Σύνδεση με Γερμανούς και άλλους ομογενείς

Το να ζεις στη Γερμανία σημαίνει να ζεις ανάμεσα σε δύο κοινωνικούς κόσμους. Υπάρχει ο γερμανικός κόσμος, όπου η φιλία είναι κάτι αργό, σοβαρό, δια βίου που μπορεί να φαίνεται κλειστό για έναν νεοφερμένο, και υπάρχει ο κόσμος των ομογενών, όπου το να ανήκεις κάπου είναι άμεσο, ζεστό και εύκολο, αλλά τείνει να διαλύεται καθώς οι άνθρωποι προχωρούν. Οι περισσότεροι ξένοι καταλήγουν με το ένα πόδι σε κάθε κόσμο, συχνά χωρίς ποτέ να το αποφασίσουν. Αυτό το κεφάλαιο αφορά την κατανόηση αυτών των δύο κόσμων, ώστε να μπορείτε να τους διασχίσετε σκόπιμα: τι πραγματικά σας ζητά η σύνδεση με Γερμανούς, γιατί στην αρχή φαίνεται πιο δύσκολο από ό,τι θα έπρεπε, τι σας δίνει η διεθνής σκηνή των ομογενών και τι σας κοστίζει σιωπηλά, και πώς να χτίσετε μια κοινωνική ζωή που βασίζεται και στα δύο αντί να κολλάτε σε έναν.

Αυτό είναι το συνοδευτικό του πρακτικού οδηγού για Δημιουργία κοινωνικού δικτύου στη Γερμανία, το οποίο καλύπτει τα πράγματα – πού να γνωρίσετε κόσμο, ποιοι σύλλογοι, εφαρμογές και εκδηλώσεις αξίζουν τον χρόνο σας και πώς να μετατρέψετε μια πρώτη επαφή σε μια δεύτερη συνάντηση. Εδώ μένουμε με το γιατί και το ποιος: τη μορφή της γερμανικής φιλίας, την πραγματικότητα της φούσκας των ομογενών και πώς να ζήσουμε καλά μεταξύ τους. Αν η πρώιμη μοναξιά και η νοσταλγία μας χτυπούν δυνατά, η συναισθηματική πλευρά αυτής της προσαρμογής έχει το δικό της κεφάλαιο. προκλήσεις πολιτιστικής προσαρμογής; αυτό εφαρμόζει την ίδια εικόνα στο συγκεκριμένο παζλ της δημιουργίας φίλων.

Freundschaft και Bekanntschaft: η διάκριση που εξηγεί τα πάντα

Σχεδόν κάθε σύγχυση που έχει ένας ξένος σχετικά με τη σύνδεση με Γερμανούς διαλύεται μόλις καταλάβεις μια μόνο διαφορά: η γερμανική γλώσσα γίνεται πιο έντονη και τα αγγλικά θολώνουν. Στα γερμανικά υπάρχει η λέξη Freundschaft, αληθινή φιλία, και η λέξη Bekanntschaft, γνωριμία, και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ τους είναι σταθερή. Ένας Freund (άνδρας) ή Freundin (γυναίκα) δεν είναι κάποιος που γνώρισες τον περασμένο μήνα σε ένα πάρτι. Είναι ένα άτομο που εμπιστεύεσαι στα δύσκολα κομμάτια της ζωής σου, κάποιος που γνωρίζεις χρόνια, κάποιος που θα άφηνε πράγματα και θα σε βοηθούσε να μετακομίσεις ή να καθόταν μαζί σου στην αίθουσα αναμονής ενός νοσοκομείου. Οι άνθρωποι με τους οποίους συνομιλείς ευχάριστα, βλέπεις τον εαυτό σου στο γυμναστήριο, μοιράζεσαι ένα τραπέζι για μεσημεριανό γεύμα ή προσθέτεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι Freunde. Είναι Bekannte, γνωστοί, ή Kumpel, ένας φίλος ή σύντροφος με τον οποίο κάνεις μια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Πολλοί Γερμανοί θα σε γνωρίζουν ευτυχώς για ένα χρόνο και παρόλα αυτά, σκόπιμα, δεν θα σε αποκαλούν Freund τους, επειδή η λέξη σημαίνει κάτι και δεν είναι χαλαροί με αυτήν.

