Ευημερία και Διάσωση των Ζώων

Αν αγαπάτε τα ζώα και θέλετε ο χρόνος σας στη Γερμανία να έχει νόημα, η ευημερία των ζώων είναι ένα από τα πιο εύκολα και πιο ικανοποιητικά σημεία για να ξεκινήσετε. Δεν απαιτεί τίποτα περισσότερο από αξιοπιστία και προθυμία να λερώσετε τα χέρια σας, η δουλειά είναι πραγματικά απαραίτητη και δεν χρειάζεστε άπταιστα γερμανικά για να την κάνετε καλά. Αυτό το κεφάλαιο εξηγεί πώς ένας ξένος προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του για την ευημερία των ζώων εδώ, από το να βγάζει βόλτα σκύλους σε καταφύγια μέχρι την ανατροφή μιας γάτας, και σας δίνει το πλαίσιο της κατοχής κατοικίδιων ζώων που εκπλήσσει πολλούς νεοφερμένους, ώστε να κατανοήσετε την κουλτούρα στην οποία εισέρχεστε. Για τους ευρύτερους κανόνες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του εθελοντισμού στη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένης της νομικής και οικονομικής πλευράς του Ehrenamt (της γερμανικής παράδοσης της μη αμειβόμενης κοινωνικής εργασίας), ανατρέξτε στον οδηγό μας για ευκαιρίες εθελοντισμούΕδώ μένουμε κοντά στα ζώα.

Η κουλτούρα της καλής διαβίωσης των ζώων στη Γερμανία και ο νόμος που την διέπει

Η Γερμανία λαμβάνει σοβαρά υπόψη την ευημερία των ζώων και αυτό φαίνεται στη νομοθεσία. Ο Tierschutzgesetz (ο ομοσπονδιακός νόμος περί ευημερίας των ζώων) ορίζει πώς πρέπει να διατηρούνται, να φέρονται και, όπου είναι απαραίτητο, να θανατώνονται τα ζώα και βασίζεται σε μια απλή αρχή: ένα ζώο είναι ένα συνονθύλευμα, όχι κάτι, και κανείς δεν μπορεί να του προκαλέσει πόνο, ταλαιπωρία ή βλάβη χωρίς βάσιμο λόγο. Το 2002, η ευημερία των ζώων συμπεριλήφθηκε ακόμη και στο Grundgesetz, το σύνταγμα της Γερμανίας: το άρθρο 20α τροποποιήθηκε για να προστεθούν οι λέξεις «und die Tiere» (και τα ζώα), καθιστώντας την προστασία των ζώων Staatsziel, επίσημο στόχο του κράτους. Αυτό το συνταγματικό καθεστώς είναι ασυνήθιστο διεθνώς και σας λέει κάτι για τον τρόπο σκέψης της χώρας. Η ευημερία των ζώων εδώ δεν είναι μια περιθωριακή υπόθεση. Είναι κυρίαρχη, αξιοσέβαστη και συνυφασμένη με την καθημερινή ζωή.

Θα το παρατηρήσετε αυτό περισσότερο μέσω των σκύλων. Η Γερμανία είναι μια χώρα βαθιά φιλική προς τους σκύλους: οι σκύλοι ταξιδεύουν με τρένα και τραμ, περιμένουν ήσυχα κάτω από τραπέζια εστιατορίων και έρχονται σε πολλά καταστήματα και γραφεία χωρίς κανείς να ανοιγοκλείνει το μάτι. Με αυτή την ελευθερία έρχεται και η ευθύνη, και ένα σύνολο κανόνων που οι νεοφερμένοι συχνά συναντούν με τον δύσκολο τρόπο. Οι ιδιοκτήτες πληρώνουν τον Hundesteuer, έναν δημοτικό φόρο για σκύλους που ποικίλλει ανά πόλη και συνήθως αυξάνεται για ένα δεύτερο σκυλί ή για ράτσες που μια πόλη χαρακτηρίζει ως επικίνδυνες. Οι περισσότερες περιοχές έχουν Leinenpflicht, μια απαίτηση για λουρί, τουλάχιστον σε κατοικημένες ζώνες και κατά τη διάρκεια ορισμένων εποχών. Ορισμένα ομόσπονδα κρατίδια προχωρούν περισσότερο: Η Κάτω Σαξονία, για παράδειγμα, απαιτεί Hundeführerschein, μια άδεια ιδιοκτήτη σκύλου που αποδεικνύει ότι μπορείτε να χειριστείτε το ζώο σας. Τίποτα από αυτά δεν έχει σκοπό να αποθαρρύνει την ιδιοκτησία σκύλου. Στόχος είναι να διατηρηθεί η ομαλή λειτουργία μιας χώρας γεμάτης από σκύλους ικανούς για χρήση χωρίς λουρί και πολυσύχναστους δημόσιους χώρους.

Οι γάτες διέπονται λίγο διαφορετικά, και αυτό αποκλείει τους νεοφερμένους που αφήνουν μια γάτα να περιφέρεται. Για να περιορίσουν τον μεγάλο πληθυσμό άγριων και ελεύθερων περιπλανώμενων γατών, πολλοί δήμοι έχουν χρησιμοποιήσει μια εξουσία στο Tierschutzgesetz για να εισαγάγουν ένα Katzenschutzverordnung, έναν τοπικό κανόνα προστασίας γατών που απαιτεί από τους ιδιοκτήτες γατών εξωτερικού χώρου να τις στειρώνουν, να τις τοποθετούν μικροτσίπ και να τις καταχωρούν. Η καταγραφή αξίζει να γίνει για κάθε κατοικίδιο: Οι Γερμανοί ιδιοκτήτες καταγράφουν συστηματικά το μικροτσίπ του ζώου τους σε ένα μητρώο όπως το TASSO ή το Findefix του Deutscher Tierschutzbund, και τα δύο δωρεάν, έτσι ώστε ένας χαμένος σκύλος ή γάτα που σαρώνεται σε ένα καταφύγιο ή σε έναν κτηνίατρο να μπορεί να εντοπιστεί απευθείας πίσω σε αυτούς. Εάν φτάσετε με ένα κατοικίδιο ή πάρετε ένα εδώ, η έγκαιρη διευθέτηση του τσιπ, της καταχώρισης μητρώου, του Hundesteuer και τυχόν τοπικών κανόνων για τις γάτες θα σας γλιτώσει από μπελάδες αργότερα.

Η ίδια σοβαρότητα διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα μεταφέρονται σε άλλο σπίτι, και εδώ είναι που οι ξένοι αιφνιδιάζονται συχνότερα. Ο ισχυρός πολιτισμικός κανόνας είναι «υιοθετήστε, μην ψωνίζετε»: παίρνετε ένα ζώο από ένα Tierheim (ένα καταφύγιο ζώων) αντί να αγοράζετε από έναν εκτροφέα ή, χειρότερα, από έναν ηλεκτρονικό πωλητή. Αξιόπιστα καταφύγια και εκτροφείς εξετάζουν προσεκτικά τους υιοθετούντες. Περιμένετε μια αίτηση, μια συζήτηση για το σπίτι σας, τις ώρες εργασίας και την εμπειρία σας, μερικές φορές μια Vorkontrolle (μια επίσκεψη στο σπίτι πριν από την παράδοση του ζώου) και ένα μέτριο Schutzgebühr (ένα τέλος προστασίας) που βοηθά στην κάλυψη του εμβολιασμού και της στείρωσης του ζώου. Μπορεί να σας φαίνεται αυστηρό, ακόμη και παρεμβατικό, αν έχετε συνηθίσει να βγαίνετε από ένα pet shop με ένα κουτάβι το ίδιο απόγευμα. Ο λόγος πίσω από αυτό είναι ορθός. Η Γερμανία έχει ισχυρή επίγνωση των εκτροφείων κουταβιών και της παράνομης διασυνοριακής εμπορίας κουταβιών, και ολόκληρο το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίζει ότι το επόμενο σπίτι ενός ζώου είναι το τελευταίο του.

Το σύστημα Tierheim και Tierschutz

Η καρδιά της καλής διαβίωσης των ζώων στη Γερμανία είναι το τοπικό Tierheim. Σχεδόν κάθε πόλη οποιουδήποτε μεγέθους έχει ένα, και συνήθως δεν διοικείται από την κυβέρνηση αλλά από ένα Tierschutzverein, έναν εγγεγραμμένο σύλλογο προστασίας των ζώων που στελεχώνεται σε μεγάλο βαθμό από εθελοντές και χρηματοδοτείται από δωρεές, συνδρομές και περιστασιακές δημοτικές συμβάσεις. Το καταφύγιο φιλοξενεί αδέσποτα, ζώα που παραδίδονται από ιδιοκτήτες που δεν μπορούν πλέον να αντεπεξέλθουν, και ζώα που έχουν κατασχεθεί από τις αρχές λόγω αμέλειας ή σκληρών καταστάσεων. Τους παρέχει κτηνιατρική φροντίδα, τα ταΐζει και τα στεγάζει, φροντίζει για τη συμπεριφορά και την κοινωνικοποίησή τους και στη συνέχεια τα μεταφέρει σε νέα σπίτια. Σκύλοι, γάτες και μικρά ζώα όπως κουνέλια και ινδικά χοιρίδια αποτελούν την πλειονότητα των κατοίκων, αν και πολλά καταφύγια χειρίζονται επίσης πουλιά, ερπετά και περιστασιακά παραδομένα εξωτικά.

Οι περισσότερες από αυτές τις τοπικές ενώσεις βρίσκονται κάτω από μια εθνική ομπρέλα, την Deutscher Tierschutzbund (Γερμανική Ομοσπονδία Ευημερίας των Ζώων), τον μεγαλύτερο οργανισμό του είδους του στη Γερμανία και την Ευρώπη. Σύμφωνα με την ομοσπονδία, συγκεντρώνει δεκαέξι περιφερειακούς συλλόγους και περίπου 740 τοπικούς συλλόγους ευημερίας των ζώων, οι οποίοι συνολικά διαχειρίζονται περίπου 550 καταφύγια και σταθμούς διάσωσης σε όλη τη χώρα. Αυτή η δομή έχει σημασία για εσάς ως υποψήφιο εθελοντή για έναν πρακτικό λόγο: σημαίνει ότι σχεδόν σίγουρα υπάρχει ένα καταφύγιο σε κοντινή απόσταση από όπου κι αν ζείτε, και σημαίνει ότι τα καταφύγια μοιράζονται πρότυπα, εκστρατείες και τεχνογνωσία αντί να επανεφευρίσκει το καθένα το έργο μόνο του. Η ομοσπονδία ασκεί επίσης πιέσεις για ισχυρότερη νομοθεσία για την προστασία των ζώων και διεξάγει εκστρατείες ευαισθητοποίησης του κοινού, αλλά η ραχοκοκαλιά της είναι αυτό το πυκνό εθνικό δίκτυο τοπικών Tierheime.

Αξίζει να κατανοήσουμε την πίεση που δέχονται αυτά τα καταφύγια, επειδή εξηγεί γιατί η βοήθειά σας έχει σημασία. Πολλά λειτουργούν κοντά ή και πάνω από τη χωρητικότητά τους, ειδικά με γάτες και με μεγαλύτερα ή ηλικιωμένα σκυλιά που είναι δύσκολο να βρεθούν σε κάποιους χώρους. Το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται, οι δωρεές δεν συμβαδίζουν πάντα με τον ρυθμό και η αύξηση της ιδιοκτησίας κατοικίδιων ζώων κατά την εποχή της πανδημίας άφησε πολλά καταφύγια να απορροφούν ζώα που αγοράστηκαν παρορμητικά και εγκαταλείφθηκαν όταν η ζωή επέστρεψε στην κανονικότητα. Τα καταφύγια λειτουργούν με έναν περιορισμένο πυρήνα αμειβόμενου προσωπικού και ένα πολύ μεγαλύτερο σώμα εθελοντών. Όταν προσφέρεις τον χρόνο σου, δεν είσαι διακόσμηση. Γεμίζεις ένα κενό που το καταφύγιο πραγματικά δεν μπορεί να γεμίσει με κανέναν άλλο τρόπο.

Τι κάνεις πραγματικά ως εθελοντής

Ο κλασικός και πιο απαραίτητος εθελοντικός ρόλος είναι ο Gassi-Gehen, η βόλτα με σκύλους. Το «Gassi gehen» είναι η καθημερινή γερμανική φράση για να βγάλεις έναν σκύλο έξω, και τα σκυλιά καταφυγίων τον χρειάζονται απεγνωσμένα: ένας σκύλος κλεισμένος σε ένα κλουβί αγχώνεται, δυσκολεύεται να τον τοποθετήσεις και να ζήσεις μαζί του. Οι τακτικοί περιπατητές παρέχουν σε κάθε σκύλο άσκηση, καθαρό αέρα, ένα διάλειμμα από τον θόρυβο και λίγη προσωπική ανθρώπινη προσοχή που τον κρατά κοινωνικό και υιοθετήσιμο. Σχεδόν κάθε Tierheim χρειάζεται περισσότερους Gassi-Geher (περιπατητές σκύλων) από ό,τι έχει, γεγονός που τον καθιστά τον ευκολότερο τρόπο να τον αποκτήσετε. Συνήθως θα ξεκινήσετε με τα πιο ήρεμα, πιο εύκολα σκυλιά και, καθώς το προσωπικό σας γνωρίζει και εμπιστεύεται τον χειρισμό σας, θα προχωρήσετε σε αυτά που χρειάζονται περισσότερες δεξιότητες.

Τα σκυλιά είναι μόνο ένα μέρος αυτού. Οι γάτες χρειάζονται επίσης κοινωνικοποίηση, ειδικά οι ντροπαλές ή οι τραυματισμένες που πρέπει να μάθουν ότι τα ανθρώπινα χέρια δεν αποτελούν απειλή, και τα καταφύγια εκτιμούν τους ανθρώπους που απλώς κάθονται στο δωμάτιο με τις γάτες, μιλάνε ήσυχα και αφήνουν τα νευρικά ζώα να έρχονται σε αυτές. Έπειτα, υπάρχει η απλή αλλά απαραίτητη δουλειά που κρατάει το μέρος σε λειτουργία: καθαρισμός κυνοτροφείων και διαδρόμων, προετοιμασία φαγητού, πλύσιμο ρούχων, βοήθεια στην ώρα του ταΐσματος και φροντίδα των μικρών ζώων. Πέρα από τη φροντίδα των ζώων, τα καταφύγια χρειάζονται βοήθεια σε εκδηλώσεις υιοθεσίας και ημέρες ανοιχτών θυρών (a Tag der offenen Tür), με τη μεταφορά (οδήγηση των ζώων στον κτηνίατρο ή σε ένα νέο σπίτι), και με την πλευρά του γραφείου, τη διοίκηση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τη φωτογράφιση ζώων για τα διαδικτυακά τους προφίλ και τη συγκέντρωση χρημάτων. Αν έχετε κάποια δεξιότητα, από ξυλουργική μέχρι λογιστική και γραφιστική, ένα καταφύγιο σχεδόν σίγουρα μπορεί να τη χρησιμοποιήσει.

Μερικοί εθελοντές αναλαμβάνουν επίσης τη φροντίδα των άγριων αποικιών γατών στην κοινότητα. Οι γάτες που κυκλοφορούν ελεύθερα συγκεντρώνονται σε σταθμούς σίτισης και οι εθελοντές τις κρατούν ταΐζουσες, παρακολουθούν την υγεία τους και συνεργάζονται με το καταφύγιο με την προσέγγιση «παγίδευση-στείρωση-επιστροφή» που σταματά με ανώδυνο τρόπο την ανάπτυξη της αποικίας: πιάνουν τις γάτες, τις στειρώνουν και τις τσιμπάνε στο αυτί και τις επιστρέφουν στην περιοχή τους. Είναι μια υπομονετική, ανθεκτική στις καιρικές συνθήκες δουλειά που μειώνει τον αριθμό των γατών του δρόμου χωρίς να τις θανατώνουν, και είναι κατάλληλη για κάποιον που προτιμά τις ήσυχες υπαίθριες δραστηριότητες από τη φασαρία του ίδιου του καταφυγίου. Οι ρόλοι που είναι διαθέσιμοι για εσάς θα εξαρτηθούν από το καταφύγιο και από λίγη εμπιστοσύνη που θα χτιστεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά σχεδόν πάντα υπάρχει κάτι που να ταιριάζει με αυτό που μπορείτε να προσφέρετε, είτε αυτό είναι δύο ώρες την Κυριακή είτε μια εξειδικευμένη δεξιότητα που σπάνια αποκτούν δωρεάν.

Η αναδοχή αξίζει τη δική της αναφορά, επειδή είναι ένα από τα πιο πολύτιμα και πιο ευέλικτα πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Ένα Pflegestelle (ανάδοχο σπίτι) παίρνει ένα ζώο σε ένα ιδιωτικό σπίτι για λίγο: μια γέννα από γατάκια πολύ μικρά για το καταφύγιο, έναν σκύλο που αναρρώνει από χειρουργική επέμβαση, ένα ζώο που απλά δεν ανταποκρίνεται στη ζωή στο κυνοκομείο ή ένα κατοικίδιο του οποίου ο ιδιοκτήτης είναι προσωρινά ανίκανος να το φροντίσει. Το καταφύγιο συνήθως καλύπτει τα έξοδα φαγητού και κτηνιάτρου. Εσείς παρέχετε το σπίτι, τη ρουτίνα και τη στοργή. Η αναδοχή είναι κατάλληλη για άτομα που δεν μπορούν να δεσμευτούν σε σταθερές βάρδιες στο καταφύγιο, αλλά μπορούν να παρέχουν σε ένα ζώο σταθερή φροντίδα για μερικές εβδομάδες, και κάνει κάτι που το καταφύγιο δεν μπορεί: επιτρέπει στο ζώο να δείξει ποιος πραγματικά είναι σε ένα οικιακό περιβάλλον, γεγονός που καθιστά πολύ πιο εύκολο να βρείτε τον κατάλληλο υιοθετήτη.

Πέρα από το καταφύγιο: το ευρύτερο τοπίο της καλής διαβίωσης των ζώων

Το Tierheim είναι το προφανές σημείο εισόδου, αλλά δεν είναι ολόκληρη η εικόνα. Η Deutscher Tierschutzbund, που αναφέρθηκε παραπάνω, εργάζεται σε εθνικό επίπεδο σε θέματα πολιτικής και εκστρατειών, και μπορείτε να την υποστηρίξετε άμεσα καθώς και μέσω μιας τοπικής ένωσης-μελών. Από την πλευρά της υπεράσπισης, η PETA Deutschland διεξάγει εκστρατείες υψηλού προφίλ κατά της κακοποίησης των ζώων, της βιομηχανικής κτηνοτροφίας και των δοκιμών σε ζώα, και η Vier Pfoten (γνωστή στα αγγλικά ως Four Paws), μια διεθνής οργάνωση πρόνοιας που δραστηριοποιείται στη Γερμανία, διεξάγει δικά της έργα διάσωσης και εκστρατείες. Αυτές οι ομάδες απευθύνονται σε εθελοντές που ενδιαφέρονται περισσότερο για την υπεράσπιση, την προσέγγιση και τις εκδηλώσεις παρά για την πρακτική φροντίδα των ζώων, αν και χρειάζονται και αυτοί πρακτική βοήθεια.

Υπάρχουν επίσης πιο ήπιες, πιο τοπικές γωνιές του κόσμου που αξίζει να γνωρίσετε. Το Tiertafel είναι μια τράπεζα τροφών για κατοικίδια, βασισμένη στο πρότυπο των τραπεζών τροφίμων για ανθρώπους, που παρέχει τροφή για κατοικίδια και βασικά είδη σε ιδιοκτήτες με πολύ χαμηλό εισόδημα, ώστε να μην αναγκάζονται να εγκαταλείψουν ένα ζώο που αγαπούν και το οποίο μπορούν ακόμα να φροντίσουν. Ο εθελοντισμός εκεί είναι ένας ήσυχα ισχυρός τρόπος για να βοηθήσετε ταυτόχρονα τόσο τα ζώα όσο και τους ανθρώπους που αγωνίζονται. Για ηλικιωμένα, άρρωστα ή διασωμένα ζώα φάρμας και συντροφιάς που δεν θα ξαναστηθούν ποτέ, υπάρχουν τα Gnadenhöfe, κυριολεκτικά «φάρμες ελέους», καταφύγια όπου άλογα, χοίροι, κατσίκες, κότες και άλλοι ζουν τη ζωή τους. Χρειάζονται πάντα χέρια για τάισμα, απομάκρυνση από λάσπη και συντήρηση.

Έπειτα, υπάρχει η διάσωση και η αποκατάσταση άγριων ζώων, η οποία συμπίπτει με τον οδηγό μας για πρωτοβουλίες για τη διατήρηση του περιβάλλοντοςΑν σας ενδιαφέρει η άγρια ​​ζωή και η προστασία της φύσης με την ευρεία έννοια, αυτό είναι το κεφάλαιο που πρέπει να διαβάσετε. Αλλά η πρακτική διάσωση έχει τις δικές της διεξόδους: Οι Wildtierauffangstationen (σταθμοί διάσωσης άγριας ζωής) δέχονται τραυματισμένα ή ορφανά άγρια ​​ζώα, τα φροντίζουν μέχρι να αναρρώσουν και, όπου είναι δυνατόν, τα απελευθερώνουν, και μικρότερες εξειδικευμένες ομάδες διάσωσης κάνουν το ίδιο για συγκεκριμένα είδη, όπως οι πολλές τοπικές ομάδες Igelhilfe (διασώσεις σκαντζόχοιρων) που δέχονται λιποβαρείς ή τραυματισμένους σκαντζόχοιρους κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αυτό το είδος εποχιακής, πρακτικής διάσωσης ταιριάζει άνετα με την ευημερία των ζώων συντροφιάς, οπότε αν ένας σταθμός διάσωσης κοντά σας χρειάζεται βοήθεια, ανήκει στη λίστα σας.

Κάνοντας το σωστά: η πρακτική και συναισθηματική πραγματικότητα

Ένα από τα καλύτερα πράγματα σχετικά με την ευημερία των ζώων για έναν νεοφερμένο είναι ότι η γλώσσα δεν αποτελεί σχεδόν κανένα εμπόδιο. Ένας σκύλος δεν ενδιαφέρεται για τη γραμματική σας, μια γάτα δεν κρίνει την προφορά σας, και η πρακτική εργασία του καθαρισμού, του φαγητού και του περπατήματος χρειάζεται μόνο ένα μικρό καθημερινό λεξιλόγιο που θα μάθετε σε μια εβδομάδα. Τα βασικά γερμανικά σας βοηθούν να ακολουθείτε οδηγίες και να συνομιλείτε με το προσωπικό και τους άλλους εθελοντές, και αυτή η παράλληλη συζήτηση είναι μέρος του θέματος: τα καταφύγια είναι φιλικά, απλά μέρη, και οι τακτικοί πελάτες είναι ακριβώς το είδος των ντόπιων που κάνουν μια ξένη πόλη να αρχίζει να αισθάνεται σαν το σπίτι της. Είναι πραγματικά καλή εμβάθυνση στη γλώσσα σε ένα περιβάλλον χαμηλής πίεσης. Αν τα γερμανικά σας εξακολουθούν να σας φαίνονται ασταθή, ο οδηγός μας για ξεπερνώντας τα γερμανικά γλωσσικά εμπόδια έχει πρακτική βοήθεια, αλλά μην αφήσετε τη γλώσσα να σας εμποδίσει να ξεκινήσετε.

Η πραγματική απαίτηση είναι η αξιοπιστία. Τα καταφύγια χτίζουν τα προγράμματά τους γύρω από τους εθελοντές στους οποίους μπορούν να βασιστούν, και ένας Gassi-Geher που εμφανίζεται κάθε Τρίτη με βροχή ή ήλιο αξίζει πολύ περισσότερο από έναν ενθουσιώδη που εξασθενεί μετά από δύο εβδομάδες. Να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας για το τι μπορείτε να αντέξετε και στη συνέχεια να δεσμευτείτε σε αυτό. Να είστε ειλικρινείς, επίσης, για τη σωματική πλευρά. Το να βγάζετε βόλτα δυνατά σκυλιά, να κουβαλάτε τροφή, να τρίβετε τα κλουβιά και να στέκεστε όρθιοι στο κρύο είναι πραγματική δουλειά. Οι περισσότεροι άνθρωποι το βρίσκουν δυναμωτικό, αλλά είναι δουλειά. Και υπάρχει μια συναισθηματική πλευρά που κανείς δεν πρέπει να αγνοεί. Θα συναντήσετε ζώα με σκληρό παρελθόν, θα δεθείτε με κάποια που στη συνέχεια φεύγουν για νέα σπίτια, κάτι που είναι το ευτυχές αποτέλεσμα για το οποίο εργάζεστε, και πού και πού θα συναντήσετε μια περίπτωση που δεν τελειώνει καλά. Το προσωπικό των καταφυγίων ζει με αυτό, και είναι οι άνθρωποι στους οποίους μπορείτε να βασιστείτε όταν μια μέρα είναι βαριά.

Δεν χρειάζεται κάθε βοήθεια να είναι έμπρακτη. Αν το πρόγραμμά σας ή τα δικά σας κατοικίδια ζώα καθιστούν τις τακτικές βάρδιες μη πρακτικές, μπορείτε να γίνετε ένα Fördermitglied, ένα υποστηρικτικό μέλος που πληρώνει ένα μικρό τακτικό ποσό, ή απλώς να κάνετε μια δωρεά. Τα χρήματα εξασφαλίζουν την παροχή τροφής και πληρώνουν τους λογαριασμούς του κτηνιάτρου, και αυτή είναι η βοήθεια στην οποία βασίζεται το καταφύγιο. Πολλοί εθελοντές συνδυάζουν τα πάντα, βγάζοντας βόλτα σκύλους στο καταφύγιο, φροντίζοντας πού και πού, υποστηρίζοντας ένα Tiertafel και ενσωματώνοντας τα πάντα στη δική τους ζωή ως ιδιοκτήτη κατοικίδιου. Για να καταλάβετε πόσο προσφέρει αυτό το είδος εργασίας, σε φιλίες, σε γλώσσα, στην κατανόηση της χώρας, δείτε τον οδηγό μας για εκμάθηση πολιτισμού μέσω του εθελοντισμού.

Πώς να ξεκινήσετε

Η αρχή είναι αναζωογονητικά απλή. Βρείτε το πλησιέστερο Tierheim ή Tierschutzverein, το οποίο θα εμφανιστεί με μια γρήγορη αναζήτηση για «Tierheim» και την πόλη σας, και αναζητήστε στον ιστότοπό του μια σελίδα με τίτλο κάτι σαν «Ehrenamt», «Mitmachen» ή «Helfen». Τα περισσότερα καταφύγια εξηγούν ακριβώς τι χρειάζονται και πώς να υποβάλετε αίτηση. Πολλά κάνουν μια σύντομη εισαγωγή ή σας ζητούν να έρθετε πρώτα σε μια ημέρα ανοιχτών θυρών. Σε περίπτωση αμφιβολίας, στείλτε email ή τηλεφωνήστε και πείτε ότι θα θέλατε να βοηθήσετε και ότι είστε στην ευχάριστη θέση να ξεκινήσετε με βόλτα με σκύλους. Τα καταφύγια σχεδόν πάντα χρειάζονται περισσότερο Gassi-Geher, επομένως αυτή η προσφορά σπάνια απορρίπτεται. Αναμείνετε μια σύντομη εισαγωγή, μερικές δοκιμαστικές βόλτες με τα πιο εύκολα σκυλιά και ίσως μια μικρή διατύπωση υποχρέωσης ή εγγραφής πριν σας αφήσουν ελεύθερους μόνους σας.

Μερικά πρακτικά σημεία εξομαλύνουν την πορεία. Τα περισσότερα καταφύγια ορίζουν μια ελάχιστη ηλικία για τον χειρισμό σκύλων μόνοι τους, συχνά δεκαέξι ή δεκαοκτώ ετών, και οι νεότεροι βοηθοί είναι συνήθως ευπρόσδεκτοι για άλλες εργασίες ή μαζί με έναν ενήλικα. Ρωτήστε για την ασφάλιση: τα αξιόπιστα καταφύγια καλύπτουν τους εθελοντές για ατυχήματα και αστική ευθύνη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, και είναι μια εύλογη ερώτηση που πρέπει να θέσετε πριν από την πρώτη σας βόλτα. Φορέστε παλιά ρούχα και ανθεκτικά παπούτσια, γιατί θα λασπώσετε και θα έχετε τρίχωμα, και να είστε υπομονετικοί για τα χαρτιά, αφού ακόμη και η εγγραφή για να βγάλετε βόλτα έναν σκύλο είναι, καθώς πρόκειται για Γερμανία, μια σωστά τεκμηριωμένη υπόθεση. Τίποτα από αυτά δεν είναι επαχθές και το προσωπικό θα σας καθοδηγήσει. Μόλις μπείτε μέσα, η ρουτίνα αναλαμβάνει γρήγορα τον έλεγχο και μέσα σε λίγες εβδομάδες τα σκυλιά του καταφυγίου θα αναγνωρίζουν την πόρτα του αυτοκινήτου σας από τον ήχο.

Πριν πάτε, αξίζει να διαβάσετε τον κύριο οδηγό μας για ευκαιρίες εθελοντισμού στη Γερμανία, το οποίο καλύπτει το πλαίσιο γύρω από όλα αυτά: πώς λειτουργεί το Ehrenamt, την ασφάλιση, τυχόν έγγραφα και το μέτριο αφορολόγητο Ehrenamtspauschale που μπορούν να λάβουν ορισμένοι εθελοντές. Αυτός είναι ένας γενικός οδηγός και όχι νομική συμβουλή, επομένως ελέγξτε τις λεπτομέρειες με τον ίδιο τον οργανισμό. Αλλά τίποτα από αυτά δεν πρέπει να σας εμποδίζει. Τα ζώα χρειάζονται βόλτα σήμερα, η δουλειά είναι βαθιά ικανοποιητική και λίγα πράγματα σας εγκαθίστανται σε μια νέα χώρα πιο γρήγορα από το να εμφανίζεστε, εβδομάδα με την εβδομάδα, για ένα πλάσμα που απλώς χαίρεται που σας βλέπει. Ξεκινήστε με ένα απόγευμα στο τοπικό σας καταφύγιο και δείτε πού θα σας οδηγήσει.