρο §439(1): Η επισκευή ή η αντικατάσταση "nach seiner Wahl" είναι η επιλογή του αγοραστή. Όχι του πωλητή. Αν θέλετε ένα καινούργιο αντικείμενο αντί για ένα επισκευασμένο, το λέτε εσείς και η προεπιλογή είναι ότι το λαμβάνετε. Ο πωλητής μπορεί να αντιταχθεί μόνο βάσει του άρθρου §439(4), αποδεικνύοντας ότι η επιλεγμένη διαδρομή είναι δυνατή μόνο με δυσανάλογο κόστος, κρίνοντας σε σχέση με την καλή αξία του αντικειμένου, τη σημασία του ελαττώματος και το εάν η άλλη διαδρομή θα λειτουργούσε χωρίς σοβαρό μειονέκτημα για εσάς. Αυτό είναι ένα πραγματικό όριο, αλλά είναι μια υπεράσπιση που πρέπει να δικαιολογήσει ο πωλητής, όχι μια ελεύθερη επιλογή που ανακοινώνουν. Σημειώστε πόσα γερμανικά καταστήματα συμπεριφέρονται σαν η επισκευή να είναι αυτόματη. Δεν είναι.

Το κόστος βαρύνει τον πωλητή και εδώ είναι που οι άνθρωποι χάνουν αθόρυβα χρήματα. Το άρθρο §439(2) επιβαρύνει τον πωλητή με το κόστος μεταφοράς, ταξιδιού, εργασίας και υλικών. Το άρθρο §475(4) του BGB προχωρά περαιτέρω για τις πωλήσεις σε καταναλωτές και σας επιτρέπει να απαιτήσετε προκαταβολή, μια προκαταβολή, για το κόστος που θα υποστείτε κατά τη διάρκεια της Nacherfüllung, ώστε να μην χάσετε χρήματα όσο περιμένετε. Το άρθρο §475(5) απαιτεί από τον πωλητή να πραγματοποιήσει την Nacherfüllung εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη στιγμή που τον ενημερώσατε για το ελάττωμα και χωρίς σημαντική ταλαιπωρία για εσάς. Εάν στη συνέχεια υπαναχωρήσετε από τη σύμβαση, το άρθρο §475(6) επιβαρύνει τον πωλητή με το κόστος επιστροφής του αντικειμένου. Δεν πρέπει ποτέ να πληρώνετε για να στείλετε ένα ελαττωματικό αντικείμενο πίσω σε ένα γερμανικό κατάστημα.

Για να ανεβείτε στο επόμενο σκαλοπάτι, συνήθως ορίζετε μια προθεσμία, μια πρώτη συμφωνία, γραπτώς. Δύο εβδομάδες είναι μια δικαιολογημένη προθεσμία για τα περισσότερα αγαθά. Το άρθρο 440 του BGB σας λέει στη συνέχεια πότε μπορείτε να παραλείψετε εντελώς την προθεσμία: εάν ο πωλητής αρνηθεί και τις δύο μορφές Nacherfüllung βάσει του άρθρου 439(4), εάν η επιλεγμένη οδός σας έχει αποτύχει ή εάν είναι παράλογο να περιμένετε να την αποδεχτείτε. Και το άρθρο 440 δίνει έναν αριθμό στην αποτυχία - μια επισκευή μετράει ως fehlgeschlagen, αποτυχημένη, μετά τη δεύτερη ανεπιτυχή προσπάθεια, εκτός εάν η φύση του αντικειμένου ή το ελάττωμα υποδηλώνει διαφορετικά. Έτσι, ο τρίτος γύρος του «το στείλαμε πίσω στο εργαστήριο ξανά» είναι γενικά εκεί όπου αποκρυσταλλώνεται το δικαίωμά σας για επιστροφή χρημάτων.

Όταν φτάσετε εκεί, η Rücktritt σας επιστρέφει την τιμή με την επιστροφή του αντικειμένου και η τιμή μπλοκάρεται μόνο εάν το ελάττωμα είναι ασήμαντο. Η Minderung είναι η υποτιμημένη επιλογή και λειτουργεί διαφορετικά από τις υπόλοιπες: σύμφωνα με το §441(1) δεν το ζητάτε, το δηλώνετε. Μειώνετε την τιμή μόνοι σας, στην αναλογία της ηχητικής αξίας προς την πραγματική αξία, και αν έχετε ήδη πληρώσει, το §441(4) ορίζει ότι η διαφορά επιστρέφεται σε εσάς. Η Minderung είναι διαθέσιμη ακόμη και για ένα μικρό ελάττωμα. Είναι το κατάλληλο εργαλείο για τον καναπέ που θέλετε να διατηρήσετε με το σήμα για το οποίο αρνείστε να πληρώσετε την πλήρη τιμή.

Όλα αυτά εξηγούν γιατί ένα κουπόνι είναι η λάθος απάντηση. Όταν ένα κατάστημα προσφέρει ένα Gutschein για ένα ελαττωματικό προϊόν, σας προσφέρει λιγότερα από όσα σας οφείλει ήδη ο νόμος: όχι την επιλογή σας για επισκευή ή αντικατάσταση, όχι επιστροφή μετρητών και όχι μείωση τιμής, αλλά πίστωση καταστήματος που διατηρεί τα χρήματά σας εντός της επιχείρησής τους. Η αποδοχή είναι αποκλειστικά δική σας απόφαση. Απλώς κάντε το γνωρίζοντας τι χάσατε.

Δεν υπάρχει γενικό δικαίωμα επιστροφής αγοράς

Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη παρανόηση και κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από την πρώτη. Αν αγοράσετε κάτι σε ένα φυσικό γερμανικό κατάστημα, το πάρετε σπίτι και απλώς δεν το θέλετε, δεν έχετε κανένα νόμιμο δικαίωμα να το επιστρέψετε. Κανένα. Το προϊόν δεν είναι ελαττωματικό, η σύμβαση είναι πλήρης και ο νόμος έχει τελειώσει με το θέμα. Τίποτα στον BGB δεν δίνει σε έναν αγοραστή που αγοράζει επί τόπου το προϊόν του σε περίπτωση αλλαγής γνώμης.

Τα γερμανικά καταστήματα που δέχονται τέτοιες επιστροφές ενεργούν ως Kulanz – από καλή θέληση, μια εθελοντική διευθέτηση χωρίς καμία νομική υποχρέωση. Επειδή είναι εθελοντική, το κατάστημα γράφει τους κανόνες: δεκατέσσερις ή τριάντα ημέρες, απαιτείται απόδειξη, επισυναπτόμενες ετικέτες, άθικτη συσκευασία, πίστωση καταστήματος αντί μετρητών, καμία επιστροφή σε προϊόντα με έκπτωση. Όλα αυτά είναι νόμιμα, επειδή μια χάρη μπορεί να έχει οποιεσδήποτε προϋποθέσεις επιθυμεί ο δότης της. Η Kulanz είναι επίσης ανακλητή σε κάθε περίπτωση, γι' αυτό και η απάντηση μπορεί να διαφέρει μεταξύ δύο καταστημάτων της ίδιας αλυσίδας. Οι μεγάλες αλυσίδες και τα πολυκαταστήματα είναι συνήθως γενναιόδωρα. Τα μικρά ανεξάρτητα καταστήματα και οι πάγκοι στην αγορά συχνά δεν είναι, και έχουν τα δικαιώματά τους. Αν είστε νέοι στο τοπίο του λιανικού εμπορίου εδώ, το κεφάλαιό μας για προορισμούς για ψώνια είναι ένας χρήσιμος σύντροφος, αλλά ελέγξτε την πολιτική επιστροφών στο ταμείο αντί να κάνετε υποθέσεις.

Ο πρακτικός κανόνας είναι απλός και αξίζει να τον εσωτερικεύσετε: σε ένα γερμανικό κατάστημα, αποφασίστε πριν πληρώσετε. Ρωτήστε «Kann ich das umtauschen;» – μπορώ να το ανταλλάξω – πριν παραδώσετε την κάρτα και κρατήστε το Kassenbon, την απόδειξη του ταμείου. Σημειώστε ότι η απόδειξη αποτελεί απόδειξη, όχι δικαιώματος. Για μια αξίωση Gewährleistung πρέπει να αποδείξετε ότι αγοράσατε το προϊόν από αυτόν τον πωλητή και μια απόδειξη είναι ο ευκολότερος τρόπος, αλλά ένα αντίγραφο της κάρτας, ένα αρχείο τραπεζικής μεταφοράς ή ένα ιστορικό κάρτας loyalty μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά. Ένα κατάστημα που λέει «χωρίς απόδειξη, χωρίς δικαιώματα» κάνει λάθος σχετικά με τη νόμιμη αξίωση, παρόλο που μπορεί να έχει απόλυτο δίκιο σχετικά με τη δική του πολιτική καλής θέλησης.

Η 14ήμερη περίοδος Widerruf και πότε ακριβώς εφαρμόζεται

Οι περίφημες δεκατέσσερις ημέρες υπάρχουν, αλλά είναι πιο περιορισμένες από ό,τι νομίζουν οι νεοφερμένοι. Το άρθρο 312g(1) του BGB χορηγεί ένα Widerrufsrecht, δικαίωμα υπαναχώρησης, μόνο για δύο κατηγορίες: Fernabsatzverträge, συμβάσεις εξ αποστάσεως που συνάπτονται χωρίς ταυτόχρονη φυσική παρουσία, δηλαδή διαδικτυακά, τηλεφωνικά, ταχυδρομικώς ή μέσω εφαρμογής· και außerhalb von Geschäftsräumen geschlossene Verträge, συμβάσεις εκτός εμπορικού καταστήματος, δηλαδή ο πωλητής κατ' οίκον, το περίπτερο σε μια εμπορική έκθεση, η σύμβαση ενέργειας που υπογράφεται στο τραπέζι της κουζίνας σας. Αυτό είναι όλο το πεδίο εφαρμογής. Μπείτε σε ένα κατάστημα και δεν ισχύει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι ισχυρό. Το άρθρο 355(2) ορίζει την περίοδο στις δεκατέσσερις ημέρες και το άρθρο 356(2) αναφέρει ότι για μια πώληση αγαθών από καταναλωτές, η περίοδος ξεκινά από τη στιγμή που τα παραλαμβάνετε πραγματικά, όχι από τη στιγμή που παραγγέλνετε, και με μια διαιρεμένη παραγγελία ξεκινά από το τελευταίο είδος. Το άρθρο 355(1) αναφέρει ότι η υπαναχώρηση δεν χρειάζεται κανένα λόγο – «Der Widerruf muss keine Begründung enthalten» – και ότι η έγκαιρη αποστολή είναι αρκετή για να τηρηθεί η προθεσμία, επομένως ένα μήνυμα που αποστέλλεται την ημέρα δεκατέσσερις είναι εγκαίρως ακόμη και αν φτάσει την ημέρα δεκαπέντε. Το άρθρο 355(3) θέτει τον κίνδυνο της επιστροφής της αποστολής στον έμπορο, επομένως εάν το δέμα εξαφανιστεί κατά την επιστροφή του, αυτή είναι η απώλειά του, υπό την προϋπόθεση ότι μπορείτε να αποδείξετε ότι το στείλατε εσείς. Εάν ο έμπορος δεν σας ενημέρωσε σωστά για το δικαίωμα, η περίοδος δεν λήγει απλώς μετά από δεκατέσσερις ημέρες. Μπορεί να παραταθεί σε δώδεκα μήνες και δεκατέσσερις ημέρες, κάτι που είναι ένα συχνό και δαπανηρό λάθος για μικρά ξένα ηλεκτρονικά καταστήματα.

Οι εξαιρέσεις στο §312g(2) είναι αυτές που πρέπει να απομνημονεύσετε, επειδή σε αυτές παγιδεύονται οι αναγνώστες. Δεν υπάρχει Widerruf για αγαθά που κατασκευάζονται σύμφωνα με τις ατομικές σας προδιαγραφές ή είναι σαφώς προσαρμοσμένα στις προσωπικές σας ανάγκες· για αγαθά που αλλοιώνονται γρήγορα· για σφραγισμένα αγαθά που είναι ακατάλληλα για επιστροφή για λόγους υγείας ή υγιεινής μόλις σπάσει η σφραγίδα· για σφραγισμένο ήχο, βίντεο ή λογισμικό μόλις σπάσει η σφραγίδα· για εφημερίδες και περιοδικά εκτός συνδρομής· και για αγαθά που αναμειγνύονται άρρηκτα με άλλα αγαθά μετά την παράδοση. Σημειώστε ότι τα έξοδα αποστολής επιστροφής αποτελούν ξεχωριστό ζήτημα από το ίδιο το δικαίωμα: ο έμπορος μπορεί να σας τα μεταβιβάσει εάν σας το έχει ενημερώσει εκ των προτέρων, γι' αυτό και η κουλτούρα δωρεάν επιστροφών σε μεγάλους Γερμανούς λιανοπωλητές είναι μια εμπορική επιλογή, όχι νόμιμη.

Το Widerruf και το Gewährleistung είναι επίσης ανεξάρτητα. Εάν η ηλεκτρονική σας αγορά φτάσει ελαττωματική την εικοστή ημέρα, έχετε χάσει το Widerruf, αλλά εξακολουθείτε να έχετε δύο χρόνια Gewährleistung. Εάν φτάσει άψογο τη δεύτερη ημέρα και δεν σας αρέσει, έχετε το Widerruf και δεν χρειάζεστε τίποτα άλλο. Επιλέξτε όποιο είναι ανοιχτό.

Ψηφιακά προϊόντα και αγαθά με ψηφιακά στοιχεία

Από το 2022, ο BGB έχει ένα κεφάλαιο που σχεδόν κανείς δεν διαβάζει και το οποίο αναδιαμορφώνει αθόρυβα τα ηλεκτρονικά. Το άρθρο §§327 και επόμενα καλύπτει τα digitale Produkte – ψηφιακό περιεχόμενο και ψηφιακές υπηρεσίες – και το άρθρο §327f επιβάλλει μια υποχρέωση ενημέρωσης, την Aktualisierungspflicht. Ο έμπορος πρέπει να διασφαλίσει ότι λαμβάνετε τις ενημερώσεις που απαιτούνται για να διατηρείται το προϊόν σύμφωνο με τη σύμβαση και πρέπει να σας ενημερώνει σχετικά, και το άρθρο §327f(1) αναφέρει ρητά ότι οι ενημερώσεις ασφαλείας, δηλαδή οι Sicherheitsaktualisierungen, είναι μεταξύ αυτών. Όταν η σύμβαση αφορά συνεχή προμήθεια, η υποχρέωση ισχύει για την περίοδο προμήθειας. Διαφορετικά, ισχύει για όσο χρονικό διάστημα μπορείτε εύλογα να περιμένετε δεδομένης της φύσης και του σκοπού του προϊόντος. Υπάρχει αντίστοιχη υποχρέωση από την πλευρά σας: Το άρθρο §327f(2) αναφέρει ότι ο έμπορος δεν ευθύνεται για ελάττωμα που προκαλείται αποκλειστικά από την αδυναμία σας να εγκαταστήσετε μια ενημέρωση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, υπό την προϋπόθεση ότι σας έχει ενημερώσει ότι ήταν διαθέσιμη και τι θα συνέβαινε εάν την παραλείψετε.

Η γέφυρα προς το υλικό είναι το §475b BGB, το οποίο καλύπτει ένα Ware mit digitalen Elementen, ένα αγαθό με ψηφιακά στοιχεία: την έξυπνη τηλεόραση, το συνδεδεμένο πλυντήριο ρούχων, το τηλέφωνο, το αυτοκίνητο με λογισμικό. Για αυτά, το §475b(4) ορίζει ότι το αντικείμενο πληροί τις αντικειμενικές απαιτήσεις μόνο εάν οι ενημερώσεις που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της συμμόρφωσης παρέχονται για όσο χρονικό διάστημα μπορείτε να περιμένετε δεδομένου του τύπου και του σκοπού του αντικειμένου και είστε ενημερωμένοι σχετικά με αυτές. Διαβάστε το προσεκτικά. Ένας κατασκευαστής που εγκαταλείπει την υποστήριξη λογισμικού για μια συσκευή πολύ νωρίτερα από ό,τι θα μπορούσε εύλογα να αναμένει ένας αγοραστής δεν ασκεί εμπορική επιλογή στο κενό. Μπορεί να παραδίδει ένα αντικείμενο που δεν συμμορφώνεται και η αξίωση στρέφεται κατά του πωλητή. Το §475c προσθέτει ότι όπου έχει συμφωνηθεί συνεχής προμήθεια των ψηφιακών στοιχείων, ο έμπορος είναι υπεύθυνος για την περίοδο προμήθειας και σε κάθε περίπτωση για τουλάχιστον δύο χρόνια από την παράδοση.

Οι κανόνες περιορισμού για αυτήν τη γωνία αναφέρονται στο §475e και είναι γενναιόδωροι. Οι αξιώσεις για ελάττωμα σε συνεχώς παρεχόμενα ψηφιακά στοιχεία δεν λήγουν πριν από δώδεκα μήνες μετά τη λήξη της περιόδου προμήθειας και οι αξιώσεις για παραβίαση της υποχρέωσης ενημέρωσης δεν λήγουν πριν από δώδεκα μήνες μετά τη λήξη της περιόδου ενημέρωσης. Αυτός είναι πραγματικά νέος νόμος, υποεκδικασμένος και σχεδόν άγνωστος στο ταμείο. Αν σας πουν ότι οι ελλείπουσες ενημερώσεις ασφαλείας του διετούς τηλεφώνου σας είναι απλώς ο τρόπος που λειτουργούν, αυτή είναι μια πρόταση που αξίζει να δοκιμάσετε.

Πόσο διαρκούν στην πραγματικότητα τα δικαιώματά σας

Η βασική Verjährung, η προθεσμία παραγραφής, ορίζεται στο §438(1) Nr. 3 BGB: δύο έτη. Το §438(2) ορίζει ότι το ρολόι ξεκινά από την Ablieferung, την παράδοση του αντικειμένου, όχι από την ημερομηνία της σύμβασης, η οποία περιστασιακά σας αγοράζει εβδομάδες για ένα έπιπλο που έχει παραγγελθεί εκ των προτέρων. Τα κτίρια και τα υλικά που ενσωματώνονται σε αυτά έχουν πέντε έτη και, εάν ο πωλητής απέκρυψε δολίως το ελάττωμα, ισχύει η συνήθης προθεσμία, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη.

Τα μεταχειρισμένα αγαθά αποτελούν την τυπική παγίδα. Ένας έμπορος που πουλάει σε έναν καταναλωτή μπορεί να συντομεύσει την περίοδο σε ένα έτος, αλλά το §476(2) την θέτει υπό όρους και οι όροι είναι αυστηροί: η συντόμευση δεν μπορεί να είναι κάτω από ένα έτος, πρέπει να έχετε ενημερωθεί ειδικά γι' αυτήν πριν κάνετε τη συμβατική σας δήλωση και πρέπει να συμφωνηθεί ρητά και ξεχωριστά στη σύμβαση. Μια γραμμή που θάβεται σε γενικούς όρους δεν το κάνει. Σημειώστε επίσης ότι μεταξύ δύο ιδιωτών - η κλασική πώληση Kleinanzeigen - ένας πωλητής μπορεί να αποκλείσει εντελώς την Gewährleistung, κάτι που επιδιώκει η «gekauft wie gesehen, no Garantie». Αυτός ο αποκλεισμός ισχύει εκτός εάν ο πωλητής απέκρυψε σκόπιμα το ελάττωμα, επομένως οι ιδιωτικές πωλήσεις είναι πραγματικά πιο επικίνδυνες και κανένας νόμος δεν θα σας σώσει από μια κακή πώληση.

Έπειτα, υπάρχει η διάταξη που αποτρέπει τις αξιώσεις που ανακαλύπτονται καθυστερημένα, και αξίζει να τη γνωρίζουμε επειδή έρχεται σε αντίθεση με αυτό που υποθέτουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Το άρθρο 475e(3) του BGB ορίζει ότι όταν ένα ελάττωμα εκδηλώθηκε εντός της προθεσμίας παραγραφής, η παραγραφή δεν επέρχεται πριν από τέσσερις μήνες από την πρώτη εμφάνισή του. Έτσι, ένα ελάττωμα που εμφανίζεται τον είκοσι τρίτο μήνα δεν παύει να ισχύει τον είκοσι τέταρτο μήνα. Έχετε προθεσμία μέχρι περίπου τον είκοσι επτά μήνα. Και το άρθρο 475e(4) ορίζει ότι όταν παραδώσατε το αντικείμενο για Nacherfüllung ή αξίωση Garantie, η παραγραφή δεν επέρχεται πριν από δύο μήνες από την επιστροφή του επισκευασμένου ή αντικατασταθέντος αντικειμένου σε εσάς. Αυτό ονομάζεται Ablaufhemmung, αναστολή της λήξης, και υπάρχει ακριβώς έτσι ώστε ένας πωλητής να μην μπορεί να εξαντλήσει τον χρόνο του στο εργαστήριο.

Το Νέο Δικαίωμα στην Επισκευή

Ο νόμος της Γερμανίας για την προώθηση της επισκευής αγαθών, Gesetz zur Förderung der Reparatur von Waren, εφαρμόζει την οδηγία της ΕΕ για το δικαίωμα επισκευής. Η Ομοσπονδιακή Βουλή την ψήφισε στα τέλη Ιουνίου 2026 και η Ομοσπονδιακή Βουλή την ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 2026, με τον πυρήνα να εφαρμόζεται από τα τέλη Ιουλίου 2026. Έχει σημασία εδώ επειδή επιτίθεται στη στιγμή όπου οι συμβουλές αυτού του κεφαλαίου έληξαν προηγουμένως: τι συμβαίνει μετά τα δύο χρόνια.

Ο νόμος καλύπτει δέκα ομάδες προϊόντων, μεταξύ των οποίων πλυντήρια ρούχων και πλυντήρια-στεγνωτήρια, πλυντήρια πιάτων, ψυκτικές συσκευές, ηλεκτρικές σκούπες, οθόνες όπως τηλεοράσεις και οθόνες, smartphone και tablet, και αγαθά που περιέχουν μπαταρίες για ελαφρά μέσα μεταφοράς, όπως ηλεκτρικά ποδήλατα και ηλεκτρικά σκούτερ. Για αυτά, οι κατασκευαστές πρέπει να επισκευάζουν σε λογική τιμή κατά τη διάρκεια της κανονικής διάρκειας ζωής του προϊόντος, πρέπει να διαθέτουν ανταλλακτικά και εργαλεία επισκευής σε τιμές που δεν αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τεχνικά κόλπα για να εμποδίσουν την επισκευή. Είναι κρίσιμο το γεγονός ότι το δικαίωμα να απαιτήσετε επισκευή από τον κατασκευαστή ισχύει από τα τέλη Ιουλίου και ισχύει για συσκευές που ήδη κατέχετε, επομένως δεν περιορίζεται σε μελλοντικές αγορές.

Το δεύτερο μισό είναι αυτό που πρέπει να θυμάστε και είναι εύκολο να το διατυπώσετε λανθασμένα. Σύμφωνα με την Bundesregierung, η επιλογή της επισκευής επεκτείνει την Gewährleistung από δύο χρόνια σε τρία. Πρόκειται για μια δωδεκάμηνη παράταση των νόμιμων δικαιωμάτων σας έναντι του πωλητή, όχι της Εγγύησης οποιουδήποτε κατασκευαστή, και αλλάζει τα δεδομένα: η επισκευή δεν είναι πλέον η επιλογή που σας κοστίζει αθόρυβα προστασία. Το πρόβλημα είναι ο χρόνος. Ο φόρος επισκευής και η δωδεκάμηνη παράταση ισχύουν για αγαθά που αγοράστηκαν από τις 31 Ιουλίου 2026 και μετά, ενώ μόνο το απλό δικαίωμα απαίτησης επισκευής ισχύει και για τα αγαθά που αγοράστηκαν από τις 31 Ιουλίου 2026 και μετά, ενώ μόνο το απλό δικαίωμα απαίτησης επισκευής ισχύει και για τα προηγούμενα. Εάν ζυγίζετε την επισκευή έναντι της αντικατάστασης για περιβαλλοντικούς αλλά και οικονομικούς λόγους, το κεφάλαιό μας για οικολογικές επιλογές αγορών καλύπτει την ευρύτερη εικόνα. Επειδή αυτός ο νόμος είναι πολύ νέος, ελέγξτε την τρέχουσα κατάσταση με τον νόμο της Bundesregierung. επισκόπηση του νόμου περί επισκευών πριν βασιστείτε σε μια λεπτομέρεια.

Όταν ο πωλητής λέει όχι

Ξεκινήστε με μια γραπτή Fristsetzung. Περιγράψτε το αντικείμενο, την ημερομηνία αγοράς, το ελάττωμα και τι απαιτείτε σύμφωνα με το §439 BGB, επιλέξτε ρητά την επισκευή ή την αντικατάσταση και ορίστε μια συγκεκριμένη ημερολογιακή ημερομηνία αντί για «σύντομα». Στείλτε το μέσω email και κρατήστε το απεσταλμένο αντίγραφο. Για οτιδήποτε πολύτιμο, στείλτε το ως Einwurf-Einschreiben, μια συστημένη επιστολή με απόδειξη παράδοσης, ώστε να μπορείτε να αποδείξετε ότι έφτασε. Ένα μεγάλο μέρος των διαφορών τελειώνει σε αυτό το βήμα, επειδή μια χρονολογημένη επιστολή που αναφέρει έναν αριθμό τμήματος αναφέρεται σε κάποιον που δεν θα φύγει.

Εάν αγοράσατε από έμπορο σε άλλη χώρα της ΕΕ, τη Νορβηγία ή την Ισλανδία, χρησιμοποιήστε το Europäisches Verbraucherzentrum Deutschland, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Καταναλωτών. Είναι δωρεάν, λειτουργεί στα αγγλικά και υπάρχει ειδικά για να κυνηγάει διασυνοριακούς εμπόρους για λογαριασμό σας μέσω των αδελφών γραφείων του. Είναι το πιο χρήσιμο όργανο σε αυτό το κεφάλαιο και σχεδόν κανείς από όσους το χρειάζονται δεν έχει ακούσει γι' αυτό. Μια διόρθωση που πρέπει να γίνει, επειδή οι μπαγιάτικες συμβουλές είναι παντού: η πλατφόρμα ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών της ΕΕ, η OS-Plattform, έχει καταργηθεί. Διακόπηκε στις 20 Ιουλίου 2025 βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2024/3228. Σύνδεσμοι προς αυτήν εξακολουθούν να υπάρχουν στα υποσέλιδα χιλιάδων γερμανικών ηλεκτρονικών καταστημάτων και στους περισσότερους οδηγούς. Δεν κάνει τίποτα. Η αντικατάσταση της Επιτροπής είναι ένας κατάλογος εθνικών φορέων επίλυσης διαφορών στη διεύθυνση consumer-redress.ec.europa.eu και για διασυνοριακές υποθέσεις, η EVZ είναι ούτως ή άλλως η καλύτερη πρώτη κλήση.

Για μια εσωτερική διαφορά, η Verbraucherzentrale της ομόσπονδης χώρας σας παρέχει ατομικές συμβουλές έναντι μιας μέτριας αμοιβής, συνήθως δεκάδων ευρώ αντί για εκατοντάδες, και θα γράψει στον πωλητή για εσάς. Δεν είναι δωρεάν, αλλά είναι η φθηνότερη διαθέσιμη αρμόδια βοήθεια και το επιστολόχαρτό της έχει βαρύτητα. Πέρα από αυτό, πολλοί τομείς διαθέτουν μια Schlichtungsstelle, ένα φορέα συμβιβασμού, που είναι δωρεάν για τους καταναλωτές, και η ασφάλιση νομικών εξόδων, Rechtsschutzversicherung, συνήθως καλύπτει τις διαφορές αγοράς καταναλωτών εάν είχατε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο πριν από την έναρξη του προβλήματος. Εάν κλιμακωθεί, οι μικροδιαφορές παραπέμπονται στο Amtsgericht και δεν χρειάζεστε δικηγόρο εκεί, αν και τα κεφάλαιά μας σχετικά με νομικές υπηρεσίες για ομογενείς και νόμοι για την προστασία των καταναλωτών να καθορίσουν το ευρύτερο τοπίο και τις δωρεάν και χαμηλού κόστους διαδρομές.

Εργαλεία που σας βοηθούν να γράψετε την επιστολή

Το δύσκολο κομμάτι όλων αυτών σπάνια είναι ο νόμος. Είναι να κάθεσαι σε μια κενή σελίδα και να παράγεις κάτι επίσημο στα γερμανικά που λέει το σωστό μέχρι τη σωστή ημερομηνία. Δύο εργαλεία στο Werkzeu.ge καλύπτουν μέρη αυτής της εργασίας και το Werkzeu.ge έχει δημιουργηθεί από την Cryon UG, την εταιρεία πίσω από το WeLiveIn.de, οπότε αντιμετωπίστε το ως σύσταση ενός ενδιαφερόμενου μέρους και κρίνετε τα εργαλεία με βάση την αξία τους.

The Επιστολή καταγγελίας Το εργαλείο είναι δωρεάν χωρίς λογαριασμό, στο επίπεδο Gast, και απευθύνεται σε καταναλωτικά συμβόλαια και όχι σε ελαττωματικά προϊόντα: κινητά, ενέργεια, γυμναστήριο, ασφάλιση, streaming και περίπου τριάντα είδη συμβάσεων συνολικά. Κερδίζει τη θέση του σε αυτό το κεφάλαιο για ένα χαρακτηριστικό. Κάνει διαλογή μεταξύ Kündigung και Widerruf, ελέγχοντας εάν μια σύμβαση που συνάπτεται online ή τηλεφωνικά εξακολουθεί να βρίσκεται εντός των δεκατεσσάρων ημερών του §355 BGB, και σας λέει πότε η Widerruf είναι η ισχυρότερη κίνηση επειδή ακυρώνει τη σύμβαση αναδρομικά αντί να την τερματίζει μόνο στο μέλλον. Αυτό ακριβώς είναι το λάθος που προσπαθεί να αποτρέψει αυτό το κεφάλαιο, εφαρμοζόμενο σε συνδρομές και όχι σε μια χαλασμένη τοστιέρα. Εκτελείται στο πρόγραμμα περιήγησης και τα στοιχεία σας παραμένουν στη συσκευή.

Για την ίδια την επιστολή ελαττώματος, το Βιβλιοθήκη Brief-Vorlagen είναι ένα εργαλείο Plus, επομένως χρειάζεται ένα πρόγραμμα επί πληρωμή. Δείτε το τρέχουσα τιμολόγηση αντί για οποιοδήποτε ποσό που αναφέρεται αλλού, καθώς αλλάζει. Περιέχει περισσότερα από είκοσι επίσημα πρότυπα επιστολών σε επαγγελματική φόρμα DIN 5008, συμπεριλαμβανομένων των Fristsetzung, Widerspruch, Mahnung και Vollmacht, τα οποία καλύπτουν την επιστολή προθεσμίας και την παρακολούθηση. Σημειώστε ότι το πρότυπο Mängelanzeige έχει γραφτεί για ελαττώματα ενοικίασης και όχι για αγαθά, επομένως για μια αγορά προσαρμόζετε μια Fristsetzung, όχι συμπληρώνετε μια ειδικά σχεδιασμένη φόρμα. Και τα δύο εργαλεία είναι ειλικρινή σχετικά με τα όριά τους, όπως και αυτό το κεφάλαιο: η πλατφόρμα είναι σε beta έκδοση μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου 2026, προετοιμάζει και δημιουργεί έγγραφα αλλά δεν υποβάλλει ποτέ τίποτα πουθενά και, σύμφωνα με τους δικούς της όρους, δεν αποτελεί νομική συμβουλή. Για μια διαφορά για πραγματικά χρήματα, η επιστολή είναι δική σας δουλειά και η γνώμη είναι δικηγόρου.

Τι να κάνω μετά

Αν κάτι που έχετε είναι ελαττωματικό αυτή τη στιγμή, κάντε τέσσερα πράγματα σήμερα. Υπολογίστε την ημερομηνία που το παραλάβατε, επειδή αυτή η μοναδική ημερομηνία καθορίζει αν βρίσκεστε εντός των δώδεκα μηνών που αναφέρονται στο άρθρο §477 και αν βρίσκεστε εντός των δύο ετών που αναφέρονται στο άρθρο §438. Φωτογραφίστε το ελάττωμα με κάτι στο πλάνο που να δείχνει την ημερομηνία. Βρείτε την απόδειξη αγοράς και, αν η απόδειξη έχει χαθεί, τραβήξτε την απόδειξη της κάρτας. Στη συνέχεια, γράψτε στον πωλητή, όχι στον κατασκευαστή, κατονομάζοντας το άρθρο §439 BGB, δηλώνοντας αν θέλετε επισκευή ή αντικατάσταση και ορίζοντας μια ημερολογιακή ημερομηνία δύο εβδομάδες αργότερα.

Αν πρόκειται να αγοράσετε, τρεις συνήθειες αποδίδουν τον εαυτό τους. Φωτογραφίστε το Kassenbon τη στιγμή που το παραλαμβάνετε, επειδή οι γερμανικές αποδείξεις θερμικής προστασίας αδειάζουν μέσα σε ένα ή δύο χρόνια και θα το χρειαστείτε στον εικοστό μήνα. Ρωτήστε για την πολιτική επιστροφών πριν πληρώσετε αντί να πληρώσετε μετά, αφού εκτός των ηλεκτρονικών αγορών δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να μπορείτε να βασιστείτε. Και αγνοήστε τις προσφορές επέκτασης εγγύησης στο ταμείο μέχρι να ρωτήσετε τι προσθέτουν στα δύο χρόνια που έχετε ήδη δωρεάν συν, από τις 31 Ιουλίου 2026, το τρίτο έτος που η επιλογή επισκευής σας προσφέρει τώρα. Συχνά η ειλικρινής απάντηση είναι πολύ μικρή.

Πάνω απ' όλα, κρατήστε μια πρόταση διαθέσιμη. Όταν ένα κατάστημα σας λέει ότι η εγγύηση έχει λήξει, ρωτήστε αν εννοούν την Herstellergarantie ή την gesetzliche Gewährleistung. Η ίδια η ερώτηση αλλάζει τη συζήτηση, επειδή σηματοδοτεί ότι γνωρίζετε ότι είναι δύο διαφορετικά πράγματα, δηλαδή τη γνώση που υπάρχει για να σας δώσει ολόκληρο αυτό το κεφάλαιο.