Τα αγγλικά συμπυκνώνουν όλα αυτά σε μια απαλή λέξη. Ένας Αμερικανός αποκαλεί το άτομο που γνώρισε πριν από είκοσι λεπτά φίλο. Ένας Γερμανός που ακούει αυτή τη μετάφραση υποθέτει μια οικειότητα που δεν υπάρχει, και ένας ξένος που ακούει έναν Γερμανό να αποκρύπτει τη λέξη φίλος υποθέτει μια ψυχρότητα που επίσης δεν υπάρχει. Αυτή είναι η ρίζα του κλασικού παραπόνου ότι οι Γερμανοί είναι αφιλόξενοι ή δύσκολο να πλησιάσεις. Συνήθως δεν είναι τίποτα από τα δύο. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι έχετε φτάσει στο επίπεδο που τα αγγλικά θα αποκαλούσαν ήδη φιλία - ζεστή, τακτική, πραγματικά ευχάριστη - και βρίσκεστε στο χείλος μιας κατηγορίας που οι Γερμανοί δεν έχουν ακόμη ανοίξει. Η σχέση δεν έχει σταματήσει. Απλώς η γερμανική κλίμακα έχει περισσότερα σκαλοπάτια από την αγγλική, και βρίσκεστε πιο κάτω σε μια μακρύτερη κλίμακα από ό,τι νομίζετε.

Μόλις δείτε τις δύο κατηγορίες, η επιφυλακτικότητα που σας συναντά νωρίς αποκτά νόημα. Ένας Γερμανός είναι συχνά απόλυτα φιλικός με έναν ξένο, κρατώντας την εσωτερική πόρτα ερμητικά κλειστή, επειδή το άνοιγμα της είναι δέσμευση, όχι ευγένεια. Μεγάλο μέρος της κοινωνικής ζωής των ενηλίκων στη Γερμανία εξακολουθεί να βασίζεται σε φιλίες που έχουν δημιουργηθεί πριν από πολύ καιρό - στο σχολείο, κατά τη διάρκεια μιας μαθητείας, στο πανεπιστήμιο (το Studium), σε μια πρώτη Verein ή αθλητική ομάδα - και αυτοί οι δεσμοί διατηρούνται για μια ζωή. Οι άνθρωποι εδώ δεν αντιμετωπίζουν τους φίλους ως αντικαταστάσιμους ή επεκτάσιμους. Ένας σταθεροποιημένος κύκλος Freunde, μερικοί από τους οποίους έχουν βάθος τριάντα ετών, δεν έχει μεγάλη ανάγκη για νέα μέλη, γι' αυτό ακριβώς είναι πραγματικά δύσκολο να μπεις ως ενήλικας νεοφερμένος. Δεν είναι προσωπική απόρριψη. Είναι ένα γεμάτο σπίτι.

Ο λόγος που αξίζει τον κόπο ούτως ή άλλως είναι αυτό που περιμένει στην άλλη πλευρά αυτής της πόρτας. Η ίδια επιφύλαξη που κάνει τη γερμανική φιλία να ξεκινά αργά, την καθιστά εξαιρετικά ανθεκτική μόλις υπάρξει. Ένας Γερμανός φίλος είναι ιδιωτικός, αξιόπιστος και πιστός με έναν τρόπο που δεν ξεθωριάζει όταν γίνεται άβολος. Θυμούνται τι του είπατε. Εμφανίζονται. Μένουν στη ζωή σας σε μετακομίσεις, δουλειές, δεκαετίες και μεγάλες σιωπές και συνεχίζουν από εκεί που τα αφήσατε. Ανταλλάσσετε τις εύκολες, άφθονες, επιφανειακές συνδέσεις που προσφέρουν ορισμένοι πολιτισμοί με λιγότερες, πιο αργές, βαθύτερες. Για έναν ξένο που έχει συνηθίσει σε φιλίες που δημιουργούνται σε μια εβδομάδα, οι πρώτοι μήνες μπορεί να φαίνονται ζοφεροί ακριβώς επειδή συγκρίνεστε με έναν πολύ πιο αυστηρό ορισμό της λέξης - αλλά οι φιλίες που δημιουργούνται είναι αυτές που διατηρείτε.

Πώς στην πραγματικότητα βαθαίνει μια γερμανική φιλία

Αν η γοητεία και η εύκολη κουβέντα είναι το νόμισμα της φιλίας σε ορισμένους πολιτισμούς, στη Γερμανία το νόμισμα είναι η αξιοπιστία. Αυτό που σε φέρνει από το Bekannter σε κάτι πιο κοντά δεν είναι να είσαι το πιο χαρισματικό άτομο στην αίθουσα, αλλά να είσαι αυτός που κάνει αυτό που είπε ότι θα κάνει. Προτείνες καφέ, οπότε τελικά έδωσες συνέχεια και όρισες μια ημερομηνία. Είπες ότι θα έφερνες το τρυπάνι πίσω, οπότε το έφερες πίσω. Θυμήθηκες ότι η μητέρα τους θα έκανε μια επέμβαση και ρώτησες γι' αυτό μετά. Αυτές οι μικρές πράξεις συνέχειας αποτυπώνονται πολύ πιο έντονα εδώ από μια εξαιρετική πρώτη εντύπωση, επειδή αποτελούν στοιχεία, και μια γερμανική φιλία βασίζεται σε συσσωρευμένες αποδείξεις ότι είσαι αξιόπιστος. Η αμοιβαιότητα έχει την ίδια πρακτική σημασία: αν κάποιος σου κάνει μια χάρη ή σε καλέσει στο σπίτι, η ανταπόδοση δεν είναι μια κενή χειρονομία, αλλά μέρος του πώς διατηρείται η εμπιστοσύνη σε ισορροπία.

Η αμεσότητα είναι το άλλο πράγμα που πρέπει να κατανοήσουμε, επειδή είναι εύκολο να την παρερμηνεύσουμε ως αγένεια, ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί ένδειξη οικειότητας. Ένας Γερμανός φίλος θα σας πει την αλήθεια - ότι το σχέδιό σας είναι κακό, ότι κάνετε λάθος για κάτι, ότι το πουκάμισο δεν σας ταιριάζει - και θα το πει ξεκάθαρα, χωρίς την προστασία που πολλές κουλτούρες τυλίγουν γύρω από τέτοια πράγματα. Αυτό δεν είναι εχθρότητα. Το να μην εκφράζετε μια ειλικρινή γνώμη για να διατηρήσετε τα πράγματα ομαλά μπορεί να εκληφθεί εδώ ως συμπεριφορά προς κάποιον σαν να είναι ένας ξένος με τον οποίο δεν μπορείτε να είστε αληθινοί. Το να σας λένε την ανεπιτήδευτη αλήθεια είναι, παραδόξως, ένα σημάδι ότι σας επιτρέπουν να μπείτε. Η γενική γραμματική αυτού - γιατί οι Γερμανοί είναι απότομοι, πώς το επίσημο Sie δίνει τη θέση του στο άτυπο du και τι μετράει ως ευγενικό - καλύπτεται στο κατανόηση της γερμανικής κοινωνικής εθιμοτυπίας, και αξίζει να το διαβάσετε παράλληλα με αυτό, επειδή οι αλλαγές στην εθιμοτυπία είναι επίσης τα ορόσημα της φιλίας.

Δύο από αυτές τις αλλαγές αξίζει να αναφερθούν εδώ, επειδή σας λένε πού βρίσκεστε. Η πρώτη είναι η γλώσσα: η μετάβαση από το επίσημο Sie στο ανεπίσημο du. Το να σας προσφέρεται το du από έναν Γερμανό που δεν είναι υποχρεωμένος να το δώσει - έναν γείτονα, έναν μεγαλύτερο συνάδελφο, κάποιον που γνωρίζετε καιρό - είναι μια μικρή τελετή ένταξης, μια πρόσκληση σε μια πιο προσωπική ατμόσφαιρα. Η δεύτερη, βαθύτερη μετατόπιση είναι από την ψιλή συζήτηση στην πραγματική συζήτηση. Οι Γερμανοί τείνουν να έχουν λίγη υπομονή για παρατεταμένες αισθήσεις και έντονη όρεξη για ουσία, επομένως μια συζήτηση που στρέφεται από τον καιρό στην πολιτική, τα προβλήματα της εργασίας, την οικογένεια ή τις γνήσιες απόψεις δεν είναι σημάδι ότι τα πράγματα έχουν πάει πολύ άσχημα. Συνήθως είναι σημάδι ότι πάνε καλά. Το βάθος είναι το θέμα, όχι το ρίσκο.

Το πιο ξεκάθαρο ορόσημο από όλα είναι η πρόσκληση για επιστροφή στο σπίτι. Οι Γερμανοί διατηρούν ένα σταθερό όριο μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής ζωής, και το σπίτι βρίσκεται μέσα στην ιδιωτική πλευρά, επομένως μια πρόσκληση στο διαμέρισμα κάποιου για δείπνο, καφέ ή γενέθλια δεν είναι κάτι τυχαίο - σημαίνει ότι έχετε μετακινηθεί από την κατηγορία της γνωριμίας στην προσωπική. Αξίζει να την αντιμετωπίσετε ως τιμή, η οποία περιλαμβάνει την έγκαιρη εμφάνιση, την επίδειξη ενός μικρού δώρου και τη γνώση μερικών εθίμων του τραπεζιού. Οι λεπτομέρειες αυτών βρίσκονται στο... εθιμοτυπία στην γερμανική κουλτούρα εστίασηςΚαι από τη στιγμή που μια γερμανική φιλία δημιουργείται πραγματικά, διαρκεί. Επιβιώνει από τη μετακόμισή σας σε άλλη πόλη ή άλλη χώρα, μήνες χωρίς επαφή και την συνηθισμένη αταξία που τερματίζει ελαφρύτερες φιλίες αλλού. Αυτή η αντοχή είναι ολόκληρη η ανταμοιβή της υπομονής που απαιτεί το αρχικό στάδιο.

Η κοινότητα των ομογενών: ανακούφιση και το τίμημά της

Ενώ η γερμανική φιλία σας ζητά να είστε υπομονετικοί, η διεθνής σκηνή των ομογενών προσφέρει το αντίθετο: το να αισθάνεστε ότι ανήκετε κάπου, λίγο πολύ άμεσα. Μπείτε σε μια εκδήλωση της InterNations, σε μια ομάδα Meetup για νεοφερμένους, σε έναν αγγλόφωνο ομογενή Stammtisch (μια τακτική άτυπη συγκέντρωση σε ένα σταθερό τραπέζι σε μια σταθερή παμπ) ή στην κουζίνα ενός διεθνούς εργοδότη στο Βερολίνο ή το Μόναχο, και βρίσκεστε ανάμεσα σε ανθρώπους που όλοι, όπως εσείς, ξεκινούν από την αρχή. Κανείς δεν έχει έναν σταθερό κύκλο τριάντα ετών να υπερασπιστεί. Όλοι ξέρουν τι σημαίνει να είσαι καινούργιος, να μπερδεύεις τη γλώσσα, να σου λείπει το σπίτι, να μην καταλαβαίνεις μια επιστολή από το Amt. Το αποτέλεσμα είναι μια ζεστασιά και μια άμεση αίσθηση κοινού σκοπού που μπορεί να είναι πραγματικά συγκινητική μετά από εβδομάδες που νιώθετε σαν ξένος. Για να βρείτε αυτές τις ομάδες εξαρχής, το οδηγός κοινωνικής δικτύωσης παραθέτει τα συγκεκριμένα κανάλια. Το θέμα εδώ είναι πώς είναι η σκηνή μόλις βρεθείτε σε αυτήν.

Και είναι ένα πραγματικό δώρο, ειδικά στην αρχή. Οι φιλίες που δημιουργούνται στον κόσμο των ομογενών δεν είναι μικρότερες ή ψεύτικες. Οι άνθρωποι που περνούν την ίδια αναταραχή ταυτόχρονα συνδέονται γρήγορα και συχνά βαθιά, και ορισμένοι από αυτούς τους δεσμούς διαρκούν μια ζωή. Η κοινότητα των ομογενών είναι επίσης το μέρος όπου βρίσκεις την πρακτική αλληλεγγύη που σε βοηθά να περάσεις τον πρώτο χρόνο - το άτομο που εξηγεί πώς λειτουργεί η Anmeldung, που συστήνει έναν γιατρό που μιλάει αγγλικά, που σε προσκαλεί στα Χριστούγεννα επειδή δεν έχεις πουθενά αλλού να πας. Το να απορρίπτεις όλα αυτά ως μια ρηχή φούσκα, όπως κάνουν μερικές φορές οι υποστηρικτές της ενσωμάτωσης, είναι άδικο και αναληθές. Για πολλούς ανθρώπους, η σκηνή των ομογενών είναι αυτό που κάνει τους πρώτους μήνες βιώσιμους.

Το ειλικρινές άλλο μισό είναι ότι η ίδια σκηνή έχει δύο πραγματικά κόστη, και το να προσποιείσαι ότι δεν βοηθάει κανέναν. Το πρώτο είναι η παροδικότητα. Οι ομογενείς φεύγουν. Ο φίλος με τον οποίο κάνατε κλικ τον Μάρτιο αποκτά συμβόλαιο στη Σιγκαπούρη, το ζευγάρι με το οποίο περνούσατε κάθε Σαββατοκύριακο επιστρέφει στον Καναδά όταν λήγει η απόσπαση, και εσείς βρίσκεστε να τον αποχαιρετάτε ξανά και ξανά. Είναι μια συγκεκριμένη, χαμηλού βαθμού θλίψη που οι μακροχρόνιοι ομογενείς γνωρίζουν καλά: η αίσθηση ότι συνεχίζετε να επενδύετε σε ανθρώπους που εξαφανίζονται συνεχώς, και ότι ο δικός σας κοινωνικός κόσμος αδειάζει σιωπηλά κάθε καλοκαίρι καθώς λήγουν οι μισθώσεις και τα συμβόλαια. Κανείς δεν σας προειδοποιεί ότι μια ζωή γεμάτη διεθνείς φίλους είναι επίσης μια ζωή γεμάτη αναχωρήσεις.

Το δεύτερο κόστος είναι πιο ανεπαίσθητο και πιο αργό, και είναι το φαινόμενο της φούσκας. Σε μια αρκετά διεθνή πόλη ή χώρο εργασίας, μπορείτε να ζείτε εξ ολοκλήρου στα αγγλικά και να μην χρειάζεστε ποτέ Γερμανούς ή Γερμανούς φίλους. Η δουλειά σας είναι στα αγγλικά, οι συγκάτοικοί σας είναι Ισπανοί και Βραζιλιάνοι, η κοινωνική σας ζωή είναι μια εναλλαγή άλλων ξένων, και τα χρόνια περνούν ευχάριστα χωρίς η γλώσσα να καθιερωθεί ποτέ ή ούτε ένας Γερμανός να εισέλθει στον στενό σας κύκλο. Είναι άνετο, και είναι παγίδα, επειδή σας κρατάει ήσυχα ως μόνιμο ξένο στη χώρα στην οποία ζείτε πραγματικά. Το να μένετε μόνο στη φούσκα των ομογενών σημαίνει ότι οι βαθιές, ανθεκτικές γερμανικές φιλίες που περιγράφονται παραπάνω δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να σχηματιστούν, η γλώσσα παραμένει η γλώσσα του τουρίστα, και η ενσωμάτωση - η πραγματική αίσθηση του ανήκειν που προέρχεται από την κατανόηση του τόπου από μέσα - συνεχώς αναβάλλεται για μια μέρα που, χωρίς σκόπιμη ώθηση, δεν έρχεται.

Ζώντας καλά ανάμεσα στους δύο κόσμους

Η πιο υγιής κοινωνική ζωή των ομογενών δεν είναι σχεδόν ποτέ αποκλειστικά γερμανική ή αποκλειστικά διεθνής. Είναι ένα μείγμα, και το μείγμα αξίζει να χτιστεί επίτηδες, επειδή οι δύο κόσμοι κάνουν διαφορετικές δουλειές. Η σκηνή των ομογενών είναι η ιδανική ομαλή προσγείωση: σας προσφέρει συντροφιά, πληροφορίες και συναισθηματική ανακούφιση τις εβδομάδες που δεν έχετε τίποτα άλλο και καμία ικανότητα για την αργή δουλειά της γερμανικής φιλίας. Το λάθος είναι να αντιμετωπίζετε αυτό το σημείο προσγείωσης ως προορισμό. Η κίνηση που αλλάζει τη ζωή ενός ομογενή στη Γερμανία είναι να χρησιμοποιήσει τη διεθνή σκηνή ως βάση και στη συνέχεια να συνεχίσει να απλώνει το χέρι του προς τα έξω - σε μια Verein, μια τοπική αθλητική ομάδα, μια τάξη, μια γειτονιά, μια φιλία στον χώρο εργασίας που επιδιώκεται πέρα ​​από την επαγγελματική γραμμή - προς τις γερμανικές συνδέσεις που χρειάζονται περισσότερο χρόνο αλλά σας ριζώνουν στον τόπο.

Βοηθάει να σταματήσετε να το βλέπετε αυτό ως ανταγωνισμό μεταξύ των δύο και να δείτε αντ' αυτού ότι οι Γερμανοί και οι φίλοι του εξωτερικού ανταποκρίνονται σε διαφορετικές ανάγκες. Οι φίλοι του εξωτερικού σας κατανοούν τον συγκεκριμένο αποπροσανατολισμό του να είσαι ξένος εδώ με τρόπο που ένας Γερμανός απλά δεν μπορεί, επειδή τον βιώνουν κι αυτοί. Συχνά είναι οι συναισθηματικά πρώτοι που ανταποκρίνονται. Οι Γερμανοί φίλοι σας σας δίνουν κάτι διαφορετικό και εξίσου πολύτιμο: έναν τρόπο να μπείτε μέσα στον πολιτισμό, έναν λόγο και ένα μέσο για να χρησιμοποιήσετε τη γλώσσα, μια άγκυρα που δεν επιβιβάζεται σε αεροπλάνο εδώ και δύο χρόνια και τη σταδιακή συσσώρευση αίσθησης του ανήκειν. Οι περισσότεροι άνθρωποι που είναι πραγματικά εγκατεστημένοι και ικανοποιημένοι εδώ έχουν και τα δύο και βασίζονται στο καθένα για αυτό στο οποίο είναι καλό, αντί να ζητούν από τον έναν να είναι τα πάντα.

Ορισμένες καταστάσεις ενισχύουν την έλξη προς τη φούσκα και αξίζει να τις ονομάσουμε με ειλικρίνεια, αντί να προσποιούμαστε ότι η θέληση και μόνο το αποφασίζει. Ένας σύζυγος που ακολουθεί την εργασία ενός συντρόφου, χωρίς την έτοιμη κοινωνική δομή ενός χώρου εργασίας, μπορεί να διαπιστώσει ότι η σκηνή των ομογενών είναι η μόνη ανοιχτή πόρτα και μπορεί να κολλήσει πίσω από αυτήν. Ένας εργαζόμενος εξ αποστάσεως δεν έχει καθόλου συναδέλφους, Γερμανούς ή μη, και πρέπει να δημιουργήσει από την αρχή την καθημερινή επαφή που συνήθως παρέχει μια εργασία. Και στις πιο διεθνείς περιοχές του Βερολίνου, του Μονάχου, της Φρανκφούρτης και των μεγαλύτερων τεχνολογικών εταιρειών, μπορείτε πραγματικά να αποφύγετε εντελώς τους Γερμανούς για χρόνια χωρίς να προσπαθήσετε - ολόκληρο το περιβάλλον είναι φτιαγμένο για να σας το επιτρέψει. Εάν βρίσκεστε σε μία από αυτές τις καταστάσεις, η προσέγγιση στη γερμανική ζωή δεν θα συμβεί τυχαία. πρέπει να είναι μια σκόπιμη, ελαφρώς κουραστική επιλογή, και το να το γνωρίζετε αυτό εκ των προτέρων είναι η μισή μάχη. Οι πρακτικοί μηχανισμοί δημιουργίας αυτής της επαφής βρίσκονται στο... οδηγός δημιουργίας δικτύου, και ιδιαίτερα το Verein, ο γερμανικός θεσμός που πιθανότατα παράγει ντόπιους φίλους, έχει το δικό του κεφάλαιο για εξερευνώντας το Vereine, την κουλτούρα του συλλόγου της Γερμανίας.

Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί λόγο για ηθικολογία, και αξίζει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Και οι δύο κόσμοι είναι θεμιτοί. Πολλοί άνθρωποι χτίζουν ευτυχισμένες, πλούσιες ζωές εδώ που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στο διεθνές, και δεν υπάρχει κανόνας που να λέει ότι μια ζωή είναι έγκυρη μόνο όταν πληρούται ένα σταθερό όριο Γερμανών φίλων. Το θέμα δεν είναι η ενοχή αλλά η επίγνωση: να ξέρετε σε ποιον κόσμο ζείτε, να ξέρετε τι σας δίνει ο καθένας και τι δεν είναι, και να κάνετε την ισορροπία μια επιλογή και όχι μια προεπιλογή στην οποία παρασυρθήκατε. Ένας ομογενής που έχει συνειδητά αποφασίσει ότι η ζωή του είναι ως επί το πλείστον διεθνής βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική θέση από κάποιον που απλώς δεν πρόσεξε ποτέ τον γερμανικό κόσμο που περνάει.

Τι να κάνω μετά

Ξεκινήστε συμφιλιώνοντας το χρονοδιάγραμμα. Μια γερμανική φιλία, συγκρινόμενη με την αγγλική λέξη «φίλος», θα φαίνεται πάντα σαν να αποτυγχάνει, επειδή την αξιολογείτε με λάθος κλίμακα. Συγκρινόμενη με το Bekanntschaft που σιγά σιγά γίνεται Freundschaft, η ίδια σχέση προχωρά ακριβώς όπως θα έπρεπε. Υποθέστε μήνες, όχι εβδομάδες, περιμένετε ότι το απόθεμα θα αυξηθεί σταδιακά και όχι μονομιάς, και ερμηνεύστε την αξιοπιστία, την αμεσότητα, την προσφορά του «du» και την πρόσκληση για το σπίτι ως τα πραγματικά σημάδια προόδου και όχι ως τη ζεστασιά από την πρώτη κιόλας μέρα. Συνεχίστε να εμφανίζεστε στα μέρη όπου βλέπετε τους ίδιους ανθρώπους επανειλημμένα, γιατί στη Γερμανία αυτή η επανάληψη, περισσότερο από τη γοητεία, είναι που κάνει τη δουλειά.

Στη συνέχεια, σχεδιάστε τους αποχαιρετισμούς, γιατί στη ζωή των ομογενών δεν είναι μια πιθανότητα αλλά μια βεβαιότητα. Το να γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι οι φίλοι θα φύγουν δεν εξαλείφει τη θλίψη, αλλά σας επιτρέπει να σταματήσετε να αντιμετωπίζετε κάθε αναχώρηση ως προσωπική αποτυχία της κοινωνικής σας ζωής και να αρχίσετε να την αντιμετωπίζετε ως την κανονική κατάσταση μιας διεθνούς ύπαρξης. Αφήστε αυτούς που φεύγουν να μείνουν στη ζωή σας σε μια απόσταση που μπορείτε - γι' αυτό ακριβώς υπάρχει η σύγχρονη επικοινωνία - και αφήστε τη βεβαιότητα των αναχωρήσεων να είναι ένας ακόμη λόγος για να επενδύσετε και στις πιο αργές γερμανικές φιλίες και στις τοπικές ρίζες που δεν λήγουν με σύμβαση εργασίας.

Κρατήστε ζωντανές τις φιλίες σας από το σπίτι ταυτόχρονα, χωρίς να κρύβεστε μέσα τους. Μια εβδομαδιαία κλήση με έναν παλιό φίλο που σας γνωρίζει είκοσι χρόνια είναι μια γνήσια άγκυρα και μια πραγματική άμυνα ενάντια στη μοναξιά, και δεν υπάρχει καμία αρετή στο να απομονώνεστε για να επιβάλλετε την ενσωμάτωση. Ο τρόπος αποτυχίας που πρέπει να αποφύγετε είναι ο αντίθετος: να ρίχνετε τόσο πολύ από τον εαυτό σας στο τηλέφωνο ώστε να μην χτίζετε ποτέ τίποτα εκεί που πραγματικά ζείτε, έτσι ώστε η πραγματική σας ζωή να παραμείνει κάπου αλλού ενώ το σώμα σας κάθεται στη Γερμανία. Οι φιλίες στο σπίτι είναι έρμα, όχι υποκατάστατο. Και μην κρατάτε τους δύο κόσμους της Γερμανίας σας χωρισμένους - φέρτε έναν φίλο από το εξωτερικό σε μια βραδιά Verein, εισάγετε έναν Γερμανό συνάδελφο στον διεθνή σας κύκλο, διοργανώστε τη μικτή συγκέντρωση. Οι μικτές ομάδες είναι εκεί όπου ανοίγει η φούσκα και όπου ξεκινούν ήσυχα μερικές από τις καλύτερες και πιο ανθεκτικές φιλίες.

Πάνω απ' όλα, δώστε χρόνο και συνεχίστε. Ο πρώτος χρόνος είναι ο πιο δύσκολος με μεγάλη διαφορά, και είναι επίσης η στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι Γερμανοί είναι ψυχροί και υποχωρούν πλήρως στη φούσκα των ομογενών, συνήθως λίγο πριν αρχίσουν να εδραιώνονται οι αργές γερμανικές φιλίες. Αν παραμείνετε ανοιχτοί και στις δύο πλευρές - αποδεχόμενοι την εύκολη αίσθηση του ανήκειν που προσφέρει η σκηνή των ομογενών, ενώ παράλληλα κάνετε υπομονετικά την άχαρη, επαναλαμβανόμενη δουλειά που ανταμείβει η γερμανική φιλία - καταλήγετε σε κάτι καλύτερο από το να έχετε μόνοι σας: μια κοινωνική ζωή με την γρήγορη κατανόηση των ανθρώπων που μοιράζονται την ξενιτιά σας και τις βαθιές, διαρκείς ρίζες των ανθρώπων που μοιράζονται το σπίτι σας. Αυτός ο συνδυασμός είναι απολύτως εφικτός, απλώς χρειάζεται περισσότερος χρόνος από όσο σας λέει ο καθένας και αξίζει κάθε μήνα αναμονής